adj.

who walks in the ways of God.

ԱՍՏՈՅ կամ ԱՍՏՈՒ. cf. ԱԶԴՈՅ, եւ ԱՍՏԻ՝ իբր Հաստատուն. զօրաւոր.

Սալն աստու է (կամ ազդու է) ի հարկանիլն ուռամբ. (Վանակ. յոբ.։)

adj.

Ընդ որ լինի գնալ առ Աստուած. որ տանի առ Աստուած.

Վարդապես առաջնորդութեան յաստուածագնաց ճանապարհսն. (Ագաթ.։)

Վասն աստուածագնաց օտարութեան. (Կլիմաք.։)