metaphysics.
ԲՆԱԶԱՆՑ եւ ԲՆԱԶԱՆՑԱԲԱՐ. μεταφυσικός, -κή, -κόν· μεταφυσικῶς metaphysicus, -ca, -cum;
metaphysice Զանցեալ կամ զանցանելով անդր քան զբնութիւն զգալի. ի վեր քան զբնաբանական կարգ. մեթաֆիզիգական, մեթաֆիզիգապէս.
Քանզի է յորակումն գոյացութիւն, թէպէտեւ բնազանցաբար. քանզի երկակի է ստորոգութիւն. մին ըստ բնութեան, իսկ միւսն բնազանց. ըստ բնութեան՝ յորժամ հանուրքն մասնականացն, եւ պատահումն գոյացութեանց ստորոգին. իսկ բնազանցաբար, յորժամ մասնականքն ընդհանուրցն, եւ գոյացութիւնք պատահմանց ստորոգին. (Անյաղթ վերլծ. արիստ.։)
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| nominatif | բնազանցութիւն | բնազանցութիւնք |
| accusatif | բնազանցութիւն | բնազանցութիւնս |
| génitif | բնազանցութեան | բնազանցութեանց |
| locatif | բնազանցութեան | բնազանցութիւնս |
| datif | բնազանցութեան | բնազանցութեանց |
| ablatif | բնազանցութենէ | բնազանցութեանց |
| instrumental | բնազանցութեամբ | բնազանցութեամբք |