cf. Խոնճան.
cf. ԽՈՒՃԱՆ։
• «վարտիքի կապր» Վրդն. դան. (ունի գրծ. խոնջանով ձևով). այս յոգնակին է Եղիշ. էջ 17 խոնջանունք. գրուած է նաև խոննան Ոսկիփ։
• ՆՀԲ «որպէս թէ ծայրք ղենջակի»։ Հիւնք. պրս. խունջէ (որի ի՛նչ լինելը յայտնի չէ)։
• ԳՒՌ.-Ջղ. Սլմ. խոնջան, Գոր. Երև. Խրբ. Ղրբ. Մշ. Մրղ. Շմ. Ռ. Սեբ. Տփ. խօնջան, Մկ. Ոզմ. Վն. Տիգ. խօնջmն, Ալշ. խունջան, Հճ. խունջօն, Զթ. խունջօն, խունջոն, Ասլ. խաջա. Ագլ. խի՛նջmն։-Նոր բառեր են խոն-ջանդարձ, խոնջանանցիչ, խոնջանգործի։
• ՓՈԽ.-Վրաց. ხონჯარი խոնջարի, ხვან-ჯარი խվանջարի «խոնջան», ὄვანჯი խվան-ջի «կապ»։ (Վերջինս մտածել է տալիս թէ արմատն է *խոնջ «կապ» և թէ հայերէնը ածանցուած է կովկասեան մի ձևից)։-Ըստ Արամ Գնդունիի գործածական է բառս նաև Հաճինի թուրքերի մէջ xunjan ձևովս