hy    |   fr

Յետածին

adj. s. fig.

born after;
s. fig. neophyte, proselyte.

adj.

Յետոյ ծնեալ կամ վերածնեալ. յետ այլոց եկեալ ի հաւատս. նորատունկ.

Շնորհեալ լիցի քեզ յետածինդ այդ. (Վրք. հց. ձ։)