to throw stones revengefully.
որ գրի եւ ՔԱՐԱՎԷԺ, եւ ՔԱՋԱՎՐԷԺ. Քարաձգութեամբ կամ քարկոծմամբ փորձեալ առ ի վրէժ.
Սեմէի թշնամանեաց զնա, եւ քարավրէժ առնէր զարքայն։ Մատակեցին յինքեանց արս յիսուն քարավրէժս. (Եփր. թագ.։ Խոր. առ սհկ. արծր.։)
Իսկ զգլխաւորս խազմարարս քարավրէժս (կամ քաջավրէժս) արարեալ՝ ի խոսր խաղացուցանէ ի սրտից ծովու. (Արծր. ՟Ե. 3։)