s.

nose-ring or ear-ring.

s.

Բառ յն. ὀρμίσκος monile. Մանեակ՝ որ կախի զքթաց կամ զականջաց որպէս զգինդ.

Տո՛ւր ինձ զմատանիդ քո եւ զորմիսկդ եւ զգաւազանդ. ասորին փոխանակ որմսկի՝ ովրայի ասէ. (Կիւրղ. ծն.։)

• (սեռ. -ի) «վզնոց, մանեակ». մէկ անգամ ունի Կիւրղ. ծն.։

• = Յն. ὄρμίσϰος «փոքր մանեակ». ծագում է ὄρμος «կապ, մանեակ» բառից, որից էլ փոխառեալ է հյ. հորմայ։-Հիւբշ. 369.

• Ուղիղ մեկնեց ՆՀԲ։