Definitions containing the research բարեխոհ : 4 Results

Բարեխորհ

adj.

that thinks of good things.

NBHL (1)

Զի տեսողացն բարեխոհաց բարի պատճառք խրախութեան լիցին. (Յհ. կթ.։)


Բարեխորհուրդ

cf. Բարեխորհ.


Լաւակամութիւն, ութեան

s.

bounty, benevolence, kindness, good disposition, obligingness.

NBHL (1)

Բարեսիրութիւն. բարեխոհութիւն. բարեբարոյութիւն.


Սիրակամութիւն, ութեան

s.

cf. Լաւակամութիւն.

NBHL (1)

կամք բարեսէր. . մարդասիրութիւն. բարեխոհութիւն.