s. adj.

highwayman, brigand, bandit, assassin;
thievish.

s.

ՅԵԼՈՒԶԱԿ կամ ՅԵՂՈՒԶԱԿ. գրի եւ ԵԼՈՒԶԱԿ. Յուզակ ուղւոյ կամ ելից ճանապարհաց ի կողոպտել զանցաւորս. աւազակ. հուղկահար կամ յուղկահար. հրոսակ. ասպատակաւոր. մեկնակազէն. թիւրիւտիւ. ճէլալի.

Նահատակութիւնք նորին ի յեղուզակս ազգին վանանդացւոց։ Հետամուտ յեղուզակացն (կամ ելուզակացն) էր. (Խոր. ՟Գ. 44. 45։ եւ ՟Բ. 13. 14. 15։)

Բռնաւորն, եւ յելուզակք իւր. (Նար. ՟Զ։)

Զոր սպանին յելուզակք ի գաւառին ունկռաց. (Վրդն. պտմ.։)

adj.

Կամ ա. իբր Աւազակական.

Զխրոխտ եւ զյեղուզակ բարուցն ունելով ամբարհաւաճութիւն։ Առաւելու խրոխտ եւ յեղուզակն բարուք. (Պիտ.։)

• տե՛ս Ել։

Warning, for now, these are the entries' title sharing the same character string regardless of its position, not the entries sharing the same root.

Mots dérivés

Յելուզակաբար

Յելուզակութիւն, ութեան

Voir tout