évidence, notoriété;
յայտյանդիմանութեամբ, évidemment.
ՅԱՅՏՅԱՆԴԻՄԱՆՈՒԹԵԱՄԲ. Յայտնապէս. յայտյանդիման.
Որպէս յայտյանդիմանութեամբ ասաց Մովսէս յօրհնութեան իւրում։ Կամեցաւ Նիկանովր յայտյանդիմանութեամբ զթշնամութիւն յայտնել։ Յայտյանդիմանութեամբ չարեօքն իւրեանց հանդերձ խայտառակեցեր. (՟Բ. Մակ. ՟Է. 6։ ՟Ժ՟Դ. 39։ ՟Գ. Մակ. ՟Բ. 3։)
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| nominatif | յայտյանդիմանութիւն | յայտյանդիմանութիւնք |
| accusatif | յայտյանդիմանութիւն | յայտյանդիմանութիւնս |
| génitif | յայտյանդիմանութեան | յայտյանդիմանութեանց |
| locatif | յայտյանդիմանութեան | յայտյանդիմանութիւնս |
| datif | յայտյանդիմանութեան | յայտյանդիմանութեանց |
| ablatif | յայտյանդիմանութենէ | յայտյանդիմանութեանց |
| instrumental | յայտյանդիմանութեամբ | յայտյանդիմանութեամբք |