Definitions containing the research օ : 10000 Results

Դարանապետ

s.

chief of footpads.

NBHL (2)

λοχαγός cohortis (insidiantis) praefectus, centurio Զօրագլուխ առանձին գնդի՝ առաւել ի պէտս դարանաց. ըստ հոմաձայնութեան յն. λοχαγός գնդապետ, եւ դարանապետ. զի λόχος , եւ գունդ, եւ դարան։ (Վրիպակաւ գրի եւ Դարապետ, որ է դռնապան։)

Զինուորքն ընդ դասապետսն, եւ դարանապետքն ընդ զօրագլուխսն։ Ի դարանապետաց եւ ի դասապետաց։ Երկրորդ իշխանքն դարապետք (կամ դարանապետք) եւ դասապետք լինելով. (Փիլ.։)


Դարաստան, աց

s.

garden;
orchard, place planted with trees.

NBHL (1)

Իբրեւ զդարաստան տօսախոյ յանցս վտակաց. (Եփր. ել.։)


Դարաւանդ

s.

height, eminence, precipice;
eyebrow.

NBHL (2)

φατνώματα lacunaria (գրի եւ ԴԱՐԵՒԱՆԴ. որպէս եւ վրիպակաւ ԴԱՐԱՆԱՒԱՆԴ) որպէս թէ Դար եւ անդր. այսինքն Դար կամ գահ երկայնեալ ի դուրս. գահաւանդ. սարաւանդ. արտեւան գետափին, լերին, եւ յօնից, եւ յարկաց.

Գետն բերանաբացեալ դարաւանդօք ափանցն։ Յափն գետոյն ի դարաւանդ մի մեծ։ Յօնից դարեւանդաց համեմատ. (Խոր. ՟Բ. 39. 47։)


Դարափոր, ից

cf. Դարափոս.

NBHL (1)

Ոչ գոյին փապարք կամ ծերպք դարափորք. (Վեցօր. ՟Դ։)


Դարբնական, ի, աց

adj.

belonging to a smith;
—ն, smithcraft.

NBHL (1)

Դարբնական իմն գոլ, եւ առանց ազատութեան, եւ ոչ արժանացեալ ամենեւին կոչիլ խրատ. (Պղատ. օրին. ՟Ա։)


Դարբնոց, աց

s.

forge, smithery, smithy.

NBHL (1)

Որ իցեն ի դարբնոցի. (Վեցօր. ՟Գ։)


Դարբնութիւն, ութեան

s.

lock-smiths trade or work, ironmongers trade, ironware, smithcraft.

NBHL (1)

Որպէս ի դարբնութենէ դարբինն։ Զնոյն դրօշէր դարբինն դարբնութեամբ. (Եզնիկ.։)


Դարգճակալ

adj.

that lies on a litter, that is ill in bed.

NBHL (1)

Մինչեւ լնիլ (կամ լի լինել) քաղաքամիջաց մահճակալ եւ դարգճակալ հիւանդօքն. (Կոչ. ՟Ժ՟Ե.) յն. մահճօք եւ դարգճօք հիւանդաց։


Դարիճակ, աց

s.

pattern, model.

NBHL (2)

ռմկ. դէրէճէ. Անօթ արծաթագործաց՝ պղնձի կամ թուճեղէն՝ լցեալ աւազանման կաւով, յոր տպաւորեն զգաղափար, եւ ի նմին ձուլեն զխնդրելին.

Ոչ կռանաւ կոփելով ձեւացոյց զօձն, այլ հրով հալեալ՝ արկ ի դարիճակ, զի ձեւասցի անտի ի նմանութիւն օձին. (Սանահն.։)


Դարձառած

adj.

of routine, habitual.

NBHL (1)

Որ վերստին առնու զիմն. կրկնօղ. յամառ. ունակացեալ.


Դարձուցանեմ, ուցի

va.

to return, to turn;
to avert;
to restore;
to bring or carry back, to reinstate;
to bring back, to recall;
to return, to send back;
to make over again;
to reduce;
to distract;
to abate;
to resolve;
to convert;
— յետս or ի բաց —, to revoke;
to reject;
to reflect;
— անդրէն, to cede, to resign, to yield;
— զերախտիս, to remunerate;
— զմաղձ, to vomit.

NBHL (3)

Դարձոյց զամենայն աւարն, եւ զժողովուրդն։ Դարձուցանելով դարձուցի՞ց զորդի քո յերկիրն՝ ուստի ելեր։ Զարծաթն այսրէն կշռով դարձուցաք։ Ոչ դարձոյց զերեսս իւր յինէն։ Դարձոյց զերեսս իւր յորմն։ Դարձո՛ զոտն քո ի ճանապարհէ չարէ։ Դարձոյց զթիկունս իւր։ Դարձուսցէ զբարկութիւն իւր ի նմանէ։ Դարձոյց զվէմն ի վտակս ջուրց։ Դարձուցից զսուգ նոցա ի խնդութիւն։ Դարձոյց զմիտս իւր։ Կենաց ի կեանս դարձուցանէ։ Զամենայն զօրսն ի փախուստ դարձուցանէին։ Դարձոյց զարծաթն առ մայր իւր։ Դարձուցաւ ինձ այսրէն արծաթն։ Եւ զյափշտակութիւնն դարձուցանիցէ։ Դարձուցից քեզ զամենայն անդս սաւուղայ.եւ այլն։

Դարձուցանել ի մեզ զտէրութիւնն քուշանաց։ Ի մի օրէնս դարձուցանես զամենայն ազգս. (Եղիշ. ՟Ա։)

Զգերանդիսն հրամայի ի պատերազմական անօթս դարձուցանել. (Արշ.։)


Դարմանաւոր

adj.

curing.

NBHL (3)

Կարօտ դարմանոց.

Ի քաղցական եւ դարմանաւոր աշխարհիս՝ լի եւ անկարօտ ամենալցոյցն շրջէր. (Ագաթ.։)

Գայլն օցտեաց զիմ դարմանաւորն. յն. բտած ոչխար. (Ոսկ. յաւետիս.։)


Դարմանեմ, եցի

va.

to nourish, to sustain, to feed;
to fodder;
to cherish, to foment;
to physic, to dress, to heal;
to repair.

NBHL (2)

Դարմանել զզօրս, զխորտակեալսն. (Եղիշ. ՟Գ։ Նար. ՟Ծ՟Ե։)

դարմանիլ. իբր Դեղ առնուլ. ուտել առ ի օգտիլ.


Դարմանիչ, չի, չաց

adj.

careful of;
who nourishes.

NBHL (2)

Օդոյն դարմանչի. (Վեցօր. ՟Է։)

Որ դարմանէ. խնամօղ. սնուցիչ, եւ այլն.


Դարշունակալ

adj.

cf. Սուսերաւոր.

NBHL (1)

Ունօղ կամ կրօղ զդաշոյն. սուսերաւոր.


Դարպաս

s.

palace, royal house, court.

NBHL (1)

Հանապազ խօսէր ի դարպասին տիրանայ. (Ոսկ. գծ.։)


Դաւաճան, աց

adj. s.

fraudulent, fallacious, disloyal;
impostor;
felon, cheat, prevaricator, sycophant, traitor.

NBHL (4)

ἑπίβουλος insidiator, insidiosus Դաւօղ. նենգօղ. դարանակալ. որոգայթադիր. սատան. նենգնգործ.

Խրոխտաբար դաւաճանօք մնայր աւարտին. (Ճ. ՟Զ.։)

Խաբէութեամբք եւ դաւաճանօք վարատեալ. (Մագ. ՟Ի՟Զ։)

Ինձ առիթ եւ դաւաճան ապականութեան փորեցին։ Դաւաճանօք թշնամեացն, կամ յանցուցելոցն. (Լմբ. սղ.։)


Դաւաճանեմ, եցի

va.

to betray, to defraud, to deceive, to prevaricate.

NBHL (1)

Որդիք դաւաճանօղք. (Նար. ՟Ղ՟Բ։)


Դաւաճանող

cf. Դաւաճան.

NBHL (3)

ԴԱՒԱՃԱՆԻՉ ԴԱՒԱՃԱՆՈՂ. ἑπίβουλος insidiosus Դաւադիր. դաւօղ, խարդաւանօղ.

Դու ես դոցա դաւաճանիչ ի մեղսն, եւ ոչ ինքեանք նորին սիրօղք. (Լմբ. սղ.։)

Դաւաճանօղ եւ ամբարտաւանագոյն գազան լինիցի. (Պղատ. օրին. ՟Է։)


Դաւաճանութիւն, ութեան

s.

treason, deceit, intrigue, rebellion, fraud, prevarication;
stratagem;
ambush.

NBHL (1)

Լուեալ զդաւաճանութիւնն։ Լինիք դուք ինձ այսօր ի դաւաճանութիւն։ Եդին նմա դաւաճանութիւն. (Գծ. ՟Ի՟Գ. 16։ ՟Բ. Թագ. ՟Ժ՟Թ. 22։ ՟Դ. Թագ. ՟Ժ՟Բ. 20։)


Դաւանակից, կցի, կցաց

adj.

that holds the same faith.

NBHL (1)

Վկայակցաց իւրոց եւ դաւանակցաց։ Եղեն միմեանց դաւանակիցք. օնակ.։)


Դաւանահամբոյր

cf. Դաւանակից.

NBHL (1)

Համակրօն դաւանահամբոյր գործակցօք. (Նար. առաք.։)


Դաւանաւոր

adj.

that has or gives the confession of faith.

NBHL (1)

Դաւանօղ. խոստովանօղ.


Դաւանեմ, եցի

vn.

to confess, to avow, to profess, to protest.

NBHL (1)

Բելիարայ զանձն դաւանեաց։ Ասեմ զիս քեզ դաւանել։ Դաւանեմք ի հաւատ ուղիղ։ Արդար դաւանեցայ ամենայն իրօք ամբարիշտս. (Նար.։)


Դաւանութիւն, ութեան

s.

confession or declaration of faith.

NBHL (1)

Փոխարէն տրիտուր դաւանութեանն պետրոսի զորդի ի բնութենէ հօր. (Սարգ. ՟բ. պետ. ՟Ա։)


Դաւանումն, ման

s.

cf. Դաւանութիւն.

NBHL (2)

Որ զդաւանումն պետրոսի զքեզ որդի հօր աստուծոյ. (Շար.։)

Ստոյգ դաւանմամբ։ Դաւանման ճշմարտականի։ Ուղղահամբոյր դաւանմամբ։ Ստայօդն թիւր դաւանման. (Նար.։)


Դաւեմ, եցի

va.

to defraud, to cheat, to contrive.

NBHL (1)

Ըստ բազմապատիր նենգութեան բարոյից դաւօղ աղուեսուց խորամանկեալ. (Նար. ՟Կ՟Թ։)


Դգալ, ի

s.

cf. Դրգալ.

NBHL (1)

ԴՐԳԱԼ կամ ԴԳԱԼ կամ ԴՔԱԼ կամ ՏԱՐԳԱԼ. Մի ի սպասուց ի վերայ սեղանոյ առ ըմպելոյ զթան կամ զօշարակ. գործի գոգեալ կիսաբոլոր կամ կէս ձուաձեւ, մեծ կամ փոքր.


Դեգերանք, նաց

s. pl.

frequenting company;
evagation, distraction, dissipation.

NBHL (1)

Խափանեալ՝ եղեւ դեգեր առ յոլով քաղաքօք. (Ոսկ. գծ.։)


Դեգերիմ, եցայ

vn.

to frequent company;
to trifle;
to wander, to recreate one's self.

NBHL (1)

Որ յուսումնականին դեգերեալ է։ Որ դեգերեալ են յուսմունս իմաստասիրութեան օրինաց. (Փիլ. ՟ժ. բան.։)


Դեգերումն, ման

s.

cf. Դեգերանք.

NBHL (3)

Ասպականին ընդ շունս եւ ընդ գազանս առնէ զիւր զդեգերումն վարուց։ Յիմաստասիրութեանն արարեալ զդեգերմունս շրջելոյ։ Ո՜վ յերկինս աստուածային դեգերմանցն (մտօք). (Փիլ.։)

Զայն՝ որ առ գինիսն՝ հասարակաց դեգերմունք են. (Պղատ. օրին. ՟Ա։)

Բազմաժամանակեայ դեգերմամբք մաշէին զաւուրս իւրեանց ի դպրոցս ասորի գիտութեան։ Բազում թախանձանօք եւ յերկար դեգերմամբ խնդրեսցէ. (Փարպ.։)


Դեդեւիմ, եցայ

vn.

to vacillate, to totter, to waver, to shake, to fluctuate.

NBHL (4)

Իբր Դեհդեհ (ասդիս անդին) շարժիլ. աստանդիլ. շարժլիլ. տարուբերիլ. տատանիլ. իրօք կամ մտօք. դանդաչել. երերալ. գլորտըկիլ.

Այս օրէն է վարդապետի, զի ոչ դեդեւի, եւ ոչ սայթաքէ. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 1։)

Զօրէն արբելոց այսր անդր դեդեւին. (Սարգ. յկ. ՟Դ։)

Յայս կոյս կամ յայն խաւարեալ աչօք դեդեւէին. (Լմբ. իմ.։)


Դեդեւումն, ման

s.

vacillation, unsteadiness, uncertainty, irresolution.

NBHL (1)

Յորժամ ոչ է ըստ աստուծոյ եւ վասն աստուծոյ գործն, միշտ ի դեդեւումն է գործօղն. (Լմբ. առակ.։)


Դեղագործ, աց

s.

apothecary;
that prepares tinctures, physic or poison.

NBHL (4)

Որ կազմէ զդեղ բժշկական. դեղ շինօղ. (Ոսկիփոր.։)

ԴԵՂԱԳՈՐԾ. Կազմօղ կամ պատրաստօղ զմահադեղ. զէհիր շինօղ

ԴԵՂԱԳՈՐԾ. Գործօղ դեղով ներկոց. նկարիչ.

դեղագործ. Նկարեալ ներկօք. ներկած.


Դեղագործեմ, եցի

vn.

to prepare physic or tinctures.

NBHL (2)

Ներկօք նկարել. նախշել.

Ծեփեա՛ զապարանս քո, զի դեղագործեցից։ Ո՛չ այդպէս, այլ նախ դեղագործեա՛, եւ ապա ծեփեցից։ Ոչ դեղագործողի աղօթիւք տացի գիծ եւ գեղեցկութիւն նկարից, եթէ ոչ ուսմամբ ընդունի զհմտութիւն արհեստին. (Ոսկիփոր.։)


Դեղադիր, ոյ

adj. s.

who applies a plaister or administers medicine;
hair-pencil to dye the eyes.

NBHL (2)

Դնօղ զդեղ որպիսի եւ իցէ. cf. Դեղդիր.

Միայն զտեսսն պատուեալ անշուշտ, որպէս հարօր ի վար, կամ դեղադիր ի դեղոցի. (Յհ. կթ.։)


Դեղախունկ

s.

spice, aromatic or medicinal drug.

NBHL (1)

Զցօղն յիւղ դարձուցանէ ... եւ այլովք բանջարօք ի դեղախունկս. (Սեբեր. ՟Ը։)


Դեղանկար

adj.

painted in colours.

NBHL (2)

Դեղով ներկոց նկարեալ. երանգօք յօրինեալ. ներկով քաշուած.

Զդեղանկար ծաղկայօրինուորակ պատկերացն կենդանագիր տեսակի գեղոցն. (Նար. խչ.։)


Դեղատու, աց

s.

that gives medicaments;
poisoner;
sorcerer, bewitcher.

NBHL (1)

φαρμακεύς confector medicamentorum եւ veneficus, facinator Տուօղ զդեղ, մանաւանդ զմահադեղ, կամ զկախարդական բժժանս. կախարդ. ամոքիչ.


Դեղատուութիւն, ութեան

s.

cf. Դեղատութիւն.

NBHL (2)

Ոչ կարօտանաս սպեղանեաց, ոչ սրագործութեան, ըստ երկրաւորս դեղատուութեան, առ որս միշտ է վրիպութիւն. (Նար. ՟Խ՟Գ։)

Երկակի գոլով այսպիսի չարաչար դեղատուութեանս (կամ դեղատութեանս) ... Այս ինչ օրէն յաղագս այսպիսի դեղատուութեանս. (Պղատ. օրին. ՟Ժ՟Ա։)


Դեղեմ, եցի

va.

to poison;
to infect with poison;
to physic;
to dye.

NBHL (3)

ԴԵՂԵԼ. φαρμακεύω veneficio utor, veneno adficio Թունաւորել. կամ Բժժանօք կախարդել.

Ի պօղոսէ սամոստացւոյ դեղեալ. (Մագ. ՟Ա։)

Կենդանագրացն ոչ կատարած ունել իրողութիւն՝ թուի առ ամենայն կենդանիս, դեղելոյն, եւ ոչ դեղելոյն. այսինքն ներկով կամ աններկ նկարելոյն. (Պղատ. օրին. ՟Զ։)


Դեղձ, ից

s.

peach.

NBHL (1)

περσικόν persicum Պտուղ միջակ ընդ խնձոր եւ ընդ ծիրան՝ անուշահոտ եւ գեղեցիկ գունով ընդ դեղին եւ ընդ կարմիր. .... իբր միրգ պարսկական. (յն. բէրսիգօ՛ն. լտ. բէ՛րսիգում).


Դեղնագոյն

adj.

yellow.

NBHL (2)

Ունօղ զգոյն դեղին.

Զմրուխտն կանաչ է, եւ դեղնագոյն. (Վրդն. ել.։ Տօնակ.։)


Դեղնութիւն, ութեան

s.

yellow colour;
jaundice;
paleness.

NBHL (1)

Բազում դեղնութիւն եւ գունատութիւն հեղու զերեսօքն. (Ոսկ. մ. ՟Բ. 9։)


Դեմետր, ի

s.

earth, ground, soil.

NBHL (1)

Ոմանք զերկիր (պաշտեցին), եւ դեմետր յորջորջեցին. օնակ.։ Շ. բարձր.։)


Դենակորոյս

cf. Դենագարձ.

NBHL (1)

ԴԵՆԱԴԱՐՁ ԴԵՆԱԿՈՐՈՅՍ. Ուրացօղ. հաւատափոխ.


Դեռ, — եւս

adv.

still, yet, to this hour;
newly, recently.

NBHL (1)

Դեռ մարմնաւոր էք։ Ջուր դեռ ունէր զամենայն երեսս երկրի։ Անօրէնութիւն իմ դեռ ընկղմէր զիս. (՟Ա. Կոր. ՟Գ. 2։ Ծն. ՟Ը. 9։ Ես. ՟Ի՟Ա. 4։)


Դեռաբոյս

cf. Դեռաբողբոջ.

NBHL (3)

Դեռաբոյսք ի մօրէ. (Շար.։)

Դեռաբուսիւք բարունակօք։ Մանկանց դեռաբուսից։ Դեռաբուսիցն տեղի պատրաստէ. (Լմբ. պտրգ.։)

Երիտասարդ եւ դեռաբոյս. օնակ.։)


Դեռադեռ

adj. adv.

recent, new;
recently, newly.

NBHL (1)

Մօրուքն այն ինչ դեռադեռ ծաղկեալք. (Փիլ. տեսական.։)


Դեռածին

adj.

recently born or produced;
that has recently engendered.

NBHL (5)

Դեռածին մանուկ, մանկունք. (Շ. ՟ա. յհ. ՟Ժ՟Զ։ Տօնակ.։)

Որդիս իմ դեռածին է։ Մինչդեռ դեռածինն էր. (Եփր. ի տեառնընդառաջ.։ Տօնակ.։)

Առ սնունդս դեռածին մանկանցն։ Որպէս այնոցիկ՝ որ դեռածինքն են, ասացաւ. (Պղատ. օրին. ՟Զ. ՟Է։)

Զոր սովոր են մանկանց դեռածնաց առնել ծնօղք. (Յիշատ.։)

Եւ իբր Արդ իսկ ծնօղ լեալ, կամ ծնեալ զզաւակ.