Your research : 2559 Results for ի

Entries' title containing ի : 10000 Results

Նաշիհ, շհոյ

s.

finest quality of wheat flour.

• , ո հլ. «ընտիր բարակ ալիւր» ՍԳր. ասւում է նաև նաշհի (սեռ. -հւոյ) ՍԳր. նաշի Յհ. իմ. եկեղ. էջ 112, սեռ. նաշւո։ Կնիք հաւ. 43, նաշիխ Պիտառ.։

• = Ասոր. [arabic word] nəšīfā «նաշիհ, simila» (Brockelm. Lex. syr. 215 a), որ ծագում է [arabic word] nəšafyā «մաքրել, զտել» բայից։

• ՆՀԲ արաբ. [arabic word] nišā և պրս. nišasta [arabic word] «օսլայ, նշայ»։ Justi, Dict. Kurde, էջ 420 քրդ. nišai «կաթնախառն ալիւր՝ կերակրի մէջ դնելու համար». պրս. nišeste «օսլայ»։ Հիւնք. արաբ. նիշա, տճկ. նիշասթէ։ Ուղիղ մեկնութիւ-նը տուաւ Մառ, Kавк. Bьст. 1902 ապր. էջ 71։

• ԳՒՌ.-Գնձ. պահուած է նարիվ, նաշիճ, նշիվ ձևով՝ ըստ Մամիկոնեան, Հազարից մէ-կը էջ 246 և «գերմակ ալիւր» նշանակու-թեամբ։ Riggs, A vocabulary էջ 96 տալիս է ժողովրդական նաշիր ձևը,


Նատիկ

cf. Նատիփ.

• «մի տեսակ փոքրիկ խմորեղէն». Խնդրեաց նատիփս. Վրք. հռ. բ. 365 (ըստ ՆՀԲ նատիկս). Գնեա՛ ինձ պղակունտա, այսինքն նատիփ. Վրք. հց. բ. 358. երկուսն էլ ուղղելի նաստիկ։

• = Յն. ναστός. ναστίσxος «փոքր կարկան-դակ». գալիս է ναστός «սեղմուած, թանձր, հաստ», νασσω «սեղմել» բառից։-Հիւբշ. 367։

• Ուղիղ մեկնեց ՆՀԲ։ Պատահական նը-մանութիւն ունի արաբ. [arabic word] nada «ևառ. կանդակ շինել» (Կամուս, թրք, թրգմ. Ա. 57)։


Նատիփ

s.

small cake, crumpet, bun.

• «մի տեսակ փոքրիկ խմորեղէն». Խնդրեաց նատիփս. Վրք. հռ. բ. 365 (ըստ ՆՀԲ նատիկս). Գնեա՛ ինձ պղակունտա, այսինքն նատիփ. Վրք. հց. բ. 358. երկուսն էլ ուղղելի նաստիկ։

• = Յն. ναστός. ναστίσxος «փոքր կարկան-դակ». գալիս է ναστός «սեղմուած, թանձր, հաստ», νασσω «սեղմել» բառից։-Հիւբշ. 367։

• Ուղիղ մեկնեց ՆՀԲ։ Պատահական նը-մանութիւն ունի արաբ. [arabic word] nada «ևառ. կանդակ շինել» (Կամուս, թրք, թրգմ. Ա. 57)։


Նատիր

s.

nadir;
cf. Սուզակէտ.


Նարկիս

cf. Նարգէս.


Նարնջածաղիկ

s.

orange-blossom;
ջուր —ծաղկի, orange-flower water.


Նարնջենի, նւոյ

s.

orange-tree;
ջերմանոց —ջենեաց, orange-conservatory.


Նարօտաներկութիւն, ութեան

s.

dyeing.


Նաւաբազմութիւն, ութեան

s.

fleet.


Նաւաբեկիմ, եցայ

vn.

to run aground, to strand, to founder, to be lost.


Նաւաբեկութիւն, ութեան

s.

shipwreck, wreck;
stranding.


Նաւագնացիկ

adj. s.

sea-faring, navigating, travelling by sea;
navigator;
voyager;
— լինել, to navigate;
to go by sea, to voyage;
—ք, navigable waters.


Նաւագնացութիւն, ութեան

s.

navigation;
voyaging;
sea-faring.


Նաւագործութիւն, ութեան

s.

ship-building, naval construction;
կայարան, աւազան նաւագործութեան, navy yard;
dock, wet-dock, dock-yard.


Նաւալիւղ լինիմ

sv.

to navigate.


Նաւախիճ, խճի

s.

ballast.


Նաւակերտութիւն, ութեան

s.

cf. Նաւագործութիւն.


Նաւակիկ

s.

small boat, skiff, cock-boat.


Նաւակից

adj. s.

voyaging together;
fellow-voyager.


Նաւակոծ լինիմ

sv.

cf. Նաւակոծիմ.


Նաւակոծիմ, եցայ

vn.

to suffer shipwreck, to be lost, to perish by shipwreck.


Նաւակոծութիւն, ութեան

s.

shipwreck.


Նաւակռիւք

s.

cf. Նաւամարտութիւն.


Նաւակռուութիւն, ութեան

s.

cf. Նաւամարտութիւն.


Նաւակցիմ, եցայ

vn.

to sail together.


Նաւահանգիստ, գստից, գստաց

s. fig.

port, haven, harbour, sea-port;
the port of salvation;
cf. Նաւակայք;
ընդարձակ, անքոյթ, գեղեցիկ —, a spacious, safe, fine harbour or port;
— գետոյ, wharf, quay;
հրամանատար — գստից, harbour-master;
դիւրամերձենալի —, port accessible at any time of the tide;
դժուարամուտ —, harbour with a bar;
մտանել, հասանել, իջանել ի —, to harbour;
(նաւ) to sail into or enter harbour;
(շոգենաւ) to steam into harbour;
հասանել ողջամբ ի —, to get safe into port;
to arrive safe;
նաւաբեկ լինել ի —գստեան, to be wrecked in port.


Նաւաձգութիւն, ութեան

s.

towing, to wage.


Նաւաձիգ

s.

tug-boat, tug, tow-boat;
— շոգենաւու, steam-tug;


Նաւամարտիկ, տկաց

adj. s.

fighting at sea;
naval fight;
— լինել, to fight a battle at sea;
— տորմիղ նաւաց, fleet, army.


Նաւամարտութիւն, ութեան

s.

naval engagement;
mock sea-fight, naumachy.


Նաւաշինութիւն, ութեան

s.

cf. Նաւագործութիւն.


Նաւապետութիւն, ութեան

s.

command, steering, working, piloting a vessel.


Նաւաստի, տւոյ, տեաց

s.

sailor seaman, mariner, sea-faring man, tar, jack-tar;
—ք, seamen, sea-faring people, crew.


Նաւաստութիւն, ութեան

s.

profession of a sailor;
seamanship;
steering of a ship;
piloting;
navigation.


Նաւատիանոս, աց

adj. s.

adj. s. Novatian.


Նաւատորմիղ

cf. Նաւատորմիլ.


Նաւատորմիլ

s.

squadron, fleet.


Նաւատորմիկ

s.

flotilla.


Նաւարկելի, լւոյ, լեաց

adj.

navigable.


Նաւարկութիւն, ութեան

s.

navigation, voyage at sea, passage.


Նաւթիտ

s.

naphthaline.


Նաւուղիղ, ղղի

cf. Նաւուղղակ.


Նաւուղղութիւն, ութեան

s.

cf. Նաւապետութիւն;
navigation;
art of sailing, histiodromia;
գիրք նաւուղղութեան, treatise on Navigation.


Նաւվարձութիւն, ութեան

s.

freighting, chartering.


Նափորտանի

s. pl.

s. pl. copes.


Նափորտիկ

s.

small mantle, mantelet;
dalmatic.


Նաքարակիտ, կտի

s.

a farthing, two mites, fourth part of a penny.

• (սեռ. -կտի) «փոքրիկ մի դրամ» Մտթ. ե. 26. Մրկ. ժբ. 42. Ոսկ. մ. բ. 9. Եփր. թգ. 362. (իսկ Հին բռ. ունի աքարակիտ «չափ գարւոյ միոյ»)։

• = Պհլ. անյայտ մի ձևից, որի հետ նոյն են ռուռռայական սոգդ. nakaratá̄kə (գըր-«արծաթ» (տե՛ս Gauthiot, Gram. sogd. էծ 170 և Benyeniste MSL 23, 128)։ Հակա-ռակ վերջին բաղաձայնների յետևառաջու-թեան՝ նմանութիւնը անժխտելի է։ Տարբե-րութիւնը կարող էր բացատրւիլ կա՛մ պահ-լաւերէնով և կամ հայերէնի մէջ ժողովոռ-ռական ստուգաբանութեամբ (հմմտ. ակա-նակիտ)։ Չգիտեմ թէ վերի ձևերի հետ որևի-ցէ կապ ունի՞ն արաբ. օ ︎ nuqra, յգ. [arabic word] ︎ nuqār «հալած ոսկու կամ արծաթի կտոր» (Կամուս, թրք. թրգմ. Բ. 131) և [arabic word] naqd «դրամ», որից ռմկ. նաղդ «կանխիկ»։-Աճ.

• Աւռերեան, Բցտր. չփ. և կշռ. 138 յն. ϰοδράντης ձևից, որ լատ. quadrantis բառից է փոխառեալ և նշանակում և «մէկ քառորդ աս». դրուած է Մրկ. ժբ. 42՝ մեր նաքարակիտ բառի դէմ։


Նգոտիմ, եցայ

vn.

to grow mouldy, to get spoiled.


Յանցուցիչ, չի, չաց

adj.

causing sin.


Յաշտածին

adj.

born through a sacrifice.


Definitions containing the research ի : 3966 Results