s.

ophite, serpentine marble.

adj. s.

Բառ յն. օֆի՛դիս, (այսինքն օձային, օձատեսիլ) ὁφίτης ophita, lapis in modum serpentis maculosus. Քար պատուական, որոյ բիծն կամ գոյնն է խայտ իբր զօձի. որպէս եւ կազմեալն յայնպիսի քարէ.

Երմէս զմրխտեայ, եւ ափրոդիտէ շափիւղեայ, եւ կռոնոս ոփիտէս. (Պտմ. աղեքս.։)

• «օձախայտ բծերով պատուակաս մի քար է» Պտմ. աղէքս. էջ 5։

• = Յն. ὄφίτης նոյն նշ. ծագում է ὄφις «օձ» բառից. յոյնից է փոխառեալ նաև լտ. ophita։-Հիւբշ. 369։

• Ուղիղ մեկնեց ՆՀԲ։