resin, rosin, cedar-resin, colophony;
— բեւեկն, pine-resin;
— կենաց, balm of life.
ՌԵՏԻՆ կամ ՌԵՏՆ. ῤητήνη resina. իտ. recina, raggia. արաբ. ռադին ... Հոյզն ծորեալ եւ կաթեալ յիւղային տնկոց, որպէս խիժ, մազտաքէ, խունկ, բալասան. երբ. ծարի, ծերի։ Է եւ իւղ ի պտղոյ առանձին բուսոյ ի պէտս դեղոյ։
Խնկովք, ստաշխամբ, եւ ռետնիւ։ Ռետին եւ մեղր։ Իւղով եւ ռետամբ։ Առ դեղ ռետին. (Ծն. ՟Լ՟Է. 25։ ՟Խ՟Գ. 11։ Եզեկ. ՟Ի՟Է. 17։ Երեմ. ՟Խ՟Զ. 11։)
Ջուրք յորդանանու ռետին մեզ փայլեն դեղ անմահութեան։ Ռետին մակաւասար արկեալ (ի վերայ ձկանց ի պէտս համեմից), եւ ոքսեմելի։ Ռետնիւ լնանիմ, եւ ոչ բժշկիմ։ Ռետնիւ քաղցու (կամ ռետիւք քաղցիւք) բժշկական զհիւանդութիւնս ողջացուցէք։ Ռետինըդ քաղցու (կամ ռետինըս քաղցոյ) ռամ հոգւոյս արբո. (Զքր. կթ.։ Մագ. ՟Ժ՟Բ։ Նար. ՟Կ՟Բ։ Շ. տաղ առաք.։ Ժմ.։)
Ռետին՝ համօրէն քաղցր դեղոյ անուն է, զոր շաբաթ ասեն. (Լծ. նար.։)
ՌԵՏԻՆ՝ փոխանակ գրելոյ Ռեմոն. ռէհին.
Առեալ ընդ իւր յընչից իւրոց, եւ ծալեալ ծրարեալ՝ ռետին ետ ցաղջիկն. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Դ։)
• , ի հլ. «իւղային բոյսերից կաթած խէժ, խունկ, բալասան» Ծն. լէ. 25, խգ. 11, Երեմ. խզ. 11, կամ նաև ռետն, ն հլ. գըծ. ռետամբ Եզեկ. իէ. 17. սրանցից է ռետինա-կան կամ ռետական Տաղ։
• = Յն. ῥητίνη «ռետին», որից փոխառեալ են նաև լտ. resina, իտալ. recina. առս. [arabic word] jratiyān կամ [arabic word] ︎ rātiyāna, [arabic word] ratin (Կամուս, թրք. թրգմ. Գ. 635), արար. [arabic word] ︎ ratinaj>հյ. ռատինէն։-Յոյն բառը թւում է ծագած հնխ. sreu-«հոսիլ» արմա-տից (Boisacq 840)։ Meillet, Dict. etvnι թէ՛ յն. ῥητίγη և թէ՛ լտ. resina համարում է փոխառեալ ոչ-հնդևրոպական մի լեզուից։ -Հիւբշ. 376։
• Ուղիղ մեկնեցին ՀՀԲ և ՆՀԲ։