hy    |   fr

Անխտրութիւն (ութեան)

s.

indifference;
indiscretion.

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif անխտրութիւն անխտրութիւնք
accusatif անխտրութիւն անխտրութիւնս
génitif անխտրութեան անխտրութեանց
locatif անխտրութեան անխտրութիւնս
datif անխտրութեան անխտրութեանց
ablatif անխտրութենէ անխտրութեանց
instrumental անխտրութեամբ անխտրութեամբք