Definitions containing the research եկ : 7854 Results

Հմայութիւն, ութեան

s.

cf. Հմայք.

NBHL (1)

Զայս տեսակ հմայութեան եւ գոռոզն այն գործէր։ Տեսիլ նանրութեան եւ հմայութեան. (Նչ. եզեկ.։)


Հմայք, յից

s.

divination, augury, prognostication, witchcraft, sorcery, conjuration, enchantment;
— յանուանէ, onomancy, nomancy;
չարագոյժ —, evil presage;
հմայութիւնս առնել, հմայս հմայել, to seek a sign or augury;
to believe in divination;
cf. Հմայեմ;
հմայից անսալ, to have faith in diviners;
լուծան հմայք, the charm is broken.

NBHL (1)

Պահպանական հմայս ի բազուկս եւ ի գլուխս նոցա կապէին։ Հմայիւքն յերուսաղէմ դիմէ. (Նախ. եզեկ.։)


Հմուտ, մտաց

adj.

well versed, erudite, learned;
practised, expert, experienced, skilful, skilled.

NBHL (2)

Հմոտ ղեկավար. (Սարգ. յկ. ՟Ժ՟Ա։)

Ընդ հմուտ վարժողաւ։ Հմուտ արուեստաւորք, կամ լսօղք։ Հմուտ տեղեկութեամբ, եւ այլն. (Պիտ.։)


Հմտաբար

adv.

learnedly, eruditely;
scientifically;
cleverly.

NBHL (2)

Նաւարկեալք հմտաբար ընդ զրահեղեղ կռապաշտութիւն։ Հմտաբար տեղեկութեամբ ղեկավարեալ. (Շար.։ Յհ. կթ.։)

Ղատն ղեկ առնուլ քեզէն ճարտար, նաւել յայս ծով տայ հմտաբար. (Շ. այբուբ.։)


Հմտանամ, ացայ

vn.

to be well instructed, informed, versed, experienced.

NBHL (1)

Հմուտ լինել. խելամուտ գտանիլ. քաջ տեղեկանալ. փորձ եւ կիրթ լինել. ուսանել եւ ի միտ առնուլ հասողութեամբ.


Հմտութիւն, ութեան

s.

knowledge, erudition, science, ability;
experience, practice.

NBHL (1)

ՀՄՏՈՒԹԻՒՆ ἑμπειρία peritia, experientia. որ եւ ՆԵՐՀՄՏՈՒԹԻՒՆ. Հմուտն գոլ. հասու եւ փորձ լինելն. տեղեկութիւն. գիտութիւն. խելամտութիւն. եւ՝ Ճարտարութիւն. վարժութիւն.


Հնագէտ

cf. Հնագիտակ.

NBHL (1)

որ եւ ՀՆԱԳԻՏԱԿ. Գիտակ հնութեանց. մանաւանդ Հնագիտական. որ ինչ հայի ի տեղեկութիւն հնութեանց.


Հնագիր, գրի

s.

paleograph;
ancient historian;
writer of ancient history;
— մատեան, ancient manuscript.

NBHL (2)

Ի հնագրաց պատմութենէ։ Տեղեկացեալ էր ի հնագրաց. (ՃՃ.։)

Տեղեկացեալ էր ի հնագրոցն, կամ ի հնագրացն), եթէ ի վատնեան դաշտի առեալ էր զնահատակութիւն սուրբ գրիգորիս. (Կաղանկտ.։)


Հնարաւորութիւն, ութեան

s.

possibility, feasibility;
invention;
means, expedient.

NBHL (1)

Զդառնութիւն բանսարկուին, եւ զդժուարալոյծ հնարաւորութիւնս խափանեցին. (Մաքս. եկեղ.։)


Հնարիմ, եցայ

vn.

to invent, to find out, to imagine a device, to conceive a project, to contrive;
to strive, to endeavour, to exert oneself;
to bend or apply one's mind to, to study;
to counterfeit, to feign;
cf. Հնար.


Հնգապատիկ

adj. adv.

quintuple;
five times as much.

NBHL (1)

Մնասն քո արար հինգ մանս, արծաթն քո հնգապատիկ ընտրեալ եւ փորձեալ ի հողոյ. եկն. ղկ.։)


Հնգեակ, եկաց

adj. s.

five;
fifth;
the fifth part.

NBHL (2)

Կնքէ զառաջինն հնգեակն։ Յետին է առաջին հնգեկին. (Վրդն. ել.։)

Յամենայն վաստակոց իւրոց հնգեակ տացեն ի դրունս արքունի։ Նոքա պարտին մեզ զգինս գլխոյ իւրեանց բաց ի հնգեկէն. (Թղթ. դաշ.։)


Հնգետասան, ից

adj.

fifteen;
fifteenth.

NBHL (1)

Որ օր հնգետասան էր ամսոյն. (Եզեկ. ՟Լ՟Բ. 17։ ՟Խ՟Ե. 25։)


Հնգերեակ, եկաց

s. adj.

five.

NBHL (1)

Ասպարիզօք ՟Շ՟Բ հնգերեկօք. (Խոր. աշխարհ.։)


Հնգեքեան

s. adj.

cf. Հնգեքին.


Հնգեքին, քեցունց

s. adj.

all five.


Հնդկաստան, ի

s.

Hindustan, India.

NBHL (1)

Եգիպտոս, եւ ամենայն հնդկաստան։ Ի բաժնի ասորւոց էին գաւառքս այսոքիկ, կամ թէ ի հնդկաստանի. (Վրդն. պտմ.։ Նչ. եզեկ. ՟Ի՟Ե. 23։)


Հնդկերէն

adj. s.

in Indian, in the Indian language;
the Hindoostanee language.

NBHL (1)

Ձայն եկն ի ծառոցն հնդկերէն խուժադուժ լեզուաւ. (Պտմ. աղեքս.։)


Հնձանայարկ

s.

wine-press-room.


Հնոտի, տւոյ, տեաց

adj. s.

old, worn, worn out;
—ք, old lumber, trash, rubbish;
—տեաց վաճառիչ, old clothes-man.

NBHL (1)

Հնացեալ կամ կարի հին (ձորձ). հինումին, հինկեկ, քուրչ.


Հնչեմ, եցի

vn. va.

to sound, to resound, to boom, to echo;
— պղնձոյ, to toll, to ring, to gingle, to tinkle;
— ծովու, to murmur, to roar;
— հողմոց, to blow, to whistle, to rustle;
— հրացանի, to whizz, to whistle;
— հրետի, to boom;
— բանից, to announce, to spread abroad, to publish;
— զբառս, to pronounce;
ոչ բարւոք — ականջաց, to grate upon, to offend the ear;
— դրամոց, to chink.

NBHL (1)

Հնչեցէք առ իս զբանս ձեր, եւե ես լուայ. յն. ձայնեցիք. (Եզեկ. ՟Լ՟Ե. 13։)


Հնչեցուցանեմ, ուցի

va.

to sound, to resound;
to ring, to toll;
to divulge, to publish, to make public.

NBHL (1)

Ամենայն եկեղեցական գրով հնչեցուցեալ։ Ամենայն եկեղեցօք հնչեցուցանէ զընտրելոցն զազնուականութիւն. (Կորիւն.։)


Հնչիւն

cf. Հնչումն.

NBHL (2)

Հնչիւն յերկնից եկեալ իբրեւ սաստիկ հողմոյ։ Իբրեւ զհնչիւն փողոյ։ Հնչիւն խաղաղութեան։ Հնչիւն բարբառոյ (ոսկի զանգակաց. յն. լսելի բարբառ). (Գծ. ՟Բ. 2։ Երեմ. ՟Խ՟Ը. 36։ եւ ՟Լ՟Գ. 6։ Ել. ՟Ի՟Ը. 35։)

Հնչիւն հրոյ, եւ խոխոջիւն ջրոյ բեկանէ զսիրտ նորա. (Վրք. հց. ՟Ժ։)


Հոգ, ոց

s.

care, solicitude, concern, trust, custody;
care, anxiety, solicitude, inquietude, mental pain;
—ք անդոհականք, տխուր, gloomy cares;
— առնել, տանել, — յանձին բերել, ունել, to care, to mind, to take care for, to be mindful, cf. Հոգամ;
— ունել, ի մտի արկանել, to care, to be concerned, to reck, to be anxious about;
—ս ցուցանել բարեխնամս, to show or express a lively interest, to take great pains with;
թող ինձ զ—դ զայդ, յիմ վերայ —դ այդ, leave that to me;
— տար վասն բարի անուան, take care of your reputation;
մաշեալ, ծիւրեալ ի —ոց, care-worn.

NBHL (1)

Անկցի հոգ ի սիրտ առն իմաստնոյ։ Ընկեա՛ ի տէր զհոգս քո։ Հոգք աշխարհիս։ Հոգովք աշխարհականօք։ Հոգք ամենայն եկեղեցեաց։ Մխիթար հոգոց եւ տրտմութեանց։ Ամենայն կեանք ամպարշտի հոգովք.եւ այլն։


Հոգաբարձու, աց

adj. s.

guardian, trustee;
intendant, steward, agent, purveyor;
inspector, overseer, surveyor;
— լինել, to care, to take care of.


Հոգեբարձու

cf. Հոգաբարձու.

NBHL (2)

Ղեկավար, հոգեբարձու, հարկաւոր իրաց մատակարար. (Եփր. աւետար.։)

Բարեկամ եւ հոգեբարձու։ Հայր որդւոց, եւ հոգեբարձու սննդեանն։ Թէ հոգեբարձու ես վախճանելոցն. (Ճ. ՟Գ.։ Ոսկ. ես.։ Մանդ. ՟Է։)


Հոգեգումար

adj.

assembled by the Holy Spirit.

NBHL (1)

Զամս հոգեգումարս. (Անան. եկեղ։)


Հոգելի

cf. Հոգելից.

NBHL (1)

Ի սրբոց հոգելիր վարդապետաց. (Անան. եկեղ։)


Հոգելիր

cf. Հոգելից.

NBHL (1)

Ի սրբոց հոգելիր վարդապետաց. (Անան. եկեղ։)


Հոգելից

adj.

full of the Holy Spirit.

NBHL (1)

Ի սրբոց հոգելիր վարդապետաց. (Անան. եկեղ։)


Հոգեծին

adj.

born in the spirit, spiritual.

NBHL (1)

Հոգեծին անախտ արգանդ։ Արգանդ հոգեւոր հոգէծին մօր. (Անան. եկեղ։)


Հոգեղէն, ղինի, նաց

adj. s.

spiritual, intellectual, immaterial;
angelic;
angel.

NBHL (1)

Եւ որպէս ψυχικός ad animam pertinens. Հոգեկան. հոգեւոր. հոգւոյն. հոգւոցն.


Հոգեմաշ

adj.

soul-corrupting.

NBHL (1)

ψυχοφθόρος animae exitium ferens. Որ ինչ մաշէ եւ ապականէ զհոգիս. հոգեկորոյս.


Հոգեմատեան

adj.

written by inspiration of the Holy Ghost.

NBHL (1)

Ի մեկնութիւն գրոց հոգեմատենից. (Մխ. այրիվ.։)


Հոգենկար

adj.

formed by the Holy Spirit.

NBHL (1)

Հոգէնկար եւ աստուածահրաման յօրինուածով։ Ի յայս օրինակ հոգենկար պատկերի բանի. (Անան. եկեղ.։ Նար. ՟Հ՟Ե։)


Հոգենուագ

adj.

singing or sung by inspiration of the Holy Spirit.

NBHL (2)

Ըստ հոգենուագ մարգարէութեանն՝ ի հանդերձս ոսկեհուռս զարդարեալ։ Զհոգենուագ մարգարէութիւն դաւթեան երգոցն. (Յհ. իմ. եկեղ.։ Արծր. ՟Դ. 12։)

Հոգէնուագն տաւղիւք։ Հոգէնուագ երգով հրճուեալ. (Անան. եկեղ։)


Հոգեշահ

adj.

salutary, useful or profitable to the soul, spiritual.

NBHL (1)

որ եւ ՈԳԵՇԱՀ. Շահօղ զհոգիս. շահեկան հոգւոյ.


Հոգեշարժ

adj.

moved by the Holy Spirit;
soul-stirring, pathetic, moving, touching, affecting.

NBHL (1)

Հոգեշարժ բանիւ։ Ի հոգեշարժ եւ յիմանալի թեւս. (Անան. եկեղ։)


Հոգեշնորհ

adj.

granted by the Holy Spirit;
adorned with or full of the gift or grace of the Holy Spirit;
communicating the Holy Spirit.

NBHL (2)

Հոգեշնորհ վարդապետութեամբ, կամ յղացմամբ, կամ օրինօք աւետեաց, կամ երգովք. (Փարպ.։ Անան. եկեղ.։ Սիսիան.։ Դիոն. թղթ.։)

Զնոյն ձայն (սաղմոսի) հոգեշնորհ հնչեցուցանեմք. (Յհ. իմ. եկեղ.։)


Հոգեպատում

adj.

narrated by Divine Inspiration;
treating or narrating by Divine Inspiration.

NBHL (1)

Վերանայր յերկինս՝ ըստ հոգեպատում մարգարէութեանն, համբարձաւ աստուած օրհնութեամբ. եկն. ղկ.։)


Հոգեպէս

adv.

spiritually, according to the spirit, divinely;
allegorically, mystically.

NBHL (3)

ՀՈԳԵՊԷՍ. Հոգեւոր մեկնութեամբ. խորհրդաբար. նշանակաւ.

Որ եւ պաշտի առ մեզ հոգեպէս. (Նախ. եզեկ.։)

Զորս մօր եկեղեցւոյ արգանդն ծնանի հոգեպէս. (Լմբ. սղ.։)


Հոգեսնունդ

adj.

nourished or brought up spiritually.

NBHL (1)

Աճեցեալ հոգեսնոյց զարգացմամբ ի յարկս տեառն։ Առ ի զարգացումն հոգէսնոյց աճմանց. (Անան. եկեղ։)


Հոգեսպանութիւն, ութեան

s.

loss of souls, perversion.

NBHL (1)

Ի հոգեսպանութենէ մոլեկան թագաւորին ղօղեալ թագչէին. (Փարպ.։)


Հոգետեսութիւն, ութեան

s.

the gift of penetrating the secrets of the heart.


Հոգերգող, ի

s. adj.

psalmist;
singing by inspiration of the Holy Spirit.

NBHL (1)

Խնդրէին զբացատրութիւնն զաստուածիմաստ հոգերգողին նուագ (այսինքն մեկնել զսաղմոսն)։ Ըստ նախաձայն հոգերգողին. (Սկեւռ. ի լմբ.։)


Հոգեցատուր

cf. Հոգեմասն՞՞՞բաժին.

NBHL (1)

Անաշխարհիկքն զհոգեցատուրն յեկեղեցին տարցին. (Կանոն.։)


Հոգեւոր, աց

adj. s.

spiritual;
devout, pious;
animated, lively, spirited;
—ք, spiritual things.

NBHL (3)

πνευματικός spiritualis νοητός intelligibilis. Որ ինչ անկ է հոգւոյ. հոգեղէն. հոգեկան. աստուածային. իմանալի. մտաւոր.

Ետ զմարմին իւր զերկնաւոր, զանապական եւ զհոգեւոր. (Շար.։ Տե՛ս եւ զբան ՟Ա. Կոր. ՟Ժ՟Ե. 44. Մարմին հոգեւոր, ի մեկնութեանն։)

Կամ որպէս πνευματοφόρος . Հոգեկիր.


Հոգեւորական, ի, աց

adj.

spiritual.


Հոգեւորապէս

adv.

cf. Հոգեպէս.

NBHL (1)

Նշանակէ մարիամ զայնոսիկ՝ որ հոգեւորապէս ընդունին զքրիստոս. եկն. ղկ.։)


Հոլաթեւեան

adj.

open-winged.

NBHL (1)

Հոլաթեւեան սերովբէն նստելով ի վերայ վիմին. (Շար.) այսպէս ընթեռնումք եւ իմանամք զգրեալն ի ձեռագիր օրինակս Հոյլաթեւեան. որ եթէ ճշդիւ պահեսցի, թերեւս ունէր նշանակել՝ կա՛մ բազմաթեւեան, այսինքն վեղթեւեան. կամ ամփոփեալ թեւովք։ Ստուգէ զբուն մեկնութիւն իրացս եւ յաջորդ բայդ։