Entries' title containing չորակեր : 2 Results

Չորակեր լինիմ

sv.

to live on dried things, to practise xerophagy.


Չորակերութիւն, ութեան

s.

nourishment composed of dried fruits, legumes or herbs, xerophagy;
vegetarianism;
rigorous abstinence.

NBHL (4)

Ոչ է պարտ զքառասնորդսն մեծի հինգշաբաթին լուծանել, այլ չորակեր լինել. (Կանոն.։)

Պարտ է ի սուրբ քառասներորդս աղուհացիցն շաբաթի եւ կիւրակէի չորակեր լինել, որպէս եւ յայլ աւուր. (Տօնակ.։)

Յայնմ աւուր սակաւ չորակեր լինել. (Մխ. դտ.։)

Նահանջեա՛ զսրտմտօղ բարսդ չորակերութեամբ. (Վրք. հց. ՟Ի՟Զ։)


Definitions containing the research չորակեր : 7 Results

Չորաճաշակ

cf. Չորակեր.

NBHL (1)

Չորակեաց. չորակեր.


Պահացողութիւն, ութեան

s.

abstinence, fast.

NBHL (1)

Պահացողն գոլ. ծոմապահութիւն. ժուժկալութիւն. չորակերութիւն.


Չորակեաց

adj.

xerophagus, feeding on dried aliments;
very abstemious.

NBHL (1)

որ եւ Չորաճաշակ. Որ կեայ չոր եւ ցամաքային իրօք. չորակեր.


Սրբկեր

adj.

abstaining from meats.

NBHL (1)

Կերօղ զսուրբ անասունս եւ զիրս եւեթ. սրբապահ. չորակեր.


Ուծակեր

adj.

vegetarian.


Նհանջեմ, եցի

NBHL (1)

Զմարմին նհանջել չորակերութեամբ, եւ զհոգին աստուածային երկիւղիւն. (Անյաղթ հց. իմ.։)


Չոր, ոց

adj.

dry;
dried, arid, parched, dead;
— հաց, dry bread;
— ճաշակել, to fast on lenten diet.

Etymologies (1)

• (ո, ի հլ. յետնաբար) «չոր, ոչ-թաց» ՍԳր. Եւս. քր. փխբ. «լոկ, միայն» Մաշտ. ջահկ. (չոր պատարագ), «կարծր։ կոշտ» Գր. սքանչ. ծն. քս. (Ո՛չ մահիճ և ո՛չ անկողին, այլ ի չոր մսուր եդեալ. ՀԱ 1912, 475. հմմտ. Ղրբ. անկողինը չոր է՝ կարծր տիմ. ժդ. չորակեաց Յայսմ. չորակեր Կա-նոն. Տօնակ. չորաճաշակ Ուռհ. դիւրաչոր Ոսկ. սղ. խորշակաչոր Վրդն. սղ. շքաչոր Վստկ. չորուտ «անբեր (երկիր, հող)» Եփր. տուղի չոր, չորացրած պտուղ», որի վրայ տե՛ս առանձին։