absolute, supreme.
Բնականացն թոյլ տուեալ ... ինքնիշխանական կամօք. (Յհ. իմ. երեւ.։)
Ունելով զինքնիշխանական կամս Դամասկ.։
Զինքնիշխանական զառաջին փառսն մերկացեալ. (Խոսրովիկ.։)
self-produced, natural;
that produces naturally.
Առյուծ ոչ ուսանի, զի ինքնաբոյս ունելով զինքնիշխանական կամս. յն. բնավորեալ. (Դամասկ.։)
crookedness, tortuosity, winding;
perversity, depravation;
cf. Յամառութիւն.
Չաչաչար (կամ չա՛ր չա՛ր) է կամակորութիւն, ընթերցիր Կամակարութիւն. զի յն. է՝ ինքնիշխանականն. αὑτεξούσιον.
αὑτοκρατηρικός, αυτοκρατικός imperatorius, omnia superans. Սեպհական ինքնակալի՝ ըստ ամենայն առման. կայսերական եւ ինքնիշխանական, գերազանց, յաղթօղ.