hy    |   fr

Ծանրաբարոյութիւն, ութեան

s.

gravity, seriousness.

adv.

Ծանրանալով խստութեամբ.

Մի՛ ծանրաբար եւ տարժանապէս բերիլ առ որս ընդ իշխանութեամբն. (Նիւս. բն. ՟Ա։)

Տե՛ս թէ որպէս ծանրաբար գրեն յաղագս նոցա, որ դաւաճանօղքն էին. (Ոսկ. գծ.։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif ծանրաբարոյութիւն ծանրաբարոյութիւնք
accusatif ծանրաբարոյութիւն ծանրաբարոյութիւնս
génitif ծանրաբարոյութեան ծանրաբարոյութեանց
locatif ծանրաբարոյութեան ծանրաբարոյութիւնս
datif ծանրաբարոյութեան ծանրաբարոյութեանց
ablatif ծանրաբարոյութենէ ծանրաբարոյութեանց
instrumental ծանրաբարոյութեամբ ծանրաբարոյութեամբք