égalité parfaite, égalité absolue;
իսկ միաւորեալ համազուգութեամբ, unifiée dans une absolue conjonction.
Հաւասարութիւն ծայրագոյն.
Երրեակ անձնաւորութիւն, միաւորեալ համազուգութեամբ՝ նոյնագոյ բնութեամբ. (Նար. ՟Ժ՟Գ։)
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| nominatif | համազուգութիւն | համազուգութիւնք |
| accusatif | համազուգութիւն | համազուգութիւնս |
| génitif | համազուգութեան | համազուգութեանց |
| locatif | համազուգութեան | համազուգութիւնս |
| datif | համազուգութեան | համազուգութեանց |
| ablatif | համազուգութենէ | համազուգութեանց |
| instrumental | համազուգութեամբ | համազուգութեամբք |