Ինքնակիր

adv.

cf. ԻՆՔՆԻՆ.

Աճումն շարժութիւն ինքնակի ըստ մեծութեան. (Ոսկիփոր.։)

adj.

յիւրմէ կերեալ. յանձին բերեալ. ինքնագործ. սեպհական. իւրոյին.

Ոչ ինքնակիր մեղօք զազրանայ (եկեղեցի), եթէ ոչ ի մարդոց չարաց. (Նար.։)