Անզրաւապէս

adv.

Առանց զրաւելոյ. անընդհատ. յաւիտեան. անսպառութեամբ.

Անզրաւապէս շարժեալ միտքն զ՜ավ, եւ յանգումն ոչ ունի շարժմանն. (Մաքս. նշ. եկեղ.։)

Այսու ամենայնիւ՝ եւ սոյնպիսեօք անզրաւապէս վայելչանայ թագաւորութիւն նորա. (Տօնակ.։)