Սրբատուփ. տուփն՝ յորում պահի սուրբ հաղորդութիւն.
Արքայութիւն աստուծոյ է գիտութիւն սրբոյ երրորդութեանն՝ ձգեալ ընդ հասութիւն միտս. այսինքն խորին եւ անբովանդակելի տեսութեամբ. (Եւագր. ՟Դ։)
Հարթուցելոց յուղխից պղտորմանց թշնամւոյն՝ հաշտեցուցիչ. (Անան. եկեղ։)
Ասեն, թէ հեբրայեցերէն գրեաց զնա, եւ ոչ յունարէն. (Եփր. եբր.։)
Թէեւ միոյ հեռակայութան ընդմիջելով։ Յառաջ քան զբազում հեռակացութիւն. (Կիւրղ. գանձ.։ Ոսկ. յհ. ՟Բ. 29։)
Զոր ինչ աստուած իւր զօրութեամբն առնէ, սա իւր տկարութեամբն ոչ հետաքննեսցէ. (Վանակ. յոբ.։)
Որ ի հնոց ժամանակաց հետէ։ Յաւուրցն ժամանակաց հետէ՝ յորմէ եւ այլն։ Յայնմ ժամանակաց հետէ. (՟Գ. Մակ. ՟Գ. 11։ 4. ՟Ա. ՟Ա. 12։ ՟Ա. Եզր. ՟Զ. 20։)
ՅՈՐՄԷ ՀԵՏԷ. մ. Ի ժամանակէ անտի եւ այսր. յետ այնր ժամանակի՝ յորում այն ինչ գործեցաւ. քանի՛ որ, ան բանը ըլլալէն էտեւ.
Յորմէ հետէ մտի առ փարաւոն, չարչարեաց զժողովուրդն։ Պատմեսցէ, յորմէ հետէ արարի զմարդն։ Յորմէ հետէ բարձունք են, մեղաւ իսրայէլ։ Յորմէ հետէ մտեալ եմ, ոչ դադարեաց եւ այլն։
Այս հայհոյութիւն հերեսիովտացն է։ Զի խցցէ զբերանս հերեսիովտացն. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 10։)
Զհոգի եւ զմարմին՝ հինգեկին զգայութեամբք. (Անյաղթ բարձր.։)
cf. ՀՆԳԵՐԵԱԿ։ Փիլ. ՟ժ. բան.։ (Պատճառ կրկնակ գրութեանցս է սովորութիւն գրչաց ըստ գաւառական հնչման. մանաւանդ յորժամ ի հին օրինակին իցէ թուանշան. Ե. ՟Ե. զոր ի բարդութիւնս անխտիր հինգ կամ հնգ. ձայնիւ բացատրեն ըստ հաճոյս։)
ՀԻՒՂԷ կամ ՀԻՒԼԷ եւ հիւղ կամ հիւղեայ. Բառ յն. ի՛լի կամ իւլէ. ὔλη materia, hyle. յորմէ եւ sylva. Նիւթ. հիւթ. տարր. մանրամաղ փոշի. շամանդաղ.
Աստուած արար զաշխարհս՝ ոչ ի հիւլէէ, այլ բանիւ յոչէից գոյացոյց. (Նախ. ծն.։)
Պարուրելով եզերք ծովուն զհիւղէն. (Փիլ. ի յովն.։)
Ներսէս՝ մարդ երկնային, եւ հրեշտակ երկրային, գեր ի վերոյ յոքունց հոմասեռից. այսինքն մարդկան. (Սկեւռ. ի լմբ.։)
Արեւ անձեւ յորժամ ընդ պատուհան կամ ընդ երդս մտանէ, հասակ առնու եւ ձեւողանայ. (Եւագր. ՟Ը։)
Ղօղանջօքն հայհոյութեան, եւ վասըն թքոյն՝ ի յիս գըթա՛. (Շ. այբուբ.։)
Մահտարաժամք, եւ յոլով աշխատութիւն, մահտարաժամից, տենդից եւ դողից. (Գանձ.։)
Գթացեալ ողորմի հարելոցն եւ մաղկատելոցն յօձից սատակմանէ։ Օձ էր՝ որ սպանանէր, եւ որ սպանանէրն՝ նոյն եւ մաղկատէր. եւ ի ձեռն միւս օձին տեսլեան՝ մաղկատեալքն ընդունէին զառողջութիւն։ Մաղկատեալք յառաջին հին թիւնից վիշապին։ Արարիչ ամենեցուն, եւ բոլորեցունց նորոգիչ, եւ ունի զմարմին մաղկատելի, այլ ոչ մաղկատող. եւ մաղկատի ի մարմին, այլ ոչ յոգի. (Եղիշ. խաչել.։)
Եհար յայլազգեացն, մինչեւ մյեցաւ ձեռն նորա սրովն. (՟Բ. Թագ. ՟Ի՟Գ. 10։ յորմէ եւ Մամիկ.։)
Եղիցի վկայութիւն ի վերայ ծածուկ եւ գեղեցիկ մտաց մատուցչին։ Ամենայն պատարագ կրկին դառնան առ մատուցիչն իւրեանց։ Սէր եւ գութ եւ աղօթք մատուցողացն. (Եփր. ել. Եփր. ղեւտ.։)
Որպէս զգանձ անկողոպտելի՝ մեծացուցիչ յերկնից արքայութիւն. (Տօնակ.։)
որ եւ յոմանց Միանձնուհի ասի. Կին կամ կուսան միայնացեա, կրօնաւորեալ. մարապետ. μοναχή, μονάστρια monacha.
βαπτιστής baptista. Այն՝ որ մկրտէ. մկրտօղ. առաւել սեպհականեալ մակդիր սրբոյն յովհաննու կարապետի. մինչեւ եւ յովսեպոսի նովին անուամբ նշանակել զնա՝ որպէս մականուն նմին սովորական առ հրէայս.
Յաւուրսն յայնոսիկ գայ յովհաննէս մկրտիչ։ Չէ յարուցեալ ի ծնունդ կանանց մեծ քան զյովհաննէս մկրտիչ։ Յաւուրցն յովհաննու մկրտչի մինչեւ ցայժմ.եւ այլն։
Քանզի յոյժ հաւատացեալ էր այրն, չէր ինչ պիտոյ տեսիլ երեսաց յայտյանդիմանակաց. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 4. ըստ Ճ. ՟Գ.։ Իսկ ի բուն օրինակն, յանդիմանակաց։)
Գեհոն՝ Նեղոս ռինոկորուրեայ, որ յանկարծաբուխ թարգմանի. եւ յայտ անտի է՝ որ յանկարծ յորդեալ ծածկէ զդաշտն. (Ոսկիփոր.։)
ՅԱՆՁՆԱՐԱՐԱԿԱՆ (թուղթ կամ գիր). συστατικός commendatitius. Գիր ընծայութեան, կամ բարի վկայութեան. վկայական.
Ոչ է պարտ յօտարաց՝ առանց յանձնարարական թղթոյն ի քահանայութիւն մատուցանել. (Կանոն.։)
Յառաջեսցէ տէր իմ քան զծառայ իւր։ Մտանել ի նաւ, եւ յառաջել յայնկոյս։ Յառաջեցից քան զձեզ ի Գալիլեա։ Յառաջեսցեն քան զձեզ յաքայութիւն երկնից։ Յառաջեաց քան զնա Յիսուս, եւ ասէ.եւ այլն։
Յառաջես դու յերկիւղն Աստուծոյ յոյժ։ Ի ծուլութեան մնացի, եւ ոչինչ յառաջեսցի ի գործս. (Վրք. հց. ՟Ժ. ՟Ժ՟Զ։)
Ներոն ի կառս յաւանակականս, եւ ի տասն յովանակեանսն յաղթեաց։ Յաւելաւ յովանական կառամարտիկ։ Յովանակական երկձին։ Միաձին յովանակական. (Եւս. քր.։)
Երկնային զօրքն վերինք անմարմնական, եւ յաւէրժական հարսունք անախտ հարսանեաց. (Նար. յովէդ.։)
Չարայուշութիւն. ոխակալութիւն.
ՅՕՐԱՆՉԵՄ կամ ՅՕՐԱՆՋԵՄ. χασμόμαι oscito. գրի եւ ՅՈՐԱՆՉԵԼ, ՅՈՐՈՆՉԵԼ, ՈՐՈՆՉԵԼ, ՈՐՈՆՋԵԼ. Որոշտալ. հառաչելով բերանաբաց շնչել՝ առ յօրանալոյ կամ յոյր լինելոյ, առ ձանձրութեան կամ ծանրանալոյ քնով. երեժկտալ.
Մերթ յօրանջել՝ յողն երթալ, մերթ ձկտել. (Վեցօր. ՟Ե։)
Գլխածանրեալ՝ յորանչելով եւ ձգտելով. (Բրս. պհ. ՟Ա։)
Պառաւունք անօրէնք յորանչեն, եւ ձկտումն առնեն զհիւանդացեալ մանկամբն. (Կանոն.։)
Բեկբեկելով եւ մռնչելով, յորոնչելով եւ ձգտելով ընթանայ յեկեղեցին. (Եփր. պհ. եւ Եփր. աղ.։)
Ասի եւ կր. ՅՕՐԱՆՋԻՄ. յոյր վերայ լինիցի յօրանչել կամ փչել.
(Ի ժամ աղօթից) զամենայն հոգս կենացս արկանէր ի միւս, եւ յորդորէր ի յորաչմունս. (Ճ. ՟Գ.։)
Այն ինչ՝ յոր լինի կանխաւ կրեւիլ անձամբ.
Պահպանութեամբ եւ նախահոգութեամբ՝ ոչ երբէք անզգուշութեամբ յորոգայթն ըմբռնեալք լինէին։ Յոլովագոյն առնէ զնախահոգութիւնսն. (Նիւս. կուս.։)
ζηλωτής aemulator. Նախանձայոյզ. նախանձաւոր. վրէժխնդիր. քինախնդիր.
Յօրանային նախընթրակաւ նախարարին հայոց. (Պտմ. առ լեհ.։)
Հերակլեայ ա՛յլ յունական նաւատորմիղս տանել ընդ իւր. (Եւս. քր.։)
Ի նուաստ բագինս ներքսադրել զաստուածս իւրեանց։ Յամենայն տեսակս գազանաց զգոյութիւնն աստուծոյ ներքսադրեն, եւ ոչ սարսեն. (Ոսկ. ծն.։)
Նշատերեւ քանդակս ի նկար կօշկացն հանդերձեալ յողայցէ. (Ոսկ. մ. ՟Բ. 24։)
Այնքան բիւրք ի միում աւուր նորածնեալ յորդէգրութիւն աստուածութեան. (Ճ. ՟Ե.։)