cf. ՀՈԳԵԲԱՐՁՈՒ, ՀՈԳԱԲԱՐՁՈՒ.

Ունիմ ես հոգեբարձ ինձ եւ իմոցն զաստուած. (Վրք. հց. ՟Է. ձ. (տպ. հոգաբարձ։))

cf. ՀՈԳԱԲԱՐՁՈՒ. որ եւ գրի Հոգէբարձու.

Ղեկավար, հոգեբարձու, հարկաւոր իրաց մատակարար. (Եփր. աւետար.։)

Բարեկամ եւ հոգեբարձու։ Հայր որդւոց, եւ հոգեբարձու սննդեանն։ Թէ հոգեբարձու ես վախճանելոցն. (Ճ. ՟Գ.։ Ոսկ. ես.։ Մանդ. ՟Է։)