betrothal, betrothing.
cf. ՀԱՐՍՆԱԾՈՒ.
Հարսնացուցանել իւր (կամեցեալ) զկաթողիկէ սուրբ զեկեղեցի՝ առաքէ հարսնախօս զերջանիկ եւ զնախատես սուրբ մարգարէսն. (Զքր. կթ.։)
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| nominatif | հարսնախօսութիւն | հարսնախօսութիւնք |
| accusatif | հարսնախօսութիւն | հարսնախօսութիւնս |
| génitif | հարսնախօսութեան | հարսնախօսութեանց |
| locatif | հարսնախօսութեան | հարսնախօսութիւնս |
| datif | հարսնախօսութեան | հարսնախօսութեանց |
| ablatif | հարսնախօսութենէ | հարսնախօսութեանց |
| instrumental | հարսնախօսութեամբ | հարսնախօսութեամբք |