s. pl.

s. pl. blame, contempt.

s.

Նոյն ընդ Եպերանք, որպէս արմատ նորին. (լծ. ընդ այպն. թ. այըպ)

Փառքն եւ պատիւ որդւոյ թագաւորին ո՛չ աւ ո՛չ եպեր ինչ ընկալցի. (Աթ. հց.։)

Այս եպեր առ վարդապետսն է. (Ոսկ. ՟ա. կոր.։)

s.

ԵՊԵՐԱՆՔ որ եւ ԵՊԵՐ. ἑπιληψία invasio, correptio, reprehensio Այպանութիւն. այպերանք. ընդվայրհարութիւն. մեղադրութիւն. դսրով. ստգտանք. այպ.

Առանց եպերանաց է արդար դատաւորին իրաւունքն. (Յճխ. ՟Զ։)

Առանց խծբծի եւ եպերանաց գեղեցկապէս կեցեալք։ Պարսաւանս եւ եպերանս ունի. (Փիլ. իմաստն. եւ Փիլ. լին.։)

Եպերանաց խծբիծ. (Նար. ՟Խ՟Ը։)

Զոր պատմեմս եպերանօք. (Լմբ. պտրգ.։)