stony, rugged, craggy, uneven, rough;
rugged or rough road.
τραχύς. asper, ἁκρότομος, praeruptus, rupes. Տեղի երիզուտ՝ քարուտ՝ ապառաժուտ, դժուարուտ. խիստ. անկոխ. անհարթ, եւ խորտաբորտ.
Եդի նմա կայանս զառապարս։ Հասեալ ի վերայ առապար լերին. (Յոբ. ՟Լ՟Թ. 6։ ՟Խ՟Ա. 15։)
Իբրեւ զի առապար է յոյժ անխրատից. (Սիր. ՟Զ. 21։)
Առապարքն ի դաշտս, կամ ի հարթ ճանապարհս. (Ես. խ. 4։ Ղկ. ՟Գ. 5։)
Բանջար կուտակեայ ... յառապարէն քաղեալ. (Պտմ. աղեխս։)
Մօրից թափառեալ շրջէր, եւ առապարաց։ Զօշական առապարաւն. (Խոր. ՟Բ. 21։ ՟Գ. 9։)
Առապար դժնեայ. (Եղիշ. ՟Ը։)
Իբրեւ զերիզուտ վայրս առապարաց։ Առապար դաշտավայր. (Յհ. կթ.։)
Յառապար տեղիս անկանէին. (Լաստ. ՟Ժ՟Ա։)
Գլխիվայր իբր ծառք եղեալ յառապարի. (Փիլ. լին. ՟Դ. 111.) ա՛յլ ձ. առ յապարի. (որպէս թէ արմատ բառիս իցէ ԱՊԱՐ. որ եւ լինի արմատ ԱՊԱՌԱԺ ձայնին)։
• , ի-ա հլ. «քարուտ կամ դժուա-րուտ տեղ» ՍԳր. Եփր. աւետ. 274. որից ա-ռապարին «քարոտ տեղեր բսնող (ծառ)» Վեցօր. 103. առապարաձոր, առապարասէր Փարպ.։
• ՆՀԲ «որ և յեբր. և ըստ ոմանց ի յն. գրի առապա, առավա, գուցէ որպէս զկող-մանս Աաառաժ Արաբիոյ. տե՛ս և աւիր կամ առաւիր». յետոյ Փիլ. լին. դ 111 մի ձեռագրի մէջ յառապարի և մի ուրիշ ձեռագրի մէջ էլ առ յապարի գտնելով, ապար համարում է ապառաժ և առա-պար բառերի արմատը։ Հիւնք. ճանա-պարճ բառից։ Սարգսեան տե՛ս արա-հետ բառի տակ։