hy    |   fr

Տաբուն

adj.

unnatural, monstrous.

adj.

παρὰ φύσιν praeter naturam. իբր Տարաբուն. արտաբուն. այսինքն Օտար ի բնութենէ. արտաքոյ բնութեան. ըստ ոչ բնութեան.

Ամենայն ախտ հոգւոց չար են, որք շարժեն եւ դեդեւացուցանեն զնա տաբուն. (Փիլ. ՟ժ. բան.։)

• տե՛ս Տար-Աբուն։

Warning, for now, these are the entries' title sharing the same character string regardless of its position, not the entries sharing the same root.

Mots dérivés

Մշտաբուն

Voir tout