Your research : 287 Results for նա

Entries' title containing նա : 6543 Results

Օդանաւորդութիւն, ութեան

s.

aeronautics.


Քաղաքաբնակ, աց

s.

townsman, inhabitant of a town, citizen, cit, burgess;
— լինել, live in a town.


Քաղաքանամ

vn.

to become a town;
to be peopled like a town.


Քաղթնատ

cf. Թոթով.


Քաղցանամ

vn.

cf. Քաղցնում.


Քաղցենամ, եցայ

vn.

cf. Քաղցնում.


Քաղցրանամ, ացայ

vn. fig.

to become or grow sweet, mild;
to soften down, to relent.


Քանաբար

adv.

in how many ways ?.


Քանակ, աց

s.

quantity, measure.


Քանակագէտ

adj.

knowing the quantity.


Քանակական, ի, աց

adj.

quantitative.


Քանականամ, ացայ

vn.

to be limited in quantity.


Քանակաւոր

adj.

having a quantity.


Քանակեմ, եցի

va.

to assign the quantity;
to measure;
to contain, to comprehend.


Քանակի

adv.

in how many ways?.


Քանակութիւն, ութեան

s.

quantity.


Քանանացի, ցւոյ, ցւոց

cf. Քանանիտ.


Քանանիդաս

cf. Քանանիտ.


Քանանիտ

adj. s.

adj. s. Canaanite.


Քանասար

cf. Քանասարիկ.

• (յետնաբար ի-ա հլ.) բուն նը-շանակութիւնը անյայտ է. գործածւում և իբր մակդիր արաբացի վայրագ գայլի. Նար. կթ. էջ 177, Ճաշոց 231 ա (կտկ. չրչ.), Սիմ. ապար. 51 (սեռ. քանասարաց), որ և քանա-սարիկ Ոսկ. մ. ա. 22 (յն. չարագոյն), քաննասարիկ, քաննասարեան Տօնակ.։

• Հին բռ. մեկնում է «քաջասիրտ», ՀՀԲ «քաջասիրտ, յանդուգն, դժնեայ», ՆՀԲ «որպէս անյագ բերանաբաց, երա-գոտն և յափշտակիչ, չար յոյժ», ՋԲ

• «գիշատիչ, վայրագ», ԱԲ «վազուև. յափշտակող, վնատակար»։-Աւետի-քեան, Մեկն. Նար. Վենետ. 1859, էջ 352 պրս. քէմ «չար, ժանտ» + sar «գլուխ» բառերից՝ իբր «չարագլուխ» և կամ յն. քա՛ննօս, քանտօս «պատա-ռող»։ Տէրվ. Altarm. 61-62, Մասիս 1882 յուլ. 24, Լեզու 160 բուն «շնագը-լուխ», իբր սանս. çvaçīrša, պրտ sak-sar «շնագլուխ», կազմուած *քան «շուն» =սանտ. çvan, յն. ϰιων, լտ. can-և պրս. sar «գլուխ» բառերից։ Հիւնք. լտ. canis «շուն»+ պրս. sar՝ որ ստացել է «ծայր» նշանակութիսնը։

• ԳՒՌ.-Մշ. քանասար «գայլ»։


Քանասարեան

cf. Քանասարիկ.


Քանասարիկ

adj.

wolf-like, ferocious, fierce.


Քանի օրինակ

adv.

in how many manners or ways?.


Քաննակ

s.

table.


Քանոնական, ի, աց

adj.

regular.


Քաջագնաց

adj.

lightfooted, nimble.


Փուրփուզնայ

s.

poorpoozna (kind of grapes).

• «մի տեսակ խաղող» Վստկ. 47 (Ազգ մի սպիտակ խաղող կայ, որում հոռոմն ստինաս ասէ. և այլ կայ որում փուրփուզնա ասեն). ուրիշ տեղ չէ ռռռծածուած.-Ըստ ՀԲուս. § 3092 լոյն բնագիրը բառիս դէմ ունի կորկինթական։

• = Անշուշտ նոյն յունարեն բառն է, ինչ-պէս վկայում է նաև Վաստակոց գրոց թարգ-մանիչը. միայն յառաջացած է բառի արա-բերէն տառադարձութիւնից՝ սխալ կէտա-դրութեամբ. այսպէս [arabic word] qorqīntiya դարձած ❇ ︎ fūrfusna. հմմտ. նաև ճաարս՝ նոյնպիսի սխալ ընթերցմամբ յա-ռաջացած։-Աճ.


Փոփոխանակի

adv.

cf. Փոփոխ.


Փոքրանամ, ացայ

vn.

cf. Փոքրկանամ.


Փոքրաքանակ

adj.

retalling;
cf. Վաճառ;
cf. Վաճառական.


Փոքրկանամ, ացայ

vn.

to grow less or shorter, to shorten, to become smaller, to be lessened, diminished, to decrease.


Փռնապան, աց

s.

baker, oven-keeper.


Փսենաս

s.

fig-insect, cynips, gall-insects.

• «արու արմաւենու և արու թզե-նու բեղմնափոշին, որ հասարակ կամ էգ բոյսի վրայ են ցանում պտղաբերութեան համար». մէկ անգամ ունի Վեցօր. էջ 98։


Փտանամ, ացայ

vn.

cf. Փտիմ.


Փրկանակ, ի

adj.

offering oneself as ransom for others.


Փրկանաւորեմ, եցի

va.

to deliver or save by means of ransom, to redeem;
cf. Նամակ.


Փրկանաւորութիւն, ութեան

s.

ransoming, redemption.


Փրկութիւնաբեր

cf. Փրկութիւնագործ.


Փրկութիւնագործ

adj.

salutiferous, causing health, salutary.


Փրփրանամ

vn.

to foam, to froth, to spume, to mantle;
to slaver;
— օճառի, to lather.


Փքանամ, ացայ

vn. fig.

to swell, to be swollen;
to be puffed up, elated, to grow proud, to be swollen with pride, to take a pride in one's successes, to be bloated with pride and presumption.


Քահանայագործ

adj.

officiating.


Քահանայագործեմ, եցի

va.

to consecrate;
to ordain priest.


Քահանայագործութիւն, ութեան

s.

consecration.


Քահանայաթաղ

s.

priest's funeral.


Քահանայական, ի, աց

adj.

sacerdotal, priestly;
—ք, priests.


Քահանայակից, կցի, կցաց

s.

brother-priest, colleague.


Քահանայանամ, ացայ

vn.

to take orders, to become or to be ordained priest;
to perform the duties of priest.


Քահանայապետ, աց

s.

priest, chief priest;
pontiff;
hierarchy;
—ն, հռովմայ, sovereign pontiff.


Քահանայապետաբար

adv.

pontifically.


Definitions containing the research նա : 4421 Results