Your research : 2 Results for դիաթիկ

Տիաթիկ

cf. Դիաթիկ.

• տե՛ս Դիաթիկ։


Դիաթիկ

s.

testament, will.

• = Յն. διαϑήϰη «կտակ. 2. հին կամ նոր կտակարան». գալիս է τίϑμι «դնել» բայիղ՝ ბια-մասնիկով և բուն նշանակում է «տրա-մադրութիւն, կարգադրութիւն»։ Սրանից է փոխառեալ նաև վրաց. დიათიკა դիաթիկա «կտակ»։-Հիւբշ. 346։