ray;
light, glare, brilliancy, splendour;
— սրբութեան, monstrance.
φέγγος, ἁτμίς, σέλας , φῶς splendor, micatio, lumen, fulgur, jubar μαρμαρύξ radius διαυγία claritas եւ այլն. (լծ. Ծածանումն կամ ճօճանք լուսոյ) Պայծառութիւն լուսոյ կամ արեգական յորդեալ. շող. շողշողիւն. ցոլք. նշոյլ. առագայթ. արտափայլութիւն. cf. ՊԱՏՇԵԿ.
Խաւար է օր տեառն. ոչ գոյ ի նմա ճաճանչ։ Ճաճանչ է աստուծոյ զօրութեանն. (Ամովս. ՟Ե. 20։ Իմ. ՟Բ. 25։)
Պէսպէս գոյնք գալարմամբս այսուիկ լինելով՝ ճաճանչ իսկ զկիրս զայս առասասցուք. (Պղատ. տիմ.։)
Ճաճանչքն, եւ բոցքն։ Ճաճանչ բոցոյ, կամ լուսոյ. (Արիստ. աշխ.։ Ոսկ. յհ.։ Լմբ. իմ.։)
Կարծեալ կամ կարծեցեալ ճաճանչ լուսաւորացն։ Ճաճանչ լուսաբեր, կամ կիզանօղ։ Ճաճանչ ճառագայթի լուսոյն. (Յհ. իմ. եկեղ.։ Շար.։ Շ. եդես.։ Նար. ՟Ժ՟Զ։ Լմբ. իմ.։)
Զլուսաւորեալսն ի նոցայիցն ճաճանչից։ Աստուածպետականին ճաճանչի սրբութեանն հաղորդութիւն. (Դիոն. ածայ. եւ Դիոն. երկն.։)
Հրեշտակք ... ճաճանչք անմատչելի լուսոյն. (Վրդն. ծն.։)
• (յետնաբար ի հլ. ըստ ՆՀԲ նաև ի-ա հլ. բայց առանց վկայութեան) «ճառա-գայթ» Ամովս. ե. 20. Իմ. բ. 25. որիզ ճա-ճանչազարդ Վեցօր. ճաճանչագեղ Մծբ. ճա-ճանչաւոր Կոչ. լուսաճաճանչ Կորիւն. Մծբ. Կոչ. 414. Փարպ. անճաճանչ Իմ. ժէ. 3. ռո-կեճաճանչ Յոբ. լե. 22. Եւագը. ծովաճաճանչ Եփր. խչ. 69. բոցաճաճանչ Բ. մակ. դ. 22. Մծբ. զուարթաճաճանչ կոչ. հրաշաճաճանչ Ճառընտ. ճաճանչել Բրս. ծն. ճաճանչափայլ (նոր բառ) ևն։
• ՆՀԲ ծածանումն կամ ճօճանք լուսոյ։ Տէրվ. Նախալ. 77 արմատը դնում է ճան, որից կրկնութեամբ և չ յօդով՝ ճա-ճանչ. իբր հնխ. *ga. gan «ճաճանչել»
• արմատից. հմմտ. յն. γανέω «շողալ»։ Հիւնք. ճանաչել բայից։ Ղափանցեան, ճառ>ճանջ արմատից։