head of religion or sect.
Պետ դենի. գլուխ կրօնի կամ աղանդոյ.
Իշխան դենպետ էր ապար աշխարհին. (Եղիշ. ՟Ը։)
«կրօնապետ, դենի գլուխ» Եղիշ. արևմտեան գրականում գործածւում է այժմ Տաճկաց Շէյխ-ուլ-իսլամի համար։
= Պհլ. *denpat ձևից, որ կազմուած է den «կրօն» և pat «պետ. զլխաւոր» բառե-րից, իբրև զնդ. *daēnāpaiti-, երկուսն էլ չեն աւանդուած իրանական գրականոթեան մեջ։ -Հիւբշ. 139։
Ուղիղ մեկնեց Հիբւշ. Pers. Stud. 123.