character, mark, print, note, impression, stamp;
seal;
bodkin;
blemish;
confirmation.
χαρακτήρ, χάραγμα character, nota insculpta Նիշ, նշան կնքեալ. կնիք, խարան. կիտուած.
Դրոշմն այրեցածոյ. (Ղեւտ. ՟Ժ՟Գ. 24։)
Տացէ նոցա դրոշմ յաջու ձեռին, եւ ի վերայ ճակատու նոցա ... զդրոշմ գրոյն, եւ զանուն գազանին. (Յայտ. ՟Ժ՟Գ. 16։)
Ի դրոշմէ խաչի քոյոյ նշանիդ. (Նար. ՟Ղ՟Դ։)
Դրոշմ զգայութեան եւ կնիք ի դէմս ամենից։ Դրոշմ զգայութեան օրինակեալ ի վերայ սեմոց դրանց նոցա. (Շար.։)
ԴՐՈՇՄ. τύπος signum Տիպ. նշանակ. օրինակ.
Աղաւնին խրատիչ է մտաց, եւ շիղն ձիթենոյն՝ դրոշմ է գործոյն. (Հ=Յ. մայ. ՟Ե.։)
ԴՐՈՇՄ. Որպէս խորհուրդ եկեղեցւոյ. ըստ յն. օծումն. χρίσμα chrisma, confirmatio
Զդրոշմ ուխտի սրբութեան օծութեանն։ Քրիստոսեան դրոշմաւն (լի) լինել ամենեցուն հոգւովն սրբով. (Ագաթ.։ Մաշտ.։ Կանոն.։)
Դրոշմիւ հոգւոյն սրբոյ. (Երզն. մտթ.։)
ԴՐՈՇՄ. σφραγίς, ὐπογραφή sigillum, subscriptio որպէս Դրոշմաւորութիւն ձեռին. կնիք. ստորագրութիւն.
Յայսմ իսկ դնի (դրոշմ) սերապիոնի, եւ դրոշմ եպիսկոպոսաց բազմաց դրոշմեալ է ի նմա. (Եւս. պտմ. ՟Ե. 19։)
• . ի-աչ հլ. «կնիք, խարան, նշան» ՍԳր, «օրինակ, նշան» Յայսմ., «մեռոնով օծում» Ադաթ. Մաշտ., «նամակի վրայ կնիք, ստորագրութիւն» Եւս. պտմ., որից դրոշմել ՍԳր. Եւս. քր. և պտմ. Եզն. Ագաթ., դրոշմիչ Վեցօր., դրոշմաբար Ոսկ. յհ. ա. 45, դրոշմաւրութիւն Եւս. քր., անդրոշմ Սեբեր.. դրոշմաճառ դրոշմ Վեցօր. 162 (լաւագոյն ընթերցուածն է դրոշմած առ դրոշմ), խա-չադրոշմ Անան. եկեղ., ձուլադրոշմ Շար., նկարադրոշմ «գիր, նշանագիր» Յերոն., նը-շանադրոշմ Սեբեր.։ Նոր բառեր են՝ դրոշմա-թուղթ, նամակադրոշմ, դրոշմանիշ։
• Lag. Gesam. Abhd. 62, 13 դրօշակ բառի հետ. drafš արմատից, որ մեր-ժում է Հիւբշ. 147։ Justl, Dict. kurde 181 ռառիս հետ նոյն է դնում պրս. [arabic word] durōš «է գործի իմն ի գործեաց արիւնառուացօ, քրդ. [arabic word] durūw «նը-շան, խարան, մարմնի վրայ մնացած հետք, դէմքի նմանութիւն»։ Canini, Ft. étym. 89 պրս. darāyiš «գծել, դրոշմել»։ Հիւնք. դրօշել բայից։ Mul-ler, WZKM, 10, 354 դրօշ «արձան» բառի հետ։ Scheftelowitz, BВ 29, 67 պրս. duroš «խարան» բառից փոխա ռեալ. մ մասնիկ է։ Պատահական նմա-նութիւն ունի ասոր. [syriac word] ︎ rušmā «նշան»։ Justi, Kurd. gram. 94. քրդ. durūw դնում է հյ. դրոշմ բառից՝ շ-ի անկումով և մ> ձայնափոխութեամբ։
• ԳՒՌ.-Ղրբ. տրիւշմը «խոզի ականջի վրայ կտրելով արուած նշան՝ ճանաչելու համար (դամղա)», Ջղ. դ'րօշմել «կնքելու ժամանակ մանուկը մեռոնով օծել», Եւդ. Պլ. (կատակի լեզւով) թրօշմէլ, Ասլ. դ'ռօշմէլ՝ «լաւ ծեծել, գանահարել».-Կայ և դրոշմ Ակն. «մարդու բնական կազմուածքը»։