adj.

παννόητος. omnino intelligibilis Ամենայնիւ իմանալի, դիւրաւ ճանաչելի.

Անբարբառելին, բազմաձայնն. անգիտութիւնն (այս ինքն անգիտելին), ամէնիմացականն։ Իսկ ամէնիմացական դարձեալ Աստուած, ի պարգեւասէր նախախնամութեանցն իմացեալ, թէ է, եւ փրկիչ է. (Դիոն. ածայ. ՟Բ։ Մաքս. անդ։)