Definitions containing the research նախաձեռնել : 3 Results

Նախաձեռն

adj.

spontaneous, ready, willing;
prompt;
the first to volunteer;
— լինել ի կռիւ, to commence the attack, to begin the fight;
— լինել, cf. Նախաձեռնել.


Նախաձեռնեմ, եցի

vn. va.

to undertake;
to presume;
to preelect;
to promote, to raise, to exalt;
to consecrate or ordain.

NBHL (2)

Անմարթ է յայս նախաձեռնել ... անհետազօտելի է. (Գր. տղ. թղթ.։)

Ոչ նախաձեռնել, ոչ ձեռնադրութիւնս առնել։ Իշխանութիւն ունին նախաձեռնել, եւ անուանս կոչել արժանաւորացն վիճակին։ Զպօղոս յեպիսկոպոսութիւն նախաձեռնէին։ Ի կարգ քահանայութեան նախաձեռնեալ (եղեւ)։ Յեպիսկոպոսութիւն նախաձեռնեցաւ փռիւգացւոցն. (Սոկր.։)


Նախամատոյց առնեմ

sv.

to promote, to prefer to any post or dignity.

NBHL (1)

ՆԱԽԱՄԱՏՈՅՑ ԱՌՆԵԼ. Յառաջ մատուցանել կամ ձգել. նախաձեռնել.