Ջրուոր, աց

s.

ՋՐՈՒՈՐ որ եւ ՋՐԱՒՈՐ. Ջրհան. հանօղ եւ բերօղ զջուր. ջուր քաշօղ.

Նստոյց զուղտսն արտաքոյ քաղաքին առ ջրհօրոյ ջրոցն՝ ընդ երեկս, յորժամ ջրուորն ելանէր. (Ծն. ՟Ի՟Դ. 11.) յն. αἰ ὐδρευόμεναι ջուր հանօղ (աղջկունք)։