Your research : 306 Results for ան

Entries' title containing ան : 10000 Results

Առժամանակ մի

cf. Ժամանակ.


Առժամանակեայ

adj.

temporal, perishable;
provisional.


Առժամեան

adj.

cf. Առժամանակեայ.


Առիւծանամ, ացայ

vn.

to become like a lion.


Առիւծանման

adv.

cf. Առիւծաբար.


Առիւծացուցանեմ, ուցի

va.

to make to become like a lion.


Առկայանամ, ացայ

vn.

to settle, to fix, to determine.


Առնանոց, աց

s.

men's room or dwelling.


Առնչական, ի, աց

adj.

relative.


Առոգանեմ, ոգի

va.

to pronounce words regularly;
to sprinkle, to wet.


Առոգանութիւն, ութեան

s.

prosody;
pronunciation;
watering.


Առողջանամ, ացայ

vn.

to be cured, to heal, to recover health.


Առողջացուցանեմ, ուցի

va.

to cure, to heal, to restore to health or to life, to resuscitate;
— զմիտս, to undeceive.


Առոյգանամ, ացայ

vn.

to grow young, to become young again.


Առոյգանձն

adj.

young, robust.


Առոյգացուցանեմ, ուցի

va.

to make young, to make look younger.


Առուահանք, հանաց

s.

channel, aqueduct.


Առուագանամ, ացայ

vn.

cf. Առոյգանամ.


Առօրէական

cf. Առօրեայ.


Ասիական, ի, աց

adj.

asiatic.


Ասղանի, անւոյ, անեաց

s.

needleful, thread, string;
անցուցանել զ— ընդ ծակ ասղան, to thread a needle.


Ասղանոց, աց

s.

needle-case.


Ասղնանի, նեաց

s.

amulet.


Ասպականասպաս

s.

hound


Ասպականի, անեաց

s.

huntsman, hunter.


Ասպանդակ

s.

stirrup;
փոկ —ի, stirrup-strap or — leather.


Ասպատանգ, աց

cf. Ասպանդակ.


Ասպաստան, աց

s.

stable;
drove of horses, horses.


Ասպաստանիկ

adj.

brought up in a stable (horse).

• «ախոռի մէջ պահուած, բաւ խնամուած ձի». մէկ անգամ գործածուած է հայ մատենագրութեան մէջ՝ Ա. մակ. գ. 39։


Ասպնջական, ի, ից, աց

s. adj.

receptacle, dwelling, inn, shelter;
hospitable, who willingly shelters strangers.


Ասպնջականեմ, եցի

va.

cf. Հիւրընկալեմ.


Ասպնջականութիւն, ութեան

s.

reception;
hospitality;
lodging.


Ասպուզան

s. bot.

s. bot. marigold.

• «մի տեսակ լեռնային գեղե-ցիկ ծաղիկ» (psyllium ըստ Շէհրիմանեանի և Տիգրանեանի՝ էջ 16, soldanelle ոստ Նս. րայր, Բառ. ֆր. mélilot bleu ըստ Ո.ղուրի-կեանի, տե՛ս ԳԲ էջ 175 և 1405) Մխ. առակ. Համամ. քեր. 258= Երզն. քեր. Վստկ. 142 միևնոյն բառն է ասպազան Ագաթ. տպ. 1909, էջ 331 (ուր երկու ձեռ. ունին նոյնպէս ասպուզան). աւելի յետին հեղինակներ գրում են՝ ասաացալ ԱԲ, ասբօսան Դաւ. սա-լաձ. (այլ ձ. սապուսան), ասպոնան Բժշ. ասպուզանուկ Բժշ. ամէնից ուղիղ ձևն է աս-պուզան, որից ու=ա տառերի շփոթութեամբ յառաջացել է ասպազան գրչութիւնը՝ ըստ Նո-րայր, Հայկ. բառաք. էջ 3 և Բանաս. 1901, էջ 101։

• Ըստ ՀԲուս. § 174 պարսկերէն է հնչում։ Թիրեաքեան, Արիահայ բռ. 79 ասպազէն բառից՝


Աստանդական, ի, աց

adj.

wandering, vagrant, vagabond;
— շրջիլ, cf. Աստանդիմ.


Աստանդեմ, եցի

va.

to lead about, to lead np and down, to walk about.


Աստանդիմ, եցայ

vn.

to rove, to ramble, to wander.


Աստանդութիւն, ութեան

s.

absence (of mind), evagation, dissipation.


Աստանօր

adv.

here, in this place.


Աստեղաբան

s.

astronomer;
astrologer, observer of the stars.


Աստեղաբանութիւն, ութեան

s.

astronomy;
astrology.


Աստեղաբաշխական, ի, աց

adj.

astronomical.


Աստեղանիշ

adj. s.

starlike, that has the shape of a star;
asterisk.


Աստիճան, ի, աց

s.

stair, step;
pace;
stair-case;
steps;
gradation;
graduation;
story;
degree, dignity, character, class, condition, honour, place;
quality, rank;
— եկեղեցական, holy orders;
հոսիլ ընդ —ս ի վայր, to run down stairs;
տալ —, բաժանել յ—ս, to graduate.

• , ի-ա հլ. «սանդուխի ոտք» ՍԳր. «բաժանմունքներ ժամացոյցի, այժմ նաև ջերմաչափի, երկրագնտի լայնութեան և եր-կայնութեան» ՍԳր. «չափ, կէտ» ՍԳր. Վեցօր. «եկեղեցական կարգ» Ա. տիմ. գ. 13. Ագաթ. Կորիւն. «իշխանութիւն, պատիւ» Խոր. Յճեւ «տան յարկ, դստիկոն» Ոսկ. գծ. «յառաջդի-մութիւն» Կոչ. ժա. որից աստիճանիլ «աս-տիճանների բաժանուիլ, 2. արևի կամաբ կամաց վեր բարձրանալը» Վեցօր. =Շիր. էջ 57. աստիճանաւոր «կարգաւոր, կղեր» Յհ. իմ. ատ. Նոր գրականում՝ աստի-հանաչափ, աստիճանացոյց, աստիճանա-բար, աստիճանական, բարձրաստիճան, երկ-աստիճան, եռաստիճան, քառաստիճան (ընտրութիւն) ևն։ Ս ձայնը ազդուելով յա-ջորդ ճ-ից՝ դարձել է շ և ըստ այսմ ունինո աշտիճան, աշտիճանել, ութաշտիճանեայ Մամբր. իննաշտիճանեան Մագ. նոր գրակա-նում միայն առաջին ձևն է գործածական։

• = Ակնյայտնի կերպով կապ ունի հնխ. šteigh-«երթալ, սանդուխի աստիճաններից վեր բարձրանալ» արմատի հետ, որի ժա-ռանոնեռն են սանս. stigh, յն. στείγω «եր-թալ, յառաջանալ», στίχος «կարգ, շարք», στοιχὲω «կարգով առաջ երթալ», գոթ. stei-gan, հբգ. stigan, նբգ. steigen ღելանել, սանդուխից բարձրանալ», stiege «աստիճան, սանդուխ», հսլ. stigna «գալ, հասնիլ», stid-za «շաւղ», լիթ. staigá «շտապ, յանկար-ծակի», հիսլ. tiagaim «երթալ, քայլել» ևն։ Աստիճան բառի հնգոյն ձևն է *աստէճան, որի հետ ճշտիւ համաձայն են հնխ. steigh. արմատի առաջին երկու բաղաձայնները և երկբարբառը. դժուարութիւն են հանում մի-այն նախաձայն ա (հմմտ. սակայն աստղ) և վերջաձայն gh, որ հայերէնում սովորաբար տալիս է գ, սակայն կարող է լինել նաևջ (ինչ. ջեր, ջերմ) և թերևս ձ, ժ (օձ, իժ), բայց ո՛չ բնաւ ճ։ Դժբախտաբար իրանեանում ա-սանդուած չէ բառս, որով կարելի չէ նաև ստուգել թէ իրանեանից փոխառութիւն չէ՞ արդեօք։-Աճ. (տե՛ս Pokorny 2, 614, Wal-He 829, Boisacq 907, Kluge 470, l'raut-mann 285)։

• ՆՀԲ «ի ձայնէս ճան՝ իբր արմատ ռա-ռիս սանդուղք, և աշտ, ոստ, թրք. իւսթ, իբր «բարձր, ի վեր», Տէրվ. Altarm. 73 և Նախալ. 114 համեմատում է վերի ձե-վերի հետ, իբր բնիկ հայ։ Հիւնք. պրս. šutur «ուղտ» բառից։ Meillet (անձնա-կան) ապահովաբար փոխառեալ բառ է։

• ԳՒՌ.-Երև. Շմ. աստիճան, Սեբ. ասդի-ջան, Տիգ. mսդիջmն, Ջղ. ասդիջան, ասլի-ջան, Գոր. Ղրբ. mստիջան, ասլըջան, Տփ. ասլիջան, Ախց. չափն ու ասլիճանը ճանչել (Գեղամեան, Զէնիաթ-ղէնիաթ, էջ 24)։


Աստիճանաւոր, աց

s. adj.

s. adj. dignitary, graduated;
gradual.


Աստիճանեմ, եցի

va.

to graduate;
to ascend gradually, to go by degrees.


Աստղաբաշխական

cf. Աստեղաբաշխական.


Աստղանման

cf. Աստղակերպ.


Աստղանշան

adj.

cf. Աստեղանիշ.


Աստղկեան

adj.

venereal;
of Venus.


Աստուածաբան, ից

s.

theologian.


Definitions containing the research ան : 4371 Results