wing;
arm;
pinion;
flight, rush, dash;
թեւ աղօրեաց, sails of a wind-mill;
sweep, fan;
թեւ զօրաց, wings of an army;
թեւ ձկանց, fins of fish;
թեւ հանդերձից, sleeve of a coat;
թեւ նաւու, rudder, car, or sail of a ship;
թեւք հողմոց, the wings of the wind;
թեւ դրանց, leaf, fold of door;
թեւ տաճարի, towers of the temple;
pyramids;
թեւ գառագղի, portcullis, greatest door of menagery;
թեւք երկրի, the ends of the earth;
թեւս առնուլ, to have wings, feathers;
թեւս ածել, to flutter, to take wing;
to fly away;
թեւ արկանել, cf. Թեւարկեմ;
— ի —, — ի — խառնեալ / յեռեալ, arm in arm;
թեւ տալ ումէք, to give one's arm to;
բանալ, պարզել, հատանել զթեւս, to spread the wings;
հատանել զթեւս, to clip or crop (a birds wings);
to fetter or paralize a person.
wing, protection.
πτέρυξ, πτερύγιον, πτερόν ala, penna Բազուկ թռչնոց խոշոր փետրովք՝ գործի թռչելոյ թեթեւութեամբ, կամ թիավարելոյ ընդ օդս, որպէս եւ ձկանց ի ջուրս. եւ Որ ինչ նման է նմին. եբր. գանաֆ, կաֆ.
Ի վերայ թեւոց արծուոյ։ Տարածեալ զթեւս։ Հովանի ունիցին (քերոբէքն) թեւօք իւրեանց ի վերայ քաւութեանն։ Տասն կանգուն թեւէ ի թեւ թեւոց նորա։ Թեւք աղաւնոյ։ Ի հովանի թեւոց քոց ծածկեսցես զիս.եւ այլն։
Երկու պատուիրանօք իբրեւ երկու թեւովք թռչի ամենայն աշակերտութիւնս, այսինքն սիրով Աստուծոյ եւ մարդկան. (Եփր. համաբ.։)
Որ ի թեւս թեթեւս աննիւթ սաւառնեալ. (Շար.։)
Թեւս առեալ թռչին ընդ առաջ տեառն. (Զքր. կթ.։)
Ամենայնի որոյ իցեն թեւք եւ թեփ ի ջուրս ... որոյ ոչ իցեն թեւք եւ թեփ. (Ղեւտ. ՟Ժ՟Ա. 9։)
Իբր թեւօք իմն թռիչս արձակեն (լուք). (Նար. կթ։)
ԹԵՒ. Բազուկ տարածեալ՝ իրօք կամ նմանութեամբ. եւ Նպաստ. եւ Բազկատարած աղօթք. հովանաւորութիւն. խնամք. գօլ, ել.
Ապաստան լինել ընդ թեւօք նորա. (Հռութ. ՟Բ. 12։)
Ի թեւս խաչիդ առ քեզ մատուսցես։ Թեւօք քո ընկալայց ի տունն տագնապի (շիրմի). (Նար.։)
Աղօթանուէր թեւօքն. (Շար.։)
Օժանդակեա՛ թեւոցդ աղօթիւք. (Նար. ձ։)
ԹԵՒ. իբր Սրընթացութիւն, թեթեւութիւն, համարձակութիւն, եւ այլն.
Ի թեւս հողմոց։ Ի վերայ թեւոց հողմոց. (Սղ. ՟Ժ՟Է. 11։ ՟Ճ՟Գ. 3։)
Ի թեւս թեթեւս մտաց։ Թեւօք թեթեւութեան հոգւոյն սլացեալ։ Զհպարտութեանն թեւս հարթել. (Նար.։)
ԹԵՒ ՆԱՒԱՑ. Բազուկ քեղեաց. ղեակ. թիակ ուղղիչ. πηδάλιον gubernaculum
Նաւք ... փոքր թեւովն շրջին՝ յոր կոյս եւ միտք ուղղչին կամիցին։ Թողացուցին զխառնելիս (յն. զլծակցութիւնս) թեւոցն. (Յկ. ՟Գ. 4։ Գծ. ՟Ի՟Է. 40։)
Թողացուցին ասէ զլծորդութիւնս թեւոցն քեղեաց. (Ոսկ. գծ.։)
Թեւոցն ձեռնարկութիւն քայքայեցաւ։ Ղեկաւ այս թեւոց. (Նար.։)
Իսկ (Ես. ՟Ժ՟Ե. 1.)
Վա՛յ երկրին ի թեւս նաւացն. պէսպէս մեկնի, իբր թի, առագաստ, հովանի, բախումն։
ԹԵՒՔ ԵՐԿՐԻ. իբր Ծագք տարածութեան։ (Յոբ. ՟Լ՟Զ. 13։)
ԹԵՒ ԲԱՆԱԿԻ. Կողմն եւ կողմն գնդի զօրաց. որ ասի յայլոց նաեւ Եղջիւր. գօլ։ (՟Ա. Մակ. ՟Գ. 23։ ՟Բ. Մակ. ՟Ժ՟Ե. 20։ ՟Բ. Թագ. ՟Բ. 23։ Եղիշ. եւ այլն։)
ԹԵՒ ԳԱՌԱԳՂԻ. Դռնակ վանդակի.
Վերացոյց թեւ մի զգառագղին։ Վերացուցեալ զթեւ այլոց գազանաց գառագղին. (Ճ. ՟Ա.։)
ԹԵՒ ՏԱՃԱՐԻ. Աշտարակ. բարձրաւանդակ.
Ե՛լ ի թեւս տաճարին, եւ ամենայն ժողովուրդն տեսցեն զքեզ. (Հ=Յ. հոկտ. ՟Ի՟Գ.։)
ԹԵՒ, կամ Ի ԹԵՒԷ ՍՈՒՐՀԱՆԴԱԿԱՑ. θέε (որ առ Կիւրղի գրի Թեկուէ. եւ մեկնի անկիւն պարսպի) Բառ եբր. թէ. յոքն. թէին։ ՟(Գ. Թագ. ՟Ժ՟Դ. 28։) որ այլուր թարգմանի Կոզակ։ Ի լտ. բացատրի Զինարան armamentarium
ԹԵՒ ԱՐԿԱՆԵԼ. cf. ԹԵՒԱՐԿԵՄ.
Որ թեւ արկանեն զընչիւքն իւրեանց։ Թեւ արկանէ զբազմաւն. (Եւագր. ՟Ի՟Բ։)
ԹԵՒ Ի ԹԵՒ ՀԱՐԿԱՆԵԼ. իբր Կից լինել. ըստ յն. շարունակիլ.
Խորանօքս (բնակարանք վանականաց) խիտ առ խիտ թեւ ի թեւ հարեալ, ճիգն ի ճիգն զապարմանցն թեւակս խառնեալ. (Ոսկ. մ. ՟Գ. 16։)
• , ռ հլ. (գրծ. թևօք ունին Ղևտ. ա. 16 և Հռ. բ. 12. յետնաբար սովորական է) «թռչունի թև. ձկան լողակ, մարդու բազուզ, նաւի ղեկ» ՍԳր. փոխաբերութեամբ՝ «հովա-նաւորութիւն» ՍԳր. թև հողմոց «քամու թռիչ» ՍԳր. թևք երկրի «երկրի ծայրերը» Յոբ. լզ. 13. թև բանակի «բանակի գլխաւոր ռաժան-մունքները» ՍԳր. (այս իմաստի համար խօ-սել են Նորայր, Կորիւն վրդ. էջ 364 և Meil let MSL 18, 348 և ցոյց են տալիս՝ որ նոյն բացատրութիւնը գտնւում է նաև ասորերէ-նում և լատիներէնում. մեր բառը կարող է սրանից թարգմանուած լինել, բայց կարող է նաև անևախաբար ձևացած լինել. հվսո-տճկ. qol aγasə «բանակի մէկ թևի հրամա-նատար»). թև գառագղի «գառագեղի դուռը» Ճառընտ. թև տաճարի «տաճարի աշտարա-կը» Յայսմ. ոճով ունինք՝ թև արկանել «պաշտպանել» Եւագր. թև ի թև հարեալ «կից, շարունակեալ» Ոսկ. մ. գ. 16. որից թևակ «բազուկ, թև» Մծբ. «վրանի փեղկ» Ոսկ. մ. գ. 26. (Վարդանեան ՀԱ 1921. 404 կարծում է որ սրանց մէջ թևակ նշանակում է «ցանց»). թևակից Կոչ. էջ 404. թևակոխել «ջանալ, դիմել, ձգտիլ» ՍԳր. «մտածել, մը, տորել» Ոսկ. ես. 286. Մծբ. Եփր. ծն. «կըր-թուիլ» Ոսկ. պօղ. (Ի նա կրթեսցուք, ի նոյն թևակոխեսցուք. տե՛ս Թոռնեան, Հատրնտ. Վիեննա 1866. հտ. Ա. էջ 176). «ուսումնա-սիրել» Մագ. թղ. 113 (գրուած թևակոխել, թևախողել, թևախոշիլ տե՛ս իմ Հյ. նոր բառեր հին մատ. Բ. 184). թևակուռ, թևամուխ Ա-գաթ. թևակցիլ Եզեկ. ա. 9. թևահանել Վեց-օր. 161. թևարկել Ագաթ. թևել «թռչիլ» Վե-ցօր. ը. Ճառընտ. Օրբել. էջ 274 (Առ անթիւ բազմութեան իսմայէլացւոցն՝ Լիպարտեան զօրքն ոչինչ երևէին, այլ իբր ջրտուս կամ զինաքաղս թևէին առ նոցա. -այստեղ թևել կա՛մ պէտք է ուղղել թուէին, ինչպէս ունի ՆՀԲ-ի գործածած օրինակը (տե՛ս ջրտո բառի տակ), և կամ պէտք է համարել մի նոր բառ՝ «շրջիլ, մօտերը պտտիլ» նշանակու-Արմատական բառարան-12 թեամբ). թևճակ «թիակ» Ոսկ. ղկ. արագաթև Ագաթ. լայնաթև Ոսկ. ես. մաշկաթև Վեցօր. մեծաթև Եզեկ. ժե. 3. երկթևեան Եւս. քր. թե-թևաթև Ոսկ. յհ. ա. 22. թևացել «թևերովը հարուածել» (թռչունների համար առուաձ հմմտ. աքացել) Վրք. հց. Ա. 91. թևանալ «քաջալերուիլ» (ճիշտ ինչպէս այժմ ունինք թև առնել) Արծր. հրտր. Պատկ. էջ 14 (Որո՞վ օրինակաւ թևացեալ քաջալերեցաւ). երեքթե-ւան Խոր. ևն։
• Հիւնք. էջ 108 փետուր բառից և էջ 284 թի բառից։ Bugge տե՛ս թերթ բառի տակ։ Հիւբշ. 449 չի ընդունում։ Patru-bány SA 1, էջ 314 և ՀԱ 1908, 153 հյ. թևուկ ձևից փոխառեալ է դնում թրք. tayuk (բայց հին ձևն է taγuq1) և հունգ. tyuk «հաւ»։ Jensen ՀԱ 1904, 183 հաթ. tpa? ձևից։ Karst, Յուշարձան 415 մոն գոլ. dabi-debi, ճապոն. tobi, թրք. dai «թռչիլ»։
• ԳՒՌ.-Ջղ. թեվ (թռչունի). թեֆկ (շորի), Հճ. Մշ. Սլմ. Վն. թեվ, Ալշ. թեվ (մարմնի), թեֆք (շորի), Ախց. Երև. Կր. Սեբ. թէվ, Սչ. թեֆ, սեռ. թեվի «զգեստի թև» (մարդու թևը կոչւում է ձ'եռք), Գոր. Ղրբ. թէվ «թռչունի թև» (մարդունը կոչւում է կօ՜ռնը), Խրբ. Ննխ. Պլ. Ռ. թէվ, Ասլ. թէ՛վ, Ագլ. Զթ. Հմշ. Մկ. Մրղ. Ոզմ. Տիգ. թիվ, Տփ. թիվ (մարմնի), թիվք (շորի), Շմ. թէֆք և Ագլ. թիֆք, թիփք «հագուստի թև» (մարդունը Շմ. կըռնը)։ Նոր բառեր են թևաթափ, թևահարել, թևանի, թե-վանցուկ, թևաւորուիլ, թևք «խադողի կոտ-րակ», թևխաղ, թևլող, թևլաթ, թևըեկեր, բևթիակ, թևքաշ ևն։-Թև բառի նոր գաւա-ռական առումները տե՛ս իմ Գւռ. բառ. էջ 360։ Սրանց մէջ յիշելու արժանի է թև Լ Ղրբ. «ոչխարների հօտի գիշերային բաց-օթեայ մակաղատեղում պահապան շան հա-մար նշանակուած տեղը», թև դնել Լ. Ղրբ. «մակաղատեղում շան համար տեղ նշանա-կել». այս իմաստի հետ Մ. Նաւասարդեան, Մուրճ 1894, 443 համեմատում է վրաց. თევა թեվա (ვათევ վաթեվ, ვათიე վաթիե) «անքուն մնալ և հսկել հիւանդի մօտ կամ ա-ղօթքի համար» (Չուբին.2 555), որ սակայն վրացերէնով չի մեկնւում.-կապ չունի սը-րանց հետ վրաց. თეეი թեեի «ննջասե-նեակ», որի վրայ տե՛ս թևէ։
• «մի տեսակ փսխեցուցիչ դեղ». նորա-գիւտ բառ, որ մէկ անգամ գտնում եմ գոր-ծածուած Կալիսթ. 174 «Դարձուցեալ («փըս-խել») կամեցեալ զկարի շատ գինին՝ խընդ-րեաց թև, քանզի սովոր էր այսպէս առնել և Յուղղոս շաղախեալ դեղովն մատոյց նմա»։