hy    |   fr

Վիրառնութիւն (ութեան)

s.

act of being wounded, state of ulceration.

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif վիրառնութիւն վիրառնութիւնք
accusatif վիրառնութիւն վիրառնութիւնս
génitif վիրառնութեան վիրառնութեանց
locatif վիրառնութեան վիրառնութիւնս
datif վիրառնութեան վիրառնութեանց
ablatif վիրառնութենէ վիրառնութեանց
instrumental վիրառնութեամբ վիրառնութեամբք