Your research : 247 Results for ր

Entries' title containing ր : 10000 Results

Կամակարող

adj.

powerful, mighty, potent;
— ի տէգ նիզակի, skilful at hurling the javelin.


Կամակարութիւն, ութեան

s.

free-will;
spontaneity;
կամակարութեամբ, cf. Կամակար.


Կամակոր, աց

adj. fig. adv.

crooked, bent, curved, tortuous, sinuous;
indirect, crafty;
cf. Յամառ;
— շաւիղ, winding path, crooked way;
crookedly, against the grain.


Կամակորախօս

adj.

perverse, froward.


Կամակորեմ, եցի

va. fig.

to wring, to twist;
to bend, to bow, to curve;
to distort, to overstrain a phrase, to strain, to misinterpret;
to pervert, to deprave;
— զարդարութիւն, to pervert justice.


Կամակորիմ, եցայ

vn. fig.

to be bent, crooked, twisted;
to deviate, to turn away, to go astray;
to be perverted;
— ի ճանապարհս իւր, to follow or pursue the indirect paths of vice or error;
— յուսմանէ, to refuse to learn.


Կամակորութիւն, ութեան

s. fig.

crookedness, tortuosity, winding;
perversity, depravation;
cf. Յամառութիւն.


Կամամարտ

adj.

contentious, litigious.


Կամայորդոր

adj.

voluntary.


Կամայօժար

cf. Կամայորդոր.


Կամար, աց

s. phys.

vault, arch, arcade;
porch, portico;
girdle, belt;
soundwave;
— սրոյ, baldric, sword-belt;
— յաղթութեան, triumphal arch;
կապուտակային —, the arch, vault or canopy of heaven, the vaulted sky.

• , ի-ա հլ. «մէջքի գօտի» ՍԳը. Ոսկ. ես. 439. որից կամարածու «գօտի կապող» Ագաթ. կամարատր «գօտի կա-պած» Ոսկ. մ. ա. 23. Վրք. հց. լայնակա-մար Ոսկ. լհ. ա. 1. աստուածակամար «ծիածան» (ինչպէս գւռ. ծիրանի գօտի, եա-նաչ-կարմիր գօտի՝ նոյն նշանակութեամբ) Շիր. էջ 45։

• = Պհլ. ❇ « kamar «գօտի» բառից, որի հետ նոյն են պրս. [arabic word] kamar և զնդ. kama-ra-«գօտի»։ Պրս. բառը փոխ են առեւ նաև քրդ. kemer, աֆղան. kamar, թրք. kemer ոսս. kamāri, վրաց. კამარა կամարա, ❇არი tամարի, ասոր. ❇ gamrā, gəmā-ra «կամար», որից յետ դառնալով նորից պրս. [arabic word] kamrā «գօտի, մէջքի կամար»։-Հիւբշ. 164։

• Այսպէս, բայց յաջորդի հետ միաց-նելով են մեկնում ԳԴ, ՆՀԲ, Տէրվ. A︎ tarm. 31։ Առանձին են դնում Lag. Urgesch. 936, Pictet II 213, 242 ևն.

• ԳՒՌ.-Գործածական են թուրքերէնից և պարսկերէնից փոխառեալ նոր ձևեր. այս-պէս օր. Ջղ. քամար «գօտի», մինչդեռ կա-մար «շէնքի կամար»։ լուսակամար Գնձ. միջակամար ԱԲ. երկնա-կամար Անան. եկեղ. կամարաշէն (նոր բառ) ևն։

• , ի-ա հլ. «շէնքի կոր ճակատ, կամարակապ շինուածք» ՍԳը. որից կամա-րանի «կամարներ» Մագ. մեծ են. է» 27 22 կամարակապ ՍԳր. կամարաձև Ա. եզր. դ. 34. կամարակիցք Արծր. կամարապատ Ե-զեկ. խ. 22. կամարազարդ Անան. եկեղ.

• = Յն. ϰαμάρα «կամար, կամարաձև ծած. քով որևիցէ շէնք, կամարաւոր սենեակ» բառից փոխառեալ։ Այս բառը շատ հին է Հեռռռոտոս Ա. 199 գործածում է ϰαμάρη ձե-ւով. փոխառութեամբ անցել է շատ բառմա-թիւ լեզուների, ինչպէս լատ. camera, ca-mara «կամարաւոր ծածք, կամար, սենեա-ևի կամար», իտալ. camera «սենեակ», սպան. cámara, ֆրանս. chambre, հիռլ. camra. հբգ. chamara, գերմ. Kammer (բո-լորովին ուրիշ բառ է և սրանց հետ կապ չունի Zimmer «սենեակ» Kluge 544, Walde 242, որի հին ձևն է հհիւս. timbr, գոթ. timr-ǰan «կառուցել»), հսլ. komara, բուլգար. kemer (ուրիշ բազմաթիւ սլաւական ձևեր տե՛ս Berneker 556), լիթ. kamara, ալբան kamare, վրաց. კამარა կամարա և թրք, kemer «կամար»։ Վերջիններիս, ինչպէս նաև հայերէնի մէջ, ծագումով տարբեր եր-կու բառեր մէկ ձևի են յանգել պատահա-բար, այն է կամար «գստի» և կամար «ա-դեղնաձև», որոնք պէտք չէ շփոթել իրար հետ։ Յոյն բառը, որ այս բոլորի աղբիւռն է, ըստ վերջին գիտական բացատրութեան, հնդևրոպական ծագում ունի. ցեղակիցներն են լտ. čamurus «կոր, կամարաձև», սանս. kmárati «կորանալ», հբգ. himil «սենեակի կտուրը, երկինք», գերմ. Himmel «եռևենօ» հոլլ. hemel «կտուր» ևն (Walde 120, Boi-sacq 401-2, Kluge 238, Pokorny I aae՝ հնխ. qam-, qem-«կորացնել, ծռել» արմա-տի տակ)։-Հիւբշ. 164։

• Առհասարակ խառնել են նախորդի հետ. այսպէս ԳԴ պրս. քէմէր, ՆՀԲ թրք. քէմէր, յն. գամա՛րա, լատ. գա՛մէրա, վրաց. կամարա։-Lag, Armen. Stud. § 1089 յն. ϰαμάρα դնելով իրանեան փո-խառութիւն, իրանեան է համարում նաև հայը։ Տէրվ. Altarm. 31 և Նախալ. 68 բոլորն էլ իրար է միացնում և հանում հնխ. kam «կորանալ» արմատից։ Հիւբշ. 164 դրաւ երկուսի տարբերութիւ-նը, առաջինը իբրև իրանեանից, երկ-

րորդը յունարէնից։ Karst, Յուշարձան 401, 402 սումեր. amar «երկնաևա-մար», 404 gam, kam «ծռել»։ Մառ. Яф. cборн. 2, 141 յաբեթական kam «երկինք» արմատից, որից նաև վրաց. ցա «երկինք», հայ. կապոյտ, յն. ϰαμάρα ենք

• ԳՒՌ.-Ալշ. Ախց. Երև. Կր. Մկ. Մշ. Մրղ. Սլմ. Ջղ. Տփ. կամար, Ննխ. գամար «կա-մար», Իգդ. կամար «օրօրոցի կամառո». Խրբ. գամար «երկնակամար», Զթ. գամօյ, գամոյ «վառարանի կամարը» նոր բառ և կամարծածուկ Սեբ. «օրօրոցի վրայի ծած-կոցը»։


Կամարածու

adj.

girdling, girding.


Կամարակալ

s.

flying-buttress.


Կամարակապ

adj. s.

arcaded;
arcade;
atrium, porch.


Կամարաձեւ

adj.

vaulted, arched;
— գործել՝ յօրինել, to arch, to vault.


Կամարակիցք

s.

spring of an arch.


Կամարայօն

adj.

of finely arched eyebrows.


Կամարանամ, ացայ

vn.

to bewed, to stoop, to grow crooked.


Կամարաւոր, աց

adj.

girdled;
enclosed.


Կամարիկ

s.

small arch.


Կամաւոր

adj.

spontaneous, voluntary, free.


Կամաւորական, ի, աց

adj.

cf. Կամաւոր.


Կամաւորաբար

adv.

cf. Կամովին.


Կամաւորապէս

adv.

cf. Կամովին.


Կամաւորութիւն, ութեան

s.

free-will, spontaneity.


Կամուրջ, մրջաց

s.

bridge;
պսակ կամրջի, parapet —.

• , ի-ա հլ. «ջրի վրայ շինուած անցք» Ես. լէ. 25. Բ. թագ. իգ. 21. Ոսկ. մ. բ. 8. Եփր. պհ. որից կամրջախելք «կամուր-ձի գլուխը» Ճառընտ. կամրջել «կամուրջ ձգել» Պտմ. աղէքս. նաւակամուրջ Խոր. Ղե-ւոնդ. Կամրջաձոր (տեղական յատուկ ա-նուն). գրուած է իբր ռմկ. կամուրճ, կար-մունջ և կարմունճ Թլկր. 26, 55, կարմուջ Վկ. գէ. 58։

• = Բնիկ հայ բառ. հմմտ. յն. γέϰῦρα «պո-ղոտայ, յետնաբար՝ կամուրջ», որ ուրիշ բարբառներում ժողովրդական ստուգաբա-նութեամբ ստացել է διφοῦρα, δίφουρα, δέφορα, βέευρα, βιυφόρις, βλέευραν ձևերը։ Ուրիշ լեզուների մէջ պահուած չէ սոյն հնդևրոպական բառը, անշուշտ կրօնական նախապաշարմունքով, և փոխանակուած է զանազան նոր դարձւածներով. ինչ. սանս. «կապ», իրան. «անցք», լտ. «ճանապարհ» ևն։ Հալերէն ու յունարէն ձևերը ապահովա-պէս նոյն են իրար հետ, բայց իրար այն-քան աննման, որ կարելի չէ վերականգնել հնդևրոպական նախաձևը։ Jacobsohn (Wör-ter und Sachen, Kulturhistorische Zeit-schrift, հտ. II, էջ 198) յունարէն բառի հետ է միացնում լտ. vibia «գերան», այս վեր-ջինը դնելով հնխ. g'*ebhia ձևից։ Արմատը ենթադրելով g*ebh-կամ gebh-՝ հայերէ-նում սպասելի էր *կաւուրջ. մեր մ ձայնը կարող է մի անծանօթ ձայնական օրենքի և կամ ժողովրդական ստուգաբանութեան ար-դիւնք լինել։ Ըստ Meillet նախաձայնը ան-շուշտ g* է, ինչպէս երևում է կրետական δεφυρα, բէովտ. βέφυρα և յոն. -ատտ. γέ́φῦρα ձևերի համեմատութիւնից. իսկ հյ. ա յառաջացել է նախաւոր e>ե-ից՝ ազդեցու-թևամբ յաջորդ վանկի ու ձայնաւորի. հմմտ. վեց և վաթսուն (փխ. *վեթսուն)։

• Նախ Klaproth, Asia polygl. էջ 99 պրս. [arabic word] kamar «կամար» բառի հետ։ ՆՀԲ կամար ջուրց։ Lag. Urgesch. 937 և Justi, Zendsp. 78 կամար բառից։ Յուն ձևի հետ համեմատեց առաջին անգամ Muller SWAW 88(1877), 14 և Armen. VI (1890), էջ 5, նախաձևը դնելով ըստ Curtius՝ *gambhura։ Իրեն են հետևում Bugge, Btrg. էջ 22 և Bartholomae, Stud. II. 24։ Bugge հայ բառը դնում է հնխ. gambhurja

րանց է կցում նաև սանս. gámbhan-, ghambhara-«խորութիւն, հիմ», gab-hira-, gambhira-«խոր», ըմբռնելով կամուրջը իբրև խորութեան վրայ ձը-գուած բան։ Հիւբշ. 457 անապահով է գտնում այս բոլորը։ Հիւնք. կամար ջուրց կամ պրս. kamarča «փոքր կա-մար»։ Bartholomae IF 2(1893). 269 հսլ. kamene, գոթ. himinis ձևերի հետ։ Brugm. Grdr.2 1, 546 լիթ. akmu, հսլ. kamy «քար» բառերի հետ։ Hirt BВ 24 (1899), 286 լիթ. akmū, հսլ. kamy «քար» և փռիւգ. Ἀϰμονια քաղաքի անուան հետ։ Patrubány ՀԱ 1906. 366 հաշտեցնելու համար γέφυρα և կամուրջ ձևերը՝ ենթադրում է արմատը հնխ. gembh-«ծռել», որից և յն. γαμνός «ծուռ»։ Fick KZ 43, 137 պրս. kamar «կամար» բառից։ Karst, Յուշարձան, էջ 420 ալթայ. qobrak, չաղաթ. kopruk. թրք. kōpru, ատրպ. korpi «կամուրջ» բառերի հետ։ Վերջին անգամ վերի ձե-ւով մեկնեց Meillel BSL 22, 17։ Մառ ИАН 1917, 331 ավար. ղամուրի ծօ «կամարով կամուրջ»։ Autran, Sumê-rien et indo-europ. 1925, էջ 155 յն. բառը միացնում է սումեր. gušur «գե-րան, կամուրջ» և ասոր. ︎ gə-šur «կամուրջ» բառերի հետ։

• ԳՒՌ.-Ագլ. Ալշ. Գոր. Երև. Ղրբ. Մկ. Մշ. Շմ. Ջղ. Սլմ. Վն. Տփ. կարմունջ, Ախց. Կր. կարմունջ՝, Սեբ. գարմունջ, Ոզմ. կարմօնջ, Յղ. կmրմիւնջ։ Նոր բառեր են կամրջակ, կամուրջտախտակ, կամուրջտուն, կամրջուկ։

• ՓՈԽ -Patrubány SA 1, 311 հունգ. Kar-macs տեղական յատուկ անտւնր հայերէնից է դնում։-Бeридзe, Tpyз. rлоcс. nо имep. и paчин. говор. 1912, էջ 23 հայ բառին է միացնում վրաց. գւռ. կիպորճի «կամրջի տեղ ծառայող գերան», որ ըստ իս հայերէ-նից փոխառութիւն է և պահում է նախաւոր շրթնայինը (փոխանակ մ)։


Կամրջախելք

s.

bridge-head.


Կամրջաձիգ

s.

pontoon-soldier, pontoneer.


Կամրջեմ, եցի

va.

to bridge over;
to join or communicate with by a bridge.


Կայանաւոր

cf. Կայուն.


Կայարան

mar.

cf. Կայան;
station, rail-way station;
terminus;
wharf;
landing place;
— կառաց, coach-stand;
— ելից, մտից, departure;
arrival.


Կայարանապետ, աց

s.

station-master, superintendent.


Կայծակնահար

adj. fig.

thunder-struck;
thundermg;
fulminating;
startling;
— ծառ, tree struck with lightning, ablasted tree;
— առնել, սատակել, to blast or strike with lightning, to thunders trike;
— եղեւ տուն նորա, his house has been struck with lightning.


Կայծակնահարութիւն, ութեան

s.

fulmination.


Կայծակնամաքուր

adj.

purified by fire.


Կայծքար, ի

s.

silex, flint.


Կայսերագիր

adj.

written or signed by the emperor.


Կայսերազարմ, ից

adj.

of imperial family or race.


Կայսերազն, զին, զունք, զանց

adj. s.

imperial;
imperial prince or princess.


Կայսերական, ի, աց

adj.

imperial.


Կայսերակերպ

adj.

resembling an emperor, like an emperor, imperial.


Կայսերակից

adj.

associated in the empire, ruling jointly.


Կայսերանամ, ացայ

vn.

to rise to imperial dignity, to become or to be crowned emperor.


Կայսերացուցանեմ, ուցի

va.

to proclaim emperor.


Կայսերութիւն, ութեան

s.

empire;
ի — ամբառնալ, to elevate to the purple, or to the imperial dignity.


Կայսրընտիր, տրաց

s.

elector.


Կայսրընտրական, ի, աց

adj.

electoral.


Կայսրընտրութիւն, ութեան

s.

electorate.


Կայսրուհի

s.

empress.


Կայստեր

s.

marks or veins in alabaster.


Definitions containing the research ր : 4430 Results