Բառ յն. գադիխիս. κατηχής sonorus, strepens. Հնչողական. տուօղ արձագանգաց. իբրեւ անուն սաստիկ հողմոյ.
Այլ ի բռնագոյն հողմոցն կատեգիս լինի ասացեալ, որ է մրրիկ, այն՝ որ ի վերուստ բախէ յանկարծակի. (Արիստ. աշխ.։)
• (իմա՛ կատեգիս) «վերևիս ւան-կարծակի բաղխող քամի, մրրիկ» Արիստ. աշխ. (ՀՀԲ տալիս է կատագիս ձևը)։
• = Յն. ϰϰτϰιγίς «փոթորիկ, ուրական». ծագում է ϰαταίσ σω «վերևից ցած խոյա-նալ» բայից. հմմտ. հեղինակի տուած բա-ցատրութիւնը. «Կատէգիս լինի ասացեալ, որ է մրրիկ, այն՝ որ ի վերուստ բախէ յան-կարծակի»։-Հիւբշ. 355։
• ՀՀԲ համարում է բառ յն։ ՆՀԲ դնում ϰατηχή-բառից, որ նշանակում և «հնչող». հայ բառը մեկնում է «հնչո-ղական, տուող արձագանգաց». բայց այս իմաստը բնաւ չի յարմարւում հեղինա-կի տուած բացատրութեան. անյարմար է նաև տառադարձութիւնը, որ ըստ օ-րինի պիտի տար *կատեքէս։