Definitions containing the research անակ : 6282 Results

Ամենագործ

NBHL (1)

Քան զամենայն պիղծս չար աղտեղի, որ զամենագործս ծանականաց առնիցէ. (Ոսկ. եբր.։)


Քաջալաւութիւն, ութեան

s.

excellence, probity, honesty.

NBHL (1)

Եւ նախնեաց ի քաջալաւութիւն եւ յազատութիւն ընտրելով։ Զորս վայել էր քաջալաւութեամբ եւս զարդարել։ Վարեցեալս կեանս առանց քաջալաւութեան՝ բազմաժամանակեայ մանկունս ասելի է։ Աբրահամ էր ծերունի զանցեալ՝ քաջալաւութեան աճումն։ Առ ի քաջալաւութիւն միաբանութեան յարմարեալք. (Փիլ.։)


Քաջածերութիւն, ութեան

s.

a prosperous or happy old age.

NBHL (1)

Քաջամանկութիւն, ծերութիւն բարեբախտիւ, ի քաջածերութեանն վիճակ բարերախտութեանն։ Զքաջածերութեանն ի կենացն ի դիներբուացն ըստ նմին ժամանակի եւ այլն. (Փիլ. նխ. ՟բ.։)


Քաջակազմութիւն, ութեան

s.

good furniture;
strong or iron constitution.

NBHL (1)

Զբանականին քաջակազմութեան օրէնս տարորիշ (յանբանից) յարդարէ. վասն զի անբանքն ոչ ունին՝ որով արգելուն զհեշտութիւն. (Լծ. ածաբ.։)


Քաջակերպութիւն, ութեան

s.

sightliness, comeliness.

NBHL (1)

Տապանակ ինչ. յորում ամենայն առ ի գեղեցկութիւն եւ ի քաջակերպութիւն եւ ի շնորհս իրք իցեն. (Նոննոս.։)


Քաջահասակ

adj.

of lofty stature, tall, well-shaped.

NBHL (1)

Ունիս զսոսինձն քաջահաս, որով մածնուն թեւք արծուեաց. անակ. յոբ.։)


Քաջանուն

adj.

highly renowned, far-famed, celebrated, very famous.

NBHL (1)

Իսկ հետեւամարտութիւն առաւել քաջանուն բանիւ զյաղթանակն ունի գովութեան։ Հանգոյց զերկիրն քաջանուն փրկութեամբ. (Պիտ.։ Ճ. ՟Ա.։)


Քաջասուր

adj.

very pointed, very cutting.

NBHL (1)

Ունելով ընդ իւր երկու դանակս քաջասուրս. (Ուռհ.։)


Քաջափառ

adj.

very glorious, majestic, magnificent.

NBHL (1)

Եւ դոքսիա, որ թարգման քաջափառ. զոր յեղանակեմք չարափառ, (վատափառ) մանաւանդ՝ քան թէ քաջափառ. (Վրք. ոսկ.։)


Քառ, ից

adj.

floor.

NBHL (2)

Իսկ ի քառիցս ոմն, եւ այլն։ Ի սահմանելի քառից տարերաց զգայականաց։ Ի գրութենէ խառնութեան քառից յեղանակեալ տարերաց. (Նար. ՟Ձ՟Զ. Նար. խչ. եւ Նար. կուս.։)

Եւ զգալի տարերց քառից՝ հակառակաց միաբանից։ Ծաղկանց քառիւք ընդ սոյն խառնութեամբ նշանակեցեր։ Ի քառեացս բնութեանց մեզ բաղկանալ. (Ժմ.։ Գանձ.։ Մագ. ՟Ե։)


Քառաբաժ

cf. Քառաբաշխ.

NBHL (1)

Քառաբաժ գետոյն յարձակումն։ Քառաբաժ գետովքն զանազանեալ։ Ի չորս բաժանումն լերինն՝ զքառաբաժ ծագումն (կամ ծաւալումն) աւետարանին նշանակէ. (Զքր. կթ.։)


Քառաբաշխ

adj.

divided in four parts.

NBHL (1)

Քառաբաժ գետոյն յարձակումն։ Քառաբաժ գետովքն զանազանեալ։ Ի չորս բաժանումն լերինն՝ զքառաբաժ ծագումն (կամ ծաւալումն) աւետարանին նշանակէ. (Զքր. կթ.։)


Քառակերպեան

adj.

having four forms.

NBHL (1)

Զքո ձեւդ քառակերպեալ նշանակեմք ի քարս եւ ի փայտս եւ յամենայն տարրական գոյացութիւնս. (զքր. կթ. խչ։ եւ Գանձ.։)


Քառանկիւն, կեան

adj. s.

quadrangular;
tetragone;
— վանաց, cloister.

NBHL (1)

Որպէս Ձեւ երկրաչափական, եւ Համեմատութիւն թուաբանական.


Քառանկիւնի

adj.

having four angles, quadrangular.

NBHL (1)

Որպէս Ձեւ երկրաչափական, եւ Համեմատութիւն թուաբանական.


Քառասնամեայ, էի, ից

adj.

cf. Քառասնամեան.

NBHL (1)

Իբրեւ լցաւ նորա քառասնամեայ ժամանակք։ Քառասնամեայ ժամանակ կերակրեաց զնոսա յանպատի։ Քառասնամեայ էի ես, յորժամ առաքեաց զիս մովսէս. (Գծ. ՟Է. 23։ ՟Ժ՟Գ. 18։ Յես. ՟Ժ՟Դ. 7։)


Քառասնամեան, մեանց

adj.

quadragenarious;
of forty years.

NBHL (1)

Իբրեւ լցաւ նորա քառասնամեայ ժամանակք։ Քառասնամեայ ժամանակ կերակրեաց զնոսա յանպատի։ Քառասնամեայ էի ես, յորժամ առաքեաց զիս մովսէս. (Գծ. ՟Է. 23։ ՟Ժ՟Գ. 18։ Յես. ՟Ժ՟Դ. 7։)


Քառասնօր, ի

s.

forty days.

NBHL (1)

Քառասուն աւուրք. քառասնօրեայ ժամանակ.


Քառասնօրեայ, էի, ից

adj.

of forty days.

NBHL (1)

Քառասնօրեայ ժամանակ, կամ ժամանակս. (Շ. մտթ.։ Արծր. ՟Ե. 5։)


Քառատեսակ

cf. Քառակերպ.

NBHL (1)

Կամ թէ զտապանակն քաւութիւնաբեր, եւ նոյն ինքն քառատեսակ. (Անան. եկեղ։)


Քառեամ

s.

four yeas.

NBHL (1)

Քառամեայ ժամանակ. զամս չորս.


Քառերանգ

adj.

four-coloured.

NBHL (1)

Զքառերանգ նիւթս զարդու արքունական ճեմարանիս, զիշխանականին ասեմ մասունս. (Սկեւռ. լմբ.։)


Քառորդութիւն, ութեան

s. ast. chem.

quadrature;
quartation.

NBHL (1)

Փոխանակ սրբոյ երրորդութեանն քառորդութիւն անվայելուչ տարօրինապէս խորհեցան. (Սանահն.։ եւ Ոսկիփոր. Իբր յԱթանասէ։)


Քատակեմ, եցի

va.

to liken, to assimilate, to form, to proportion.

NBHL (1)

Եդեալ լինի նահատակացն մրցանակն, որք քատակեն զբնութիւն։ Զայս իրաց աշխարհիս. (Փիլ. լին.։)


Քատակութիւն, ութեան

s.

cf. Քատակ.

NBHL (1)

Յոյժ տպաւորագոյն քատակութեամբն փոխանակ աղաւնոյն շղաբերի երեւեալ հոգին սուրբ։ Քատակութիւն ամպոյն վրիպեաց զսուրբ մարմինն. (Թէոդոր. խչ.։ Ճ. ՟Գ.։)


Քարագլուխ

adj.

craggy topped.

NBHL (1)

Բանակեալ էր մերձ ի քարագլուխն։ Զքարագլուխն բնաւ ոչ իմացան։ Դէպ ի քարագլուխն փախուստ առնէին, (կամ դէմ փախըստի ի քարագլուխն արարին), եւ սկսան յահաւոր բարձրութենէ վիմացն ի վայր հոսիլ. (Մամիկ.։)


Քարակտուր

adj.

cut from stone;
steep, rugged.

NBHL (1)

Էր քաղաքն (անի) շուրջանակի քարակտուր, եւ էր գետն խուրիան շրջապատ. (Ուռհ.։)


Քարանձաւ, աց

cf. Քարայր;
cf. Քարաժայռ.

NBHL (1)

Դիցես ի քարանձաւս զբոյն քո։ Եթէ գիտիցե՞ս զժամանակ ծննդեան յամուրաց քարանձաւաց։ Ելին ի քարանձաւին։ Անգղ ի վերայ բունոյ նստեալ՝ դարդարիցէ ի քարանձաւս վիմաց։ Ի քարանձաւաց լերանց ձայնից արձագանգաց (այսինքն գլորելով վիմաց).եւ այլն։


Քարաքոս, ի

s. med.

cf. Քարաբոյս;
morphew.

NBHL (1)

Ազգ բուսականց՝ առաջին, քոսն ի քարինս ... Առաջինն է քարաքոսն, որ մօտ է ի հողն։ Քարաքոսն փոշին է, զոր բերէ հողմ եւ արկանէ զքարամաբն, եւ ըստ ժամանակին արմատանայ եւ բուսանի. (Ոսկիփոր.։)


Քարընկէց, կեցի

adj. s. fig.

throwing, flinging or casting stones;
ballista, catapult;
— բարբառ, biting words;
իբրեւ — մի, a stone's cast or throw;
— առնել, to precipitate;
— լինել, to throw stones;
to fling at one.

NBHL (1)

πετροβόλος lapides ejaculans ἑξακοντίζων σκώματα jaculans dicteria. Որ ընկենու զքար իրական կամ նմանական.


Քարկոթող, ի

s.

obelisk, cippus;
cf. Կոթող.

NBHL (1)

Մնտսջիք իբրեւ զքարկոթող մի նշանակեալ ի վերայ բլրոց. (Գէ. ես.։)


Քարկոփ

cf. Քարակոփ.

NBHL (1)

Գործ քարկռի՝ քարկոփ շուրջանակի. (՟Ա. Մակ. ՟Ժ՟Գ. 27։)


Քարմարցանկ

s.

litharge;
cf. Մարդասանկ.


Քարշեմ, եցի

va.

to draw, to drag, to pull or haul about, to drag along, to lead away;
— յինքն, to attract, to win, to gain or bring over;
— ընդ գետին, to drag on the ground;
— առ դատաւորն, to lead or drag before the judge, to bring to justice;
յարտասուս —, to stir to pity, to affect, to move;
— զոք, to defame, to slander, to bite.

NBHL (1)

Ի քարշել մերձակայ յաւիտենիս՝ ո՞չ ապաքէն ի յետին ժամանակս ասեմք մարդանալ զբանն Աստուածոյ Մեկն. (ղեւտ.։)


Քարտ, ից

cf. Քարտէս.

NBHL (1)

Որ զհրովարտակս ոք արքունի պատառէ, ոչ միայն զքատն փոխանակ քարտին պահանջէ. (Մանդ. ՟Ժ՟Դ։)


Քարտէզ, տիզաց

cf. Քարտէս.

NBHL (1)

Որ զհրովարտակս ոք արքունի պատառէ, ոչ միայն զքատն փոխանակ քարտին պահանջէ. (Մանդ. ՟Ժ՟Դ։)


Քարտէն, տենի

cf. Քարտէս.

NBHL (1)

Որ զհրովարտակս ոք արքունի պատառէ, ոչ միայն զքատն փոխանակ քարտին պահանջէ. (Մանդ. ՟Ժ՟Դ։)


Քարտէս, տիսաց

s.

card, paper, parchment;
cartoon, pasteboard;
letter;
book.

NBHL (1)

Որ զհրովարտակս ոք արքունի պատառէ, ոչ միայն զքատն փոխանակ քարտին պահանջէ. (Մանդ. ՟Ժ՟Դ։)


Քացախուտ

adj. fig. s.

acetous, acid, pungent;
corrupt, spoiled;
*stewed fruit.

NBHL (1)

Խմորեալ ինչ, որ է քացախուտ վարք չարութեան։ Խմոր՝ քացախուտ չարութեան է նշանակ։ Զքացախուտ չարութիւնս քաղցրացուցեալ. (Խոսր.։ Վրդն. ել.։ Երզն. մտթ.։)


Քաւարան, աց

s.

place or instrument of expiation;
purgatory;
*catafalco.

NBHL (1)

ՔԱՒԱՐԱՆ ասի առ մեօք եւ Մաքրարանն, այսինքն առժամանակեալ կայարանն հոգւոց սրբազան ննջեցելոց. ըստ լտ. բուրկաթօռիում. purgatorium. զորմէ տե՛ս ի բառն ՄԻՋԱՄԵՂ, եւ ՄԱՔՐԱՐԱՆ։


Քաւեմ, եցի

va.

to expiate, to atone for;
to justify;
to propitiate, to satisfy, to conciliate, to render favorable or propitious;
աստուած, քաւեա զիս զմեղա ւորս, God, be merciful to me, a sinner;
քաւեալ եմ ես, I am innocent.

NBHL (1)

Եւ այն՝ որ ասացն շմաւոնի ի ժամանակի, իբրեւ քաւեացն զնա, ե՛րթ յետս. (Եփր. համաբ.։)


Քաւութիւն, ութեան

s.

expiation, atonement, pardon, propitiation;
— or, սեղան, քաւութեան, libation;
propitiatory;
զոհ քաւութեան, offering.

NBHL (2)

ՔԱՒՈՒԹԻՒՆ. ἰλαστήριον propitiatorium. եբր. քաֆօրէթ. Տուն եւ տեղի եւ սեղան քաւութեան. քաւարան. սրբութիւն սրբոց. կափարիչ տապանակին.

Արասցե՛ս զքաւութիւնն խնկակալ յոսկւոյ սրբոյ։ Լինիցին քրոբէքն՝ մի ի միոջէ կողմանէ, եւ մի ի միւսմէ կողմանէ քաւութեանն։ Արարին զքաւութիւնն ի վերայ տապանակին։ Յանդիման քաւութեանն՝ որ է ի վերայ տապանակի վկայութեանն։ Ամպով երեւեցայց ի վերայ քաւութեանն. (եւ այլն։ Իսկ Եզեկ. ՟Խ՟Գ. մեծ եւ փոքր քաւութիւն կոչին գաւիթք տաճարին։)


Քենի, նւոյ

s.

sister-in-law (wife's sister).

NBHL (2)

Քոյր հարսին՝ քենի կոչի փեսային. քենի. իտ. (որք նշանակեն եւ զքոյր փեսային, եւ զկին եղբօրն)

Բդեշխն վրաց աշուշայ ուներ կին զքենի մեծին վարդանայ։ Որ առնէ զքենի կին։ Մեռանէր մոնոմախ, եւ թագաւորեաց փոխանակ նորա քենի նորա կիւռա թօտօռն քոյր կիւրա զոյի. (Փարպ.։) (Կանոն. Ուռհ.։)


Քերական, ի, աց

s.

grammarian;
grammar;
*spelling-book, primer.

NBHL (1)

ՔԵՐԱԿԱՆ ա. γραμματικός, -κή, -κόν grannaticus, -ca, -cum;
grammaticalis. իբր Քերականական, եւ քերթողական կամ բանաստեղծական, եւ ճարտար՝ կամ արուեստական ոճով.


Քերեմ, եցի

va. mar.

to erase, to scratch out;
to scrape, to scratch, to grate, to graze, to rasp, to plane, to polish;
to rub the skin off, to excoriate, to flay, to lacerate, to torture;
to take away, to remove, to annul;
to engrave, to inscribe, to write;
— առ, to graze, to touch slightly;
— առ ափամբք, to skirt, to coast along, to keep close to the shore;
— զափամբք, to go terra a terra, to sail along the coast;
— զամօթն ի բաց —, to lay aside all sense of shame, cf. Ունչք.

NBHL (1)

Առել խեցի՝ քերէր զթարախն։ Մաշեցի զկոշտս երկրի՝ առ ի զթարախս քերելոյ։ Քերեսցէ զտունն ի ներքոյ շուրջանակի։ Քերեաց ճարտարութեամբ զամենայն կեղեւ նորա։ Եթէ ի պղնձի անօթ եփեսցի, քերեսցէ զնա, եւ այլն։


Քերթեմ, եցի

va.

to flay, to strip, to excoriate, to peel off;
to make, to compose, to write;
to versify, to poetize.

NBHL (2)

Դատելով (յատենի՝) ոսկի նշանակ (գաւազան) ունել, քերթելով զմինովս. (Պղատ. մինովս.։)

Քերթեալ է, որ ըստ հնչման յատկութեան նմանակի ասացեալ է. (Թր. քեր.) ուր օրինակ դնի ի հյ. անյարմար. ո՛րդոն, խաղմ, վրդով, յոյզ. այլ ի յն. ասի, ո՛րդոն, խոխոջ, կրճտումն, շչիւն, շաչիւն, շառաչիւն։


Քերթողական, ի, աց

adj.

poetical;
grammatical;
— ազատութիւն, poetical license.

NBHL (3)

Քերթողականս ախորժակ։ Զրուցատրութիւն ըստ ներգոյս քերթողական յեղանակս։ Քերթողական շարագծաց։ Քերթողական մեծ արհեստի։ Զիմաստս հաւաքեալ՝ զաստղաբաշխականն, զքերականն եւ ըզքերթողականն. (Պիտ.։ Թր քեր։ Յհ. կթ.։ Լմբ. ի շնորհ.։ Ճ. ՟Ը.։)

ՔԵՐԹՈՂԱԿԱՆ. γραμματικός grammaticalis. Քերականական.

Պղատոն ոչ կարծէ զուսմնականն մասն գոլ իմաստասիրութեան, այլ նախակրթութիւն ինչ, որպէս եւ քերթողականն։ Քան զայլ արհեստ ասեմ եւ զմակացութիւն, քան զքերթողականն ամես, եւ զճարտասանականն. (Սահմ. ՟Ա։)


Քերթուած, ոց

s.

cf. Քերթութիւն.

NBHL (1)

Որ ինչ թերեւս զնոյն իսկ զքերթողն քերթուածքն զուարճացուցանէ՝ եղանակաւ եւ կամ դաշամբ. (Պղատ. օրին. ՟Բ։)


Քթթումն, ման

s.

cf. Քթթելիք.

NBHL (1)

Զի թէ քթթումն մի ականլ ժամանակ ասի, ո՞րչափ եւս արտաբերութիւն բանին լեզուաւն. (Երզն. քեր.)


Քթիթ

s.

cf. Քթթելիք.

NBHL (1)

Զի թէ քթթումն մի ականլ ժամանակ ասի, ո՞րչափ եւս արտաբերութիւն բանին լեզուաւն. (Երզն. քեր.)