Your research : 163 Results for տ

Entries' title containing տ : 10000 Results

Տօթութիւն, ութեան

s.

great heat.


Տօմար

cf. Տոմար.


Տօն, ից

s.

feast, solemnity, festival, celebration;
— նշանաւոր, հանդիսաւոր or մեծահանդես, extraordinary, solemn feast;
օր —ի, feast-day, holiday;
ամենաժողով —, fair day, market day;
— անուան, saint's day;
— ամենայն սրբոց, All-Saints' day, All Hallows day;
— մարմնոյ եւ արեան տեառն, Corpus Christi day;
— անմեղ մանկանց, Childermas-day;
սրբել, խմբել, կատարել, տօնել զ—, to keep, to observe, to celebrate a feast;
շնորհաւորել ուրուք զ— իւր, to wish a person many happy returns of the day;
cf. Տարեկան.

• , ի հլ. «հասարակաց հանդէս, հան-ղիսաւոր օր» ՍԳր. Սեբեր. Ոսկ. մ. բ. 14. որից տօնել ՍԳր. տօնախմբել Ագաթ. Կորիւն. տօնանան Ագաթ. Ոսկ. Կորիւն. տօնամա-ճառ Իմ. ժե. 12. տօնապետ Կիւրղ. «նձ. նա-խատօնակ Փիլ. յառաջատօնակ Փիլ. ել. վերջատօնակ Ածաբ. խորհրդատօն Փիլ. բա-գըն. զուգատօնել Նիւս. սքանչ. պասեքատօն Եա. քր. տօնամակ Գր. վկ. (Զարբհանա-լեան, թրգմ. 722-3), տօնակատարութիւն (նոր բառ)։

• = Բնիկ հայ բառ՝ հնխ. dapni-ձևից, որ նշանակում էր «զոհ». հմմտ. հիսլ. tafn «զոհի անասուն, զոհ, ողջակէզ», լտ. daps, dapes «աստուածներին նուիրուած զոհ, նուիրական խնջոյք, հացկերոյթ», dapino «առատ խնջոյք տալ», յն. δαπάνη «ծախս», δαπανάω «ծախտլ», δεῖπνον «ճաշ. նա-խաճաշ, ընթրիք»։ Այս բոլորը յառաջանում են հնխ. dāp-, dəp-«բաժանել, բաշխել» արմատից (հմմտ. սանս. dāpayati), որ ինքն էլ աճած է թ-ով՝ պարզական dā-«բա-ժանել, մաս մաս անելով բաժանել» ար-մատից. հմմտ. յն. δαίομαι, δατεομαι «բա-ժանել», δαιτύς «բաժին, ճաշ, զոհ» ևն (Bo-isacq 166, Walde 220, Pokorny 1, 764։ Meillet Dict. étym It. 243, որ լտ. dapināre ձևի մէջ n նոյն է դնում հյ. տօն և հիսլ. tafn բառերի n-ի հետ)։ Նոյն խմբին են պատկանում նաև հյ. տի «տարիք» և տռր-«արջառ», որոնք տե՛ս առանձին։

• Հներից Տաթև. ամ. 654 սխալ է մեկ-նում իբր օտար բառ. «Տօնն թարգմանի ուրախութիւն և պայծառութիւն... քանզի անունս այս ոչ է ի մեր լեզուէ, այլ յօ-տար ազգաց. զի նոքա զուրախութեան կամ զհարսանեաց տօն անուանեն և զպայծառ հանդէս՝ տօն կոչեն»։ ՆՀԲ լծ. թրք. տիւյիւն «հարսանիք», տօնա-նմա «հրավառութիւն»։ Ալիշան, Հին հաւ. 458 հյ. տալ, տուրք, Արգիացոց Հերա դիցուհեայ Tonêe. կոչուած տօ-նաևան օրերը։ Patrubány SA 1, 18 տառռեր է գնում վօթյ. d'uonjos «ար-ձակուրդ», իսկ SA 2, 175 տալիս է ու-ղիղ մեկնութիւնը, որ ընդունում են

• Pedersen Հայ. դր. լեզ. 30, Lidén, Arm. Stud. 9, Walde 220, Meillet, Esq latine էջ 78։ Karst, Յուշարձան 424 թթր. tam, tom, ton «հաւաքուած», ույ-գուր. չաղաթ. tomen «դէզ», նաև թրք. düvin «հարսանիք», donanma «հրա-վառութիւն»։ Մառ ИАН 1911, էջ 472 վրաց. ճոնա «զատկական ձու հաւաքե-լու երգ»։ Ղափանցեան, Տեղեկ. ինս-տիտ. 2, 80 գրում է թէ Մառ, անդ՝ էջ 441 կցում է վրաց. ծանա «խրախճան, տօն» բառին, որին աւելացնում է ինքը մինդրել. ճան «հրաւիրել, կանչել»։

• ՒԻՌ.-Ագլ. Ալշ. Ախց. Կր. Մշ. Շմ. Վն. տօն, Երև. տօնօր, Խրբ. Հմշ. Ռ. Ննխ. Սեբ. Սչ. Տիգ. դօն, Զթ. դէօն, Մրղ. Ջղ. Սլմ. տուն, Ասլ. դm։ Նոր բառեր են տօնածառ, տօնա-նոր, տօնութիւն, տօնշնորհատր (>Ննխ. դօշնավօր), տօնիկ, տօնչէք։


Տօնախմբեմ, եցի

va.

to solemnize, to celebrate, to feast, to keep a holiday.


Տօնախմբութիւն, ութեան

s.

celebration of a feast, solemn reunion, solemnity, festivity, festival, solemnization, feast, commemoration, holiday.


Տօնական, ի, աց

adj.

festive, festival;
holy, solemn, public;
— օր, feast-day, holiday;
— գիրք, cf. Տօնացոյց.


Տօնականութիւն, ութեան

s.

feast.


Տօնակարգ

s.

regulations concerning a feast-day.


Տօնակարգեմ

va.

to fix or establish a commemoration or feast-day.


Տօնակից լինիմ

sv.

to feast, to celebrate a feast in company, to solemnize together.


Տօնահրաման

adj.

containing the regulations concerning feast-days.


Տօնամակ, աց

s.

church-calendar, table of lessons for the day;
lectionary, service-book.


Տօնամերձ օր

sn.

a day near a feast.


Տօնանամակ

cf. Տօնապատճառ.


Տօնապատճառ

s.

book or treatise on feast-days.


Տօնապետ, աց

s.

chief of a feast or solemnity;
chairman of a banquet, host, inviter.


Տօնասէր

adj.

fond of feasts or solemnities.


Տօնասիրութիւն, ութեան

s.

love of festivals.


Տօնավաճառ, աց

s.

fair, public market.


Տօնատեղի

s.

festive hall or board, place where festivals are held.


Տօնացոյց, ցուցի

s.

calendar of feasts or high days, ordo, directory, rubric.


Տօնեմ, եցի

va.

to feast, to keep holiday, to celebrate, to solemnize.


Տօնընծայք

s.

New year's gift, reciprocal gifts on festive occasions.


Տօնուտ

cf. Տօնական.


Տօսախ, ից

s. bot. adj.

s. bot. box, box-tree;
փայտ —ի, box-wood;
—ի, box-wood, made of box.

• , ո հլ. (ՆՀԲ դնում է ի հլ., բայց առանց վկայութեան. գտնում եմ սեռ. տօսա-խոյ Եփր. թուոց, էջ 253) «մի տեսակ կարծր փայտ և նրա ծառը. շիմշիր. լտ. buxus» Ես. խա. 19. Վեցօր. 92. Ագաթ. գրուած է նաև տուսախ. որից տօսախի Կիւրղ. ծն.-փոխաբերաբար ասւում է հիւանդոտ դեղ-նած գոյնի համար՝ Ոսկ. Ճառք, էջ 61 և 355 (վկայութիւնները մէջ է բերում Նորայր, Բառ. ֆրանս. 710բ)։

• Հիւնք. սաղաւարտ բառից։


Րաբունապետ, աց

s.

chief master or doctor, pontiff;
our Lord & Master jesus Christ.


Րակերտ

cf. Հրաշակերտ.

տե՛ս Հուր։


Րահետ

cf. Արահետ.

տե՛ս Արահետ։


Րենատես

adj.

seeing or who saw God.


Րետեմ

va. mar.

to drive a coach;
to steer.


Րոտեմ, եցի

va.

to assemble, to reunite;
to beseech, to beg;
to drive away.


Րոտին

adj.

vile, abject, despicable, miserable.

• «նուաստ, տրուպ, խեղճուև» ժմ. 39. Րախճական ձայնին րոտինս ոչ լուայ։

• -Իրան. *fravatin ձևից, որ նշանակում էր «ստորին». հմմտ. պհլ. frot, պրս. [arabic word] furū, firū, [arabic word] firūd, furūd (<իրան. *fravatā) «ի վայր, ստորև. 2. տկար և ան-զօր», [arabic word] ︎ furudīn «ստորնագոյն կամ վայրագոյն». կազմում է նաև զանազան բարդութիւններ. ինչ. [arabic word] ︎ furūtan «հա-մեստ, խոնարհ, նուաստ», [arabic word] ︎ furūmāsa «ստոր, վատթարազգի, վատատոհմիկ», [arabic word] ︎ furūdast «տկար, անզօր, նուաստ» ևն (Horn § 825)։ Հյ. բառի նախաձևն էր *ճրոտին, որ տաղաչափների լեզւով դար-ձաւ րոտին։

• Ուղիղ մեկնեց Nyberg, Hilfsb. 2, 76։ լտ. rudis «տխմար, գեղջուկ»։


Րոտումն, ման

s.

assemblage, reunion;
prayer;
րոտմամբ սրտի, with palpitating heart.

տե՛ս Որոտ։


Ցամաքակէտ

s.

seashore, country-side, beach, coast.


Ցամաքայատակ

adj.

dried, without water.


Ցամաքուտ

adj.

dry, arid, parched.


Ցայգակռիւ մարտ

sn.

nocturnal combat.


Ցայգապաշտօն, տաման

s.

nocturn (religious service in the night).


Ցայտք, տից

s. mech.

jet, gush, spirt, splash;
— ջրոյ, jet deau, water-spout, fountain;
condensing jet;
— լուսոյ, sudden ray.


Ցայտեմ, եցի

va.

to spout, to cause to gush out, to spirt out;
to shine, to beam, to emit rays;
տիղմ —, to splash, to bespatter.


Ցայտիմ, եցայ

vn.

to gush, to spout out, to spring up, to break, to burst.


Ցայտուկ

cf. Ցայտումն;
—ք տղմոյ, splash of mud.


Ցայտումն, ման

s.

cf. Յայտ;
squirt, gushing, spirting;
breaking;
flashing, reflection;
— սերման, ejaculation.


Ցանկակատար

adj.

high-built (wall).


Ցանկակարկատ

adj.

hedge-repairing, restoring a wall.


Ցանկապատ

adj.

hedged in, surrounded with hedges.


Ցանկապատառ

adj.

hedge-breaking.


Ցանկապատեմ, եցի

va.

to surround with hedges;
to encompass, to encircle.


Ցանկատեսակ

adj.

pretty, fine, nice-looking.


Ցանկոտ, աց

adj.

lascivious.


Definitions containing the research տ : 4914 Results