bitter, angry reproof, scolding, rebuke, threat, menace;
chastisement;
— իշխանակերպ, մեծավայելուչ, majesty;
— իշխանական, authority, haughtiness;
— աչաց, piercing glance;
ի — մատչել ընդ ումեք, to reproach bitterly, to scold sharply.
ἑπιτίμησις increpatio, correptio, objurgatio, supplicium σφοδρότης acrimonia ἁγανάκτησις indignatio ἑπιταγή mandatum եւ այլն. Բան սաստիկ՝ խիստ եւ բարկ. ցասումն. յանդիմանութիւն. կշտամբութիւն. պատուհաս. բուռն սաստկութիւն. ահաւորութիւն սպառնալեաց.
Ի սաստէ տեառն։ Ի սաստէ քումմէ տէր։ Ի սաստէ քումմէ կորիցեն, կամ փախիցեն։ Խաղով սաստիցն ոչ խրատեցան։ Զարհուրեցան ի սաստէ նորա։ Վասն ահի սաստից տեառն ընդունիմ.եւ այլն։
Սաստ բարերարին՝ մեզ փրկութեան եղեւ պատճառ. (Շ. տաղ.։)
զսասան աճեցուցանելով զգուշացուցանէ։ Զսաստ ահարկու հրամանին յոյժ հնչեցուցանէր. (Վրք. հց. ՟Ի՟Զ։)
Ոչ մի անգամ, այլեւ երկիցս զնոյն սաստ ի կիր արկանէ. (Ոսկ. գաղ.։)
Դեղ լիցի քեզ հանապազորդ մեղանչելոյն հանապալ լսել քեզ սաստին աստուած, եւ մեղայ ասել. (Խոսր. պտրգ.։)
Ի գաւազան սաստի եւ յանդիմանութեան ոչ խնայել. (Սարկ. քհ.։)
Սարսէ ի գոչելոյն սաստիւ։ Թէ ոչ սաստ արարչին յանդիմանէր զնոսա։ Սաստիւ նուաճեալ։ Սաստիւ հրաման ի վերայ դռնապանացն առնէին։ Սաստիւ մեծաւ ի վերայ նոցա բարկանամք. (Եզնիկ.։ Խոր. ՟Բ. 66։ Եղիշ. ՟Բ։ Ոսկ. յհ. ՟Բ. 5։)
Նշանակ կենաց ի մահու սաստի. (Նար. մծբ.։)
Ոչ ի սաստից սպառնալեաց իմոց երկեան նոքա։ Բժշկէր զհարուածեալսն ի դիւաբախ սաստիցն։ Զապստամբսն ի սաստ մատնեսցէ հեթանոսաց. (Ագաթ.։ Շար.։ Նանայ.։)
Միշտ մղելով խօսել առ աշակերտսն. յորժամ սաստի պէտք իցեն, ոչ վարդապետի գործ է, այլ ապականչի եւ պատերազմողի. (Ոսկ. գաղ.։)
Իսկ (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 6։)
բազումք են, որք չեւ իսկ գիտացեալ են զսաստ սրբութեան պաշտմանն քրիստոսի. յն. լոկ, զպաշտօն. գուցէ դրելի ի հյ. զսակ սրբութեան, եւ այլն։
• , ի հլ. «յանդիմանութիւն, չեխ» ՍԳր. Ոսկ. գաղ. Եզն. որից սաստել «յան-դիմանել» ՍԳր. սաստարար «յանդիմանող» Սեբեր. 23. սաստիկ «զօրեղ, ուժգին, խիստ. մեծ» ՍԳր. Ոսկ. Ագաթ. սաստիչ Ոսկ. մ. ա-23. սաստկագոյն ՍԳր. Եւս. քր. Եփր. թգ. սաստկանալ ՍԳր. սաստկութիւն ՍԳր. Եզն. Ագաթ. անսաստ Յուդ. 13. Եզն. անսաստել ՍԳր. Եզն. Ոսկ. Վեցօր. մեծասաստ Ագաթ Վեցօր. Մծբ. հեղեղասաստ Ագաթ. իշխա-նասաստ Յհ, իմ. երև. Կղնկտ. թագաւո-րասաստ Սիւն. սաստկացուցիչ (նոր բառ) ևն.
• = Բնիկ հայ բառ՝ հնխ. k'əsti-ձևից, որ գալիս է k'ās-, k'əs-«առաջնորդել, ուսաւ-ցանել, կրթել» արմատից. ցեղակիցներն են ստնս. [other alphabet] çasti-կամ ( çsu. «պատիժ, սաստ, արտօնութիւն, հրաման», [other alphabet] ças, çiš «արտօնել, հրա-մայել, պատժել, տիրել, կրթել, ուսուցանել», [other alphabet] castár-«պատժող, հրամայող, սաստող, իշխանաւոր», [other alphabet] cāstra-«ուսման գիրք, ձեռնարկ, դասագիրք, կա-նոնազիրք», [other alphabet] çišya «աշակերտ». զնդ. ❇ sastu «ասուցանէ» ❇ sastar-. «իշխանաւոր, իշխան» (որ և պհլ. sāstār «տիրող, իշխող, ոռնակալ»), [syriac word] sasta «մարդ չարչարող, անգութ. գազանաբարոյ»։-Ուրիշ լեզուների մէջ այս արմատը չէ՛ պահուած։ Առաջ նոյն արմատի տակ եևն դնում նաև լտ. castigo «պատժել», castus «պարկեշտ», միռլ. cāin «օրէնք», բայց աւ-ժըմ չեն ընդունում (Pokorny 1, 358, Walde 138, Brugmann Grdr2 1, 526)։-Հիւբշ. 488,
• ՆՀԲ կցում է վրաց. սաստիկի։ Böt-tich. ZDMG 1850, էջ 361 սանս. ças արմատի çāstr և կամ զնդ. sasta ձե-ւից։ Lag. Urgesch. 620 սանս. cas արմատի տակ։ Müller SWAW 44, 565 զնդ. sāsti, սանս. çāsti։ Bopp, Gram. comp. 2, 18 տի մասնիկով çās արմա-տից, ինչպէս է նաև սանս. cāsti։ Հիւնք. ազդոյ բառից։ Սրմագաշեան, Արմէնիա ռում. sastisire «շուարիլ» ձևի հետ։ Թի-
• րեաքեան, Հայ-երան. ուս. էջ 135 պհլ. sazd «սաստ»։
• ԳՒՌ.-Կր. սաստէլ, Ագլ. Տփ. սա՛ստիլ.-Ախց. Երև. Կր. Ջղ. Տփ. սաստիկ, Մշ. սաս-տիգ, Տիգ. սmսդիգ։
• ՓՈԽ.-Վրաց. სახტიკი սաստիկի «անգութ, կարծր, խիստ», სახტიკი კარი սաստիկի քա-րի «սաստիկ քամի», სახტიკი კაცი սաստիկի կացի «անգութ և դաժան մարդ», სახტიკობ։ սաստիկոբա «կատաղութիւն, բռնութիւն»։ Բառս բնիկ հնդևրոպական և -իկ մասնիկն էլ հայկական յաւելուած լինելով՝ վրացին անշուշտ հայերէնից է փոխառեալ։