dry, arid, dead;
benumbed, impotent.
ξηρός siccus, aridus Չոր, ցամաքեալ, իրօք կամ նմանութեամբ. չորցած. գուրումուշ. պ. խուշ.
Նիւթ փայտից յորժամ ցամաք է եւ գօս եւ չոր, վաղվաղակի ի հրոյ ծախեալ լինի։ Ախտից յղփացելոց եւ սոնքացելոց՝ ապականեալ լինի ոգի. եւ ապրի՝ գօս եւ ցամաք սոցա եղելոց. (Փիլ. լին.։)
Որ ոչ այրէր զդալարսն ... տոչորէր ի գօսսն, եւ այրեր զգօսացեալսն. (Ագաթ.։)
Գօս եւ անպտուղ։ Գօսք եւ անպիտանք. (Ոսկ. մտթ.։ Իգն.։ Սարգ.։)
Գօս գոլով ոտիցն՝ առողջացաւ ի ջրոյն զօրութենէ. (Վրդն. պտմ.։)
Զխեղ եւ զգօս եւ զլուծեան անդամսն. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 21։)
• (ի հլ. ըստ ՆՀԲ. թէև առանց վկա-յութեան) «չոր (փայտ)» Ագաթ. Փիլ. լին., «չորացած, անպտուղ (ծառ)» Ոսկ. մտթ. Ե-ւագր. 336, «չորացած, քաշուած (ձեռք, ոտք)» Ոսկ. յհ. ա. 21, որից՝ գօսանալ ՍԳր. Ագաթ Փարպ., գօսացուցանել Սիր. ժդ. 9. Ագաթ. գօսագոյն Պղատ. օրին., գօսական Երզն. ռա-երկն., գօսութիւն Մագ., զգօսացուցանել Պր-ղատ. տիմ., կիսագօս Սահմ. Երզն. լս. (Ներբ. յորդ. 25)։
• ՆՀԲ յիշում է պրս. խուշ (ուզում է ա-սել [arabic word] xušk «չոր»)։ Հիւնք. սոսկալ բառից։