Definitions containing the research եկ : 7854 Results

Չարախորհրդութիւն, ութեան

s.

impious thought, evil counsel;
perversity, malevolence.

NBHL (1)

Իսկ սրբոյն ներսեսի իրազեկ եղեալ չարին չարաբարոյ չարախորհրդութեանն։ Ի նոյն միտս չարախորհրդութեան յամառեալ պնդեալ կայր. (Արծր. ՟Ա. 14։ ՟Դ. 2։)


Չարախրատ

adj.

ill-counselling, perverting, leading astray.

NBHL (1)

Հակառակ մարգարէանայ չարախրատիցն, որք ասէին՝ թէ ոչ գերիմք. (Նախ. եզեկ.։)


Չարախօսեմ, եցի

vn.

to speak ill of, to slander, to detract, to calumniate, to accuse, to defame;
to tittle-tattle, to gad about gossiping.

NBHL (1)

Մի՛ սիրեր զչարախօսել. (ա՛յլ ձ. զչար խօսել) (Առակ. ՟Ի. 13.) զոր սուրբն բարսեղ մեկնէ. Մի՛ ունկնդիր լինիր չարախօսին։


Չարակն

cf. Չարակնեայ.

NBHL (1)

Եւս առաւել ընդ չարականացն, եւ որ նախանձ ընդ անմեղին բերիցէ։ Չարակունքն ի ներքս էին։ Որպէս պոռնկին չէ օրէն յեկեղեցի մտանել, նոյնպէս եւ ոչ չարակն։ Ո՛րչափ նախանձողք, ո՛րչափ չարակունք։ Զի՞նչ պիղծ քան զչարակնն եւ զնախանձոտն. (Ոսկ. մ. ՟Բ. 15։ եւ Ոսկ. եփես. ՟Զ։ Ոսկ. յհ. ՟Ա. 6։)


Չարահոտ

adj.

nasty-smelling, rancid, stinking, fetid, infected, foul.

NBHL (1)

Զի իր տխուր եւ չարահոտ է ճշմարտապէս՝ որ ի մեզ մեղքն. եկն. ղեւտ.։)


Չարահռչակ

cf. Չարահամբաւ.

NBHL (1)

Բազում առ այսոքիւք այլ չարահռչակս եւ լի աղտեղութեամբ յայսպիսի խորհելոյ եկեսցէ յառաջ. (Կիւրղ. գանձ.։)


Չարամիտ, մտաց

adj.

evil-minded, ill-intentioned, malevolent, malignant, malicious, wicked;
cunning, crafty, cheating.


Չարայուշ, ից

adj.

resentful, revengeful, rancorous, spiteful;
— լինել, to bear or owe a grudge, to foment rancour or hate.

NBHL (1)

Ամբարհաւաճ, կամ չարախօս, կամ չարայուշ. (Մաքս. եկեղ.։)


Չարանամ, ացայ

vn.

to behave or act wickedly, to become worse, to fester, to rankle, to sour, to become exasperated;
cf. Նախանձիմ.

NBHL (1)

Ընդ որ չարացեալ ներոն կայսր՝ ետ սպանանել. (Հ. դեկտ. ՟Ի՟Է.։)


Չարապաշտ, ից

adj.

impious;
heretic;
idolatrous.

NBHL (2)

Աքազ չարապաշտ, եւ եղեկիա բարեպաշտ. (Դամասկ.։)

Չարասէր եւ չարապաշտ դիւաբնակն բագնաց. (Անան. եկեղ։)


Չարասաց

cf. Չարախօս.

NBHL (1)

Բարեկամք եւ բարիասացք հպարտաց, չարասացք եւ ատելիք խոնարհաց. (Մծբ. ՟Ժ՟Թ։)


Չարավավաշ

adj.

very lewd, very libidinous, lecherous.

NBHL (1)

Չարավավաշ տռփանօք յանդգնեալ յարձակեցաւ յանարատ առագաստ հարսին եկեղեցւոյ. (Յհ. կթ.։)


Չարացուցանեմ, ուցի

va.

to render bad, wicked or worse, to provoke or excite to evil;
to incite to anger, to exasperate, to envenom.

NBHL (1)

Զչար խորհուրդս՝ մինչ զգամ եկեալ ի միտս իմ, բարկութեամբ չարացուցանեմ զնոսա. (Վրք. հց. ՟Ի՟Բ։)


Չարափառ, աց

s. adj.

heterodox;
heretical, erroneous.

NBHL (1)

Յակոբ հաղորդէր յեկեղեցի ուղղափառաց. եւ հայրն նորա հաղորդէր յեկեղեցին չարափառաց. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Թ։)


Չարուտ

adj.

unbecoming.

NBHL (1)

Քեզ զի՞ փոյթ է. զի՞նչ չարուտ ասաց շմաւովն, որպէս զի հաւանեցուսցէ տէր մեր զաշակերտն. զայն, զի եւ նա եկեսցէ՝ ասէր. (Եփր. համաբ.։)


Չարչարակից, կցի, կցաց

s. adj.

fellow-sufferer;
compassionate.

NBHL (1)

συμπαθής, ὀμοπαθής simul patiens, condolens. եւ բայիւ συμπάσχω, συμπαθέω simul vel similia patior, condoleo. Կցորդ չարչարանաց. չարչարեալ զոյգ ընդ ումեք. եւ կրակից. եւ կարեկից. ախտակից. ցաւակից.


Չարչարակցութիւն, ութեան

s.

suffering with another, participation in another's suffering;
compassion.

NBHL (2)

ՉԱՐՉԱՐԱԿՑՈՒԹԻՒՆ. Կարեկցութիւն. ցաւակցութիւն.

Արտասուօք եւ չարչարակցութեամբ գերեկիցք մեր լինիցիք։ Վասն չարչարակցութեան լամք՝ հրաժարեալք ի գազանաբարոյ անմարդութենէ. (Ճ. ՟Բ.։ 9)


Չարչարեմ, եցի

va.

to torment, to harass, to molest, to pain, to ill-treat, to ill-use.

NBHL (1)

Ծառայեցուսցեն զնոսա եւ չարչարեսցեն։ Չարչարեաց զնա սարա։ Զժառանգութիւն քո չարչարեցին։ Զքեզ եւ զազգատոհմն քո չարչարեցեն։ Արկ հերովդէս արքայ ձեռն՝ չարչարել զոմանս յեկեղեցւոյն.եւ այլն։


Չարչարութիւն, ութեան

s.

cf. Չարչարանք.

NBHL (1)

Երբեմն այլազգ ի չարչարութիւն յեղյեղեալ, եւ դարձեալ յառողջութիւն եկեալ։ Չարքն ի չարչարութենէ տանջանաց երկուցեալք՝ ի չար իրաց խորշին. (Փիլ. նխ. ՟ա.։)


Չարչարումն, ման

s.

cf. Չարչարանք.

NBHL (1)

Երբեմն այլազգ ի չարչարութիւն յեղյեղեալ, եւ դարձեալ յառողջութիւն եկեալ։ Չարքն ի չարչարութենէ տանջանաց երկուցեալք՝ ի չար իրաց խորշին. (Փիլ. նխ. ՟ա.։)


Չափաւոր

adj.

of a just measure, measured, right, meet, proper, decorous, suitable;
middling, moderate, tolerable, so so;
moderate, sober, frugal;
modest, discreet.

NBHL (1)

Աղ չափաւոր խառնել ի կերակուր՝ զանհամեղութիւն ի համեղութիւն ածէ. իսկ աւելին կամ պակասն յանհամութիւն ածէ. եկն. ղկ.։)


Չափաւորութիւն, ութեան

s.

measure, moderation, limitation;
modesty, temperance, mitigation;
sufficiency, mediocrity.

NBHL (1)

Վասն մեր էջ ի չափաւորութիւն եւ ամփոփեցաւ ի մարմին։ Որ վասն մեր ի չափաւորութիւն եկիր անչափդ աստուած. (Ագաթ.։ Ժմ.։)


Չգիտանք

s.

ignorance;
առ ի —նս, through ignorance, without knowledge, unknown to.

NBHL (1)

Յանգէտս կերեալ՝ չլինէր նմա պատիժ մահ, կամ որպէս թէ առ ի չգիտանս եկեր, եւ այլն. (Եզնիկ.։)


Չեչ, ից

s.

trash, rubbish, trifles;
pock-mark.

NBHL (1)

Դարձո զչեչն հանդերձ կտովն ի ջրաղացն. (Վստկ. ՟Մ՟Ղ՟Ե։) յաւել ի մեկնութիւնն. Առաւել ասի ռմկ. որպէս շիւ կամ ճիպռէ խաղողոյ. եւ որպէս դատարկ մաղ մեղու։


Չեւ, չեւ եւս

conj.

not yet;
not till now;
չեւ տեսեալ, before seeing.

NBHL (2)

Չեւ էր ուրուք ձեռնարկեալ յեկեղեցին յայտնի։ Ի ճշմարտտութեան վերայ չեւ է հասեալ. (Եղիշ. ՟Բ. եւ ՟Ը։)

Յառաջ քան չեւ էր եկեալ բաբելացին. (Վահր. յար.։)


Չէ, ից

cf. Չգոյ, cf. Չիք;
չէ ինչ, no matter, that is nothing.

NBHL (1)

Գիտութեամբ էիցն ի չէիցն միշտ խաբեցեալ։ Չէիցն ակնկալութեամբ՝ չեկաց յոր ինչ էրն. (Նար. ՟Ի՟Գ. ՟Ղ՟Գ։)


Չոր, ոց

adj.

dry;
dried, arid, parched, dead;
— հաց, dry bread;
— ճաշակել, to fast on lenten diet.

NBHL (1)

Մի՛ ասիցէ ներքինին թէ ես եմ փայտ չոր։ Զամենայն փայտ դալար, եւ զամենայն փայտ չոր։ Եթէ ընդ փայտ դալար զայս առնեն, ընդ չորն զի՞նչ լինիցի. (Ես. ՟Ծ՟Զ. 3։ Եզեկ. ՟Ի. 47։ Ղկ. ՟Ի՟Գ. 31։)


Չորային

adj.

dry, arid, waste.

NBHL (1)

Արարեալ էր իւր արգելանոց յայնմ չորային լերին։ Բնակէր ի չորային լերինն՝ որ կոչէր Ոքսիա. (Հ. դեկտ. ՟Ե.։)


Չորանամ, ացայ

vn.

to dry, to become dry;
to wither, to dessicate;
to dry up.

NBHL (2)

(Հացն) չորացաւ, եւ եղեւ ճըճեկեր. (Յես. ՟Թ. 18։)

Չորացաւ որպէս խեցւոյ զօրութիւն իմ։ Ծաղկեսցին ... թարշամեսցին, չորասցին։ Ոսկերք իմ որպէս խռիւ չորացան (յն. փխրեցան, կամ այրեցան)։ Չորացան ոսկերք մեր. (Սաղ. ՟Ի՟Ա. 16։ ՟Ձ՟Թ. 6։ -ճա. 4։ Եզեկ. ՟Լ՟Է. 11։)


Չորեքաղեան

s.

cf. Չորեքաղի.

NBHL (1)

Որպէս զչորեքաղեան երգարանս տե՛ս դու զմեզ։ Ետ ի նա փոքրիկ չորեքաղի մի։ Չորեքաղւոյ ձայն հնչեաց ի մէջ եկեղեցւոյն. (Ոսկիփոր.։)


Չորեքաղի, ղւոյ

s.

tetrachord.

NBHL (1)

Որպէս զչորեքաղեան երգարանս տե՛ս դու զմեզ։ Ետ ի նա փոքրիկ չորեքաղի մի։ Չորեքաղւոյ ձայն հնչեաց ի մէջ եկեղեցւոյն. (Ոսկիփոր.։)


Սանդղամատն, տանց

s.

round, step.

NBHL (1)

Որպէս սանդղամատանց թիւրելն եւ թափելն եւ ջարդելն ի բազմութենէ երթեւեկացն. (Մագ. քեր. եւ Երզն. քեր.։)


Սանդուղք, դղոց

s.

staircase, stairs, ladder;
երկբացիկ —, double ladder, trestles;
ծալածոյ —, folding ladder;
— չուանեայ, rope-ladder, foot-rope;
— հրդեհի, fire-ladder, fire-escape;
— պաշարման, scaling-ladder;
— շրջանակաւ, winding staircase;
ելանել ընդ —ղս, to go up stairs;
իջանել ի սանդղոց, to come down stairs;
ելանել ի վեր սանդղովք, to scale, to climb over, to escalade;
ելանել սանդղովք ի պարիսպս, to scale the walls.

NBHL (1)

Եւ ահա սանդուղք հաստատեալ յերկրի։ Բարձեալ բերէին սանդուղս եւ մանգղիոնս։ Ընդ եօթն սանդուխս ելանէին ի նա։ Եօթն սանդուխք ելանելիք նորա. (Ծն. ՟Ի՟Ը. 12։ ՟Ա. Մակ. ՟Է. 30։ Եզեկ. խ. 22=37։)


Սապատողն, ողին

adj. s.

crook or hump-backed, gibbous;
hunchback.

NBHL (1)

Այր ձեռնբեկ, կամ ոտնաբեկ, կամ սապատողն. (Ղեւտ. ՟Ի՟Ա. 19։)


Սաստկահարուած

adj.

struck brutally.

NBHL (1)

Սաստկահարուած անձինս, որ ամենայն զբօսանք չարին եկն ի վերայ իմ. (Բենիկ.։)


Սաստկապատիժ

adj.

rigid, severe, excessive, atrocious.

NBHL (1)

Զդառնաբեր վրիժակս սաստկապատիժն պատուհասի (ի սոգոմ). (Անան. եկեղ.։ 1)


Սաստկութիւն, ութեան

s.

intensity, vehemence, impetuosity, rage, violence;
rigour, rigidity, severity, rudeness;
grievousness, enormity, extremity.

NBHL (1)

Սաստկութիւն անզգամութեան։ Հոգւով սաստկութեամբ։ Տես զքաղցրութիւն եւ զսաստկութիւնն աստուծոյ. ի վերայ կոր ծանելոցն սաստկութիւն, եւ ի վերայ քո քաղցրութիւն աստուծոյ։ Զի մի յորժամ եկից, սաստկութեամբ վարեցայց.եւ այլն։


Սատակչական, ի, աց

adj.

mortal, deadly, fatal, mortiferous, lethal, murderous, destructive.

NBHL (1)

Դոյզն դեղ ինչ սատակչական։ Անձնավաճառ գիր, սատակչական ելք։ եկամուտ սատակչականաց ախտիցն գիւտք. (Նար. ՟Է. ՟Խ՟Ը. ՟Կ՟Թ։)


Սատարեմ, եցի

va.

to help, to assist, to aid, to cooperate, to contribute, to serve;
to do, to labour.

NBHL (1)

Զի նա սատարեալ էր տեղեկութեամբ վասն նորա. (Երզն. ՟ժ. խորան.։)


*Սարած

adj.

varnished.

NBHL (1)

ՍԱՐԱԾ ԱՄԱՆ. կամ Սերեկեալ, եւ կամ մանաւանդ որպէս ռմկ. սրըլը, ապիկած։ (Վստկ. ՟Մ՟Ղ՟Զ։)


Սարանամ, ացայ

vn. fig.

to become elevated, to appear high;
to take ill, to be or get angry;
not to deign to.

NBHL (1)

Ասացէք ցեղեկիա. եւ սարանայր կոչել զեզեկիա՝ արքայ. (Ոսկ. ես.։)


Սարաս, ի

s.

form, fashion, manner, resemblance;
custom, habit, usage;
յայնմ —ի, in that state;
ըստ —ի, so as, as;
այսպիսի —իւ, so, in such a manner.

NBHL (1)

Ըստ նմին եղեալ սարասից։ Գործնական սարասիւ. (Մաքս. եկեղ.։)


Սարդենեան

cf. Սարդենի.

NBHL (1)

Ոչ դաբնի դա սարդենեան, այլ յարմատոց մեզ սաբեկան. (Մագ. ոտ. խչ.։)


Սարդենի

adj. s.

laurel;
cf. Սարդի.

NBHL (1)

Ոչ դաբնի դա սարդենեան, այլ յարմատոց մեզ սաբեկան. (Մագ. ոտ. խչ.։)


Սարկաւագանոց

cf. Սարկաւագարան.

NBHL (2)

διακονεῖον, διακονικόν diaconeum, sacrarium. որ եւ ՍԱՐԿԱՒԱԳԱՏՈՒՆ, ՍԱՐԿԱՒԱԳԱՐԱՆ. Ժողովարան սարկաւագաց ի կողմն մի տաճարի. որ եւ Պահարան եկեղեցւոյ. աւանդատուն.

զգարեզին եկեղեցացոյց, եւ զգեբաղ սարկաւագանոց շինեաց. (Եղիշ. յես.։)


Սարկաւագեմ, եցի

va. vn.

to serve, to minister, to attend;
to be served or attended.

NBHL (1)

διακονέω, διακονίζω ministerium ago, famulor, inservio, ministro. Պաշտել. սպասաւորել. արբանեկել. ծառայել.


Սարկաւագուհի, հւոյ, հեաց

s.

deaconess;
abbess.

NBHL (2)

διακονίσσα, διάκονος diaconissa, famula. Կին պաշտօնեայ, կամ կուսան սպասաւոր ի գործս ինչ եկեղեցւոյ. եւ Մայր վանից կուսանաց. տես եւ ՍՊԱՍԱՒՈՐ.

Զայս զսարկաւագուհեաց կանանց ասէ, որք սպասաւորք (էին) եկեղեցւոյն (Ոսկ.՟ա. տիմ.։)


Սարոյ, ից

s.

pine-tree.

NBHL (2)

Սարդ եւ սարոյ եւ նոճ. (Եզեկ. ՟Լ՟Ա. 8.) յն. մի բառ. κυπάρισσος cypressus.

(իսկ Լեհ. համարի զսարոյն՝ որպէս ազգ բեւեկնոյ, եւ բերէ վկայութիւն, թէ


Սարտնում, եայ

vn.

cf. Սարտչիմ.

NBHL (1)

ՍԱՐՏՆՈՒՄ կամ ՍԱՐՏՉԻՄ. θορύβομαι conturbor πορεύομαι abeo ἁναπηδάω resilio. Հարթնուլ. շրանուլ. խրանուլ. խռովիլ, եւ սարսմամբ ի բաց ոստնուլ. օցտել. ի բաց վազել. խորշիլ. որոշիլ. մեկնիլ. զտաշել.


Սարտչիմ, եայ, տուցեալ

vn.

to be shocked at, estranged, alienated, to have an aversion to, to withdraw, to abandon;
to be horrified, scared, to take umbrage;
— ի ստենէ, to be weaned, disaccustomed.

NBHL (1)

ՍԱՐՏՆՈՒՄ կամ ՍԱՐՏՉԻՄ. Հարթնուլ. շրանուլ. խրանուլ. խռովիլ, եւ սարսմամբ ի բաց ոստնուլ. օցտել. ի բաց վազել. խորշիլ. որոշիլ. մեկնիլ. զտաշել.