charmer, enchanter, sorcerer, magician.
ἑπᾴδων, ἑπαείδων incantator, excantator, μάντις vates, hariolus, μάγος magus Կախարդ. դիւակոչ. հմայօղ. վհուկ. մոգ. գէտ. թովիչ.
Զվհուկս եւ զգէտս եւ զդիւթս. (՟Բ. Մնաց. ՟Լ՟Ե. 19։)
Դիւթին բաղամու. (Եղիշ. յես.։)
Զի՞նչ մխիթարութիւն ի դիւթացն գտանիցես ո՛վ մարդ. (Ոսկ. ես.։)
Ի վերայ դիւթացն եւ պոռնկաց. (Կոչ. ՟Ժ՟Է։)
Դիւթին զօրութեանն։ Ի ձեռն դիւթաց. (Մանդ. ՟Ի՟Զ։)
Ի դիւթաց եւ ի կախարդաց։ Ի դիւթից, եւ այլն. (Լմբ.։)
Քերթողացն, եւ ճարտասանացն, եւ դիւթացն. (Պղատ. օրին. ՟Ժ։)
Դիւթքն եգիպտոսի։ Եկուլ գաւազանն մովսեսի զդիւթացն (նոր ձ. (զդիւթիցն). Վրդն. ել.։)
Ո՛րպէս պատահեսցի, անյայտ է ամենայնի՝ բաց ի դիւթիցս ի ձէնջ. (Պղատ. եւթիփռոն.։)
ԴԻՒԹ. ա. իբր Դիւթական.
Զաւակ նորա ոչ կամէր ելանել ի դիւթ երկրէ անտի եգիպտացւոց. (Եփր. ծն.։)
• , ի-ա հլ. (յետնաբար նաև ի հլ.) «վը-հուկ, կախարդ» Բ. մնաց. լե. 19. Ոսկ. ես. Կոչ. 270, «դիւթական, կախարդական» Եփր. ծն., որից՝ դիւթել ՍԳր. Կոչ. Եփր. գ. կոր. Եւս. պտմ., դիւթութիւն ՍԳր. Ոսկ. ա. թես. գ, դիւ-թական Իմ. ժէ. 7, ալիւրադիւթ Մխ. երեմ. Վահր. յայտ., գարեդիւթ Մխ. երեմ. Տօնակ., խտրողադիւթ Մանդ. էջ 197, չարադիւթ Մանդ., դիւթիչ (արդի գրականում)։
• Հիւնք. հանում է դիտել բայից։-Ալի-շան, Հին հաւ. էջ 377 հյ. դև, դիք և ե-գիպտ. թոթ «չաստուած» բառերի հետ։