Your research : 933 Results for գ

Entries' title containing գ : 6130 Results

Սաստկագին

adv.

cf. Սաստիկ.


Սաստկագոյն

adv.

cf. Սաստիկ.


Սաստկագոյնս

adv.

cf. Սաստիկ.


Սատանայազգեաց

cf. Սատանայակիր.


Սարգեմ

va.

to make ready.


Սարդեղունգն

s.

sardonyx.


Սարկաւագական, ի, աց

adj.

diaconal.


Սարկաւագակից, կցի, կցաց

s.

fellow-deacon.


Սարկաւագանոց

cf. Սարկաւագարան.


Սարկաւագատուն

cf. Սարկաւագարան.


Սարկաւագարան

s.

vestry-room, vestry.


Սարկաւագապետ, աց

s.

archdeacon.


Սարկաւագեմ, եցի

va. vn.

to serve, to minister, to attend;
to be served or attended.


Սարկաւագութիւն, ութեան

s.

deaconship, deaconry;
service, ministry.


Սարկաւագուհի, հւոյ, հեաց

s.

deaconess;
abbess.


Սարսռագին

cf. Սարսռալից.


Սգագործ

adj.

mournful, dreary, doleful, sad.


Սգազգած

adj.

in mourning;
lugubrious;
— լինել, to be in mourning.


Սգազգեաց

cf. Սգազգեստ.


Սգազգեստ

adj.

wearing or clad in mourning;
— լինել, to wear or to put on mourning.


Սգաթափեմ

vn.

to leave off mourning, to go out of mourning.


Սգալի

adj.

mournful, lugubrious, sorrowful, sad, fatal, gloomy.


Սգակից լինիմ

sv.

cf. Սգակցիմ.


Սգակցիմ

vn.

to go into mourning, to complain, deplore or condole with or together, to commiserate.


Սգամ, ացայ, ացի

vn.

to be in, or to wear mourning, to mourn;
to afflict oneself, to be sorrowful, to regret, to be moved, to bewail, to lament, to deplore.


Սգայական

cf. Զգայական.


Սգապատ

adj.

covered with black or mourning.


Սգասէր

adj.

fond of mourning.


Սգասիրութիւն, ութեան

s.

immoderate love of mourning.


Սգատեսակ

cf. Սգալի.


Սգատեսիկ

cf. Սգալի.


Սգացուցանեմ, ուցի

va.

to grieve, to sadden, to afflict.


Սգաւոր

adj.

in mourning;
mournful;
սուգ առնուլ —օք, to wear mourning.


Սգաւորիմ, եցայ

vn.

to mourn.


Սգաւորութիւն, ութեան

s.

cf. Սուգ.


Սգումն, ման

s.

mourning;
grief, pain.


Սեկագործ, աց

s.

cordwainer, morocco-dresser.


Սեկագործեմ

va.

to dress like morocco, to morocco.


Սեկագործութիւն, ութեան

s.

morocco-dressing, morocco-trade.


Սեղանանենգ

s. fig.

traitor, domestic traitor, betrayer;
one guilty of sacrilege, profaner.


Սեմագիր, գրաց

cf. Սեմիար.

• «սղագիր, սղագրող արագա-գիր քարտուղար» Եւս. պտմ. զ. 23, էջ 468։

• = Յն. σημειογράφος հոմանիշից, որ կազ-մուած է σημεῖον «նշան» և γράρω «գրել» բա-ռերից։ Յոյն բառի առաջին մասը տառա-դարձուած, երկրորդ մասը թարգմանուած է հյ. գիր, ճիշտ ինչպէս վրաց. სიმიათა-ϑნე-რალი սիմիաթա-մծերալի «արժանայիշա-տակ բաների գրող, nисатель достопри-мeчaтельносcтeиl» (Չուբինով 1174)։-Հիւբշ. 378։

• ՓՈԽ.-Մառ ЗВО 17, 303 վրացի ձևը ո՛չ թէ անկախաբար յունարէնից առնւած, այլ հալերէնից կաղապարուած է համարում։ Այդ ճիշտ կլինէր անշուշտ, եթէ վրացի ձևը լի-նէր სემიათა-ბწერალი սեմիաթա-մծերալի, ինչպէս ունի Մառ, բայց Չուբինով գրում է ი ի-ով, որ համապատասխանում է յունա-րէն η տառի յետին ի հնչման։


Սեմագրութիւն, ութեան

s.

tachygraphy.


Սենգելոս

s.

chancellor.

• , որ և սինգելոս, սիւնկեղոս «եպիսկոպոսի մօտ դպրապետ կամ սար-կաւագապետ» Ուռհ. 106։

• = Յն. συγϰελλος «եպիսկոպոսական կամ աբբայական ձեռնասուն, կրօնական տե-սուչ» (Sophocles 1020), որից նաև լտ. sуn-cellus. ըստ այսմ հայերէնի մէջ ուղիղ ձևն է սինգելոս (ν տառի յետին ի աոտասանաւ-թեամբ), ինչպէս ունի Ուռհայեցին. տառերի շփոթութեամբ ձևացած է սենգելոս (ե փխ. ի), իսկ սիւնկեղոս հին գիտական տառա-դարձութիւնն է, որ չկայ տպագրեալում։ Յոյն բառը ծագում է σνν-մասնիկով ϰἐλλα «խուց» բառից և նշանակում է բուն «խցակից»։-Հիւբշ. էջ 378։


Սեռազգային

adj.

co-national, consanguineous.


Ստուգաբան, աց

adj. s.

truthful, veracious;
true, real, veritable;
etymologist.


Ստուգաբանական, ի, աց

adj.

etymological.


Ստուգաբանապէս

adv.

truly.


Ստուգաբանեմ, եցի

vn. va.

vn. va. to tell the truth;
to verify, to explain;
to trace the etymology or derivation of a word.


Ստուգաբանութիւն, ութեան

s.

truthfulness, veracity;
etymology.


Ստուգաբանօրէն

adv.

etymologically.


Definitions containing the research գ : 3889 Results