Ամէնամբիծ

adj.

ԱՄԷՆԱՄԲԻԾ կամ ԱՄԵՆԱՆԲԻԾ. Ամենայնիւ անբիծ անարատ եւ անշաղախ. πάντῃ ἅχραντος. omnino immaculus

Սրբութիւն է յամենայն պղծութենէ ազատ, եւ ամենակատար՝ եւ ամէնանբիծ մաքրութիւն. (Դիոն. ածայ. ՟Ժ՟Բ։)