bewailing aloud, mourning plaintively, howling with grief;
lamentably, plaintively, deploringly, with piercing cries.
ԿԱԿԱՆ մ. ԿԱԿԱՆԱԲԱՐ. Կականաւ. կականելով.
Զի գոնէ ի կական լալոյ դադարեցուսցեն զնա. (Վրք. հց. ՟Ի՟Զ։)
Իջւսեցէք յարմար ձայն կականաբար. (Գանձ.։)
Կական բարձօղ, կամ բառնալով.
Կականաբարձ արտասուալից զձեռս լի աղօթիւք յերկինս համբառնային. (Ագաթ.։)
Կականաբարձ զիս ողբացէ՛ք. (Մանդ. ՟Ի՟Դ։)
Ամենեքեան կականաբարձ եւ արտօսրաթորք գոչեն անյարմարաբար. (Բրս. ապաշխ.։)