Definitions containing the research կամ : 10000 Results

Գոյաւորութիւն, ութեան

s.

existence;
substance;
creature.

NBHL (1)

Ոչինչ աւելի ունել վայելչութիւն կամ գոյաւորութիւն քան զպայծառութիւն ծաղկին. (Սարգ. յկ. ՟Ժ։)


Գոյն, գունոյ, ոց, գունի, ից

s.

colour;
complexion, ornament;
tint, dye;
jaundice;
թափել, հատանել or բառնալ զ—, to discolour.

NBHL (3)

Ծաղկաբոյս կամ բազմափայլ գոյնս։ Գոյնս ազգի ազգիս։ Կարմրատեսիլ գունոց։ Սպիտակափայլ կամ ամպեղէն գունով. (Փարպ.։)

ԳՈՅՆ 2 նխ. կամ մ. որ եւ ՀԱՆԳՈՅՆ, ԳՈՒՆԱԿ. Պէս. իբր. ըստ. նմա. ըստ օրինակի, որգոն. որկէն. (սանս. կունա, որպիսութիւն, լաւութիւն).

Գրէ կամ վիպագրէ կամ ասէ զայս գոյն օրինակ, զայս գոյն օրինակի. (Եւս. քր. Ա.) յն. τὸν τρόπον τοῦτον hoc modo, οὔτω ita, sic


Գոյն

prep. adv.

as, like;
so, thus, in this manner.

NBHL (3)

Ծաղկաբոյս կամ բազմափայլ գոյնս։ Գոյնս ազգի ազգիս։ Կարմրատեսիլ գունոց։ Սպիտակափայլ կամ ամպեղէն գունով. (Փարպ.։)

ԳՈՅՆ 2 նխ. կամ մ. որ եւ ՀԱՆԳՈՅՆ, ԳՈՒՆԱԿ. Պէս. իբր. ըստ. նմա. ըստ օրինակի, որգոն. որկէն. (սանս. կունա, որպիսութիւն, լաւութիւն).

Գրէ կամ վիպագրէ կամ ասէ զայս գոյն օրինակ, զայս գոյն օրինակի. (Եւս. քր. Ա.) յն. τὸν τρόπον τοῦτον hoc modo, οὔτω ita, sic


Գոյութիւն, ութեան

s.

existence, being, nature, essence, substance, reality;
goods.

NBHL (4)

Ամենայն եղելոց՝ գոյութիւն բնութեանցն եկամուտ է. (Յճխ. ՟Ի՟Բ։)

ԳՈՅՈՒԹԻՒՆ կամ ԳՈՅՈՒԹԻՒՆՔ. իբր Գոյակ. գոյք. էակք գոյացեալք.

Գոյութիւն լերդի կամ գրչաց, եւ այլն. (Նար.։)

Զերիս գոյութիւնսն ոչ միոյ իմանալ ժողովման։ Զերիս դէմսն խոստովանել, եւ կամ զերիս գոյութիւնսն. (Առ որս. ՟Բ։ եւ Յհ. իմ. երեւ.։)


Գոնեայ

conj.

at least, above all things, however;
only, yet.

NBHL (1)

Վարանականք են, ոյք ակամայ ընտրելի առնեն զերկրորդն. ո՛րգոն, գէթ, գոնէ, փաթար. (Թր. քեր.։)


Գոնջանամ, ացայ

vn.

to have the scurf.

NBHL (1)

ԳՈՆՋԱՆԱԼ. Խեղանալ. գօսանալ. կամ Քոսոտիլ. բորոտիլ. ունել զկեղ ի գլուխ, եւ այլն.


Գոնջութիւն, ութեան

s.

scurf

NBHL (1)

Խեղութիւն, կամ կնտութիւն կեղոյ.


Գոռեխ, ի

s.

wasp;
gad-fly;
horse-fly.

NBHL (2)

ԳՈՌԵԽ կամ ԳՈՌԵՂ կամ ԳՈՌՈԽ, կամ ԳՈՌՈՂ. σφήξ vespa, crabro Ազգ վայրի մեղուաց. իշամեղու. բոռ. բալղինջ. ձիաստաց.

Զկծեցուցանէ զմեզ գոռեխով, մնով, եւ մկամբ. (Եզնիկ.։)


Գոռոզանամ, ացայ

vn.

to be proud of, puffed up, elated.

NBHL (1)

ἑπαίρομαι efferor, effero me, περπερεύομαι perperam vel temere ago, ostento Փքանալ. բարձրամտիլ. խրոխտալ. ամբարհաւաճիլ. պերճանալ իշխանութեամբ. բան կամ մեծութիւն ծախել.


Դժուարաբաց

adj.

obscure, that is not clear or open.

NBHL (1)

Իբր Անբաց. փակ. դժուարաւ բանալի, կամ բացատրելի. խրթին. դժուարիմաց.


Դժուարաբոյժ

adj.

difficult to cure.

NBHL (2)

δυσίατος cf. ԴԺՈՒԱՐԱԲԺՇԿԵԼԻ. Դժուարաւ բուժելի կամ բժշկելի. դժոխաբոյժ.

Դժուարաբոյժ իսկ են, եւ անբոյժք։ Պարտ է գոլ ... իբրու յաւետագոյն՝ կա՛մ դժուարաբոյժ, եւ կամ մանաւանդ ամենեւին անբոյժ՝ առաքինութիւնքն. (Պղատ. օրին. ՟Ե. եւ ՟Ը։)


Դժուարագիւտ, ից

adj.

rare, curious, difficult to find.

NBHL (1)

δυσεύρετος inventu difficilis, difficile inveniendus Դժուարաւ գտանելի. գտնելը կամ գտնըւիլը դժար.


Դժուարագնալի

adj.

difficult to walk, rough, rugged


Դժուարագնաց

cf. Դժուարագնալի.


Դժուարագործ

adj.

difficult, painful.

NBHL (1)

Խնդրէ ի քէն աստուած՝ ոչինչ ծանր կամ դժուարագործ, այլ կարի յոյժ պարզ եւ դիւրին. (Փիլ. բագն.։)


Դժուարադէպ

adj.

rare, extraordinary, that happens with difficulty.

NBHL (1)

Որ դժուարաւ, կամ չարաչար դիպի։ cf. Դժուարապատահ.


Դժուարաթափ

adj.

that can be freed or set at liberty with difficulty.

NBHL (2)

Դժուարաւ թափելի եւ թօթափելի յանձնէ, կամ ճողոպրելի.

Դժուարաթափք, եւ կամ բոլորովին անշարժք. (Արիստ. որակ. ՟Է։)


Դժուարալոյծ

adj.

difficult to be untied or explained.

NBHL (1)

Դժուարալուծելի. դժուարաքակ. դժուար ի լուծանել, քակել, եւ մեկնել. քակելը կամ մեկնելը դժար.


Դժուարալուր

adj.

hard of hearing, rather deaf;
inexorable, hard, inflexible

NBHL (1)

(իբր կր). Դժուարաւ լսելի. զոր ծանր է լսել. կամ Դժուարին առ իմանալ, հաւատալ.


Դժուարածին

adj.

that brings forth with difficulty.

NBHL (1)

(իբր ներգ). Որ դժուարաւ եւ բազում երկամբք ծնանի զզաւակ.


Դժուարակիր, կրաց

adj.

burdensome, onerous, heavy;
difficult, painful, vexatious.

NBHL (1)

δυσβάστακτος importabilis, δύσφορος molestus, gravis, δυσβίοτος vix tolerabilis (իբր կր). Դժուարաւ կրելի. անտանելի. որ դժար կըվերցըւի կամ կըքաշուի.


Դժուարակոխ

adj.

rough, trugged, impracticable

NBHL (1)

Դժուարակոխ զամենայն առնելով թշնամեացն, իսկ ի բարեկամացն մանաւանդ դիւրակոխ. (Պղատ. օրին. ՟Զ։)


Դժուարահաճ

adj.

discontented, disgusted, weary;
disgusting, unpleasant, disagreeable, tiresome.

NBHL (2)

ԴԺՈՒԱՐԱՀԱՃ ԴԺՈՒԱՐԱՀԱՃԵԼԻ. ԴԺՈՒԱՐԱՀԱՃՈՅ. δυσάρεστος, δύσερις vix placens եւ cui placere difficulter queas Դժուարաւ հաճելի. անհաճոյ. դժկամակելի. եւ Դժկամակ.

դժուարահաճ կամ դժուարահաճոյ լինել. Դժկամակիլ.


Դժուարահաս

adj.

obscure, difficult to understand.

NBHL (1)

δυσέφικτος difficilis ad perveniendum, vel captu Յոր դժուարին է հասանել կամ ժամանել.


Դժուարահաւան

adj.

incredulous, obstinate, stubborn.

NBHL (1)

Եւ իբր Դժուարաւ հաւանելի. դժկամակելի.


Դժուարամատոյց

adj.

inaccessible, steep, cragged.

NBHL (1)

ԴԺՈՒԱՐԱՄԱՏՈՅՑ ԴԺՈՒԱՐԱՄԱՏՉԵԼԻ. δυσπρόσιτος accessu difficilis Յոր կամ առ որ դժուարին է մատչել, մերձենալ. անմատոյց.


Դժուարամիտ

adj.

incredulous, capricious, peevish, odd.

NBHL (1)

Դժուարահաւան, կամ դժմիտ.


Դժուարամոքելի, լւոյ, լեաց

adj.

inexorable, inflexible.

NBHL (1)

Դժուարաւ ամոքելի կամ անուշելի. դառն.


Դժուարանամ, ացայ

vn.

to be difficult, to have trouble;
to be angry, perplexed.

NBHL (1)

δυσκολαίνω, δυσχεραίνω, βαρύνομαι indigne fero, morosus sum, gravor Դժուարին եւ ծանր համարել. դժուարիլ. դժկամակիլ. նեղասրտիլ. վշտանալ. դժար սեպել, եւ դժարը գալ, նեղանալ.


Դժուարանք

s.

cf. Դժուարութիւն.

NBHL (1)

Դժուարանալն. դժկամուկութիւն. տհաճութիւն.


Դժուարաշարժ

adj.

slow, tardy;
cold;
heavy

NBHL (1)

Դժուարաշարժ ի չարիս, կամ ի չարութիւն. (Խոսր.։ Սարգ.։ Լմբ.։)


Դժուարաջինջ

adj.

difficult to strike out.

NBHL (1)

ԴԺՈՒԱՐԱՋԻՆՋ եւ ԴԺՈՒԱՐԱՋՆՋԵԼԻ. Որ ինչ դժուարաւ ջնջի, եղծանի, կամ մաքրի, քաւի.


Դժուարաջնջելի

cf. Դժուարաջինջ.

NBHL (1)

ԴԺՈՒԱՐԱՋԻՆՋ եւ ԴԺՈՒԱՐԱՋՆՋԵԼԻ. Որ ինչ դժուարաւ ջնջի, եղծանի, կամ մաքրի, քաւի.


Դժուարատես

adj.

that sees, comprehends with difficulty;
obscure.

NBHL (1)

Աչքս զոր զարթուցեր՝ նայել ի սքանչելիս օրինաց քո, մի՛ լիցի ապուշ, կամ դժուարատես. (Լմբ. սղ.։)


Դժուարարթուն

adj.

difficult to awake, profound (sleep).

NBHL (1)

Դժուար առ ի զարթնուլ կամ արթնանալ.


Դժուարարձակ

adj.

indissoluble, difficult to loose.

NBHL (1)

δυσαπόσπαστος Դժուարալոյծ. դժուարաքակ. զոր կամ յորմէ դժուար է արձակել, քակել, կորզել, լուծանել.


Դժուարաւ

adv.

with difficulty, hardly, painfully.

NBHL (2)

(ի գործիականէ բառիս Դժուար) δυσκόλως, δυσχερῶς difficulter, aegre, morose, moleste, vix Դժուարութեամբ. ո՛չ դիւրաւ. բազում աշխատութեամբ. հազիւ. դուն ուրեք. եւ իբր Դժկամակութեամբ. բռնի. դժար.

Դժուարաւ կարէ շիջուցանել, եւ կամ բնաւ ոչ. (Մխ. երեմ.։)


Դժուարափոխ

adj.

that changes with difficulty, immutable.

NBHL (1)

ԴԺՈՒԱՐԱՓՈԽ ԴԺՈՒԱՐԱՓՈԽԵԼԻ ԴԺՈՒԱՐԱՓՈՓՈԽ. Որ դժուարաւ փոխի, կամ փոփոխի.


Դժուարափոփոխ

cf. Դժուարափոխ.

NBHL (1)

ԴԺՈՒԱՐԱՓՈԽ ԴԺՈՒԱՐԱՓՈԽԵԼԻ ԴԺՈՒԱՐԱՓՈՓՈԽ. Որ դժուարաւ փոխի, կամ փոփոխի.


Դժուարընդել

adj.

difficult to tame, to domesticate.

NBHL (1)

ԴԺՈՒԱՐԸՆԴԵԼ կամ ԴԺՈՒԱՐԸՆՏԵԼ. Որում ընտելանալ չէ դիւրին. անսովոր. դժուարին.


Դժուարընտել

adj.

cf. Դժուարընդել.

NBHL (1)

ԴԺՈՒԱՐԸՆԴԵԼ կամ ԴԺՈՒԱՐԸՆՏԵԼ. Որում ընտելանալ չէ դիւրին. անսովոր. դժուարին.


Դժուարընկալ

adj.

that has trouble in conceiving or understanding;
difficult to understand, ohscure.

NBHL (1)

δυσπαράδεκτος, δυσκάθεκτος molestus Որ դժուարաւ ընկալեալ կամ ընդունելի լինի, եւ պահի. անհաճոյ. դժկամակելի. ծանրատաղտուկ.


Դժուարիմ, եցայ

vn.

to be angry, enraged, vexed, offended;
to have trouble or difficulty.

NBHL (2)

δυσχεραίνομαι, χαλεπαίνω, δυσαρεστέω , σφαδάζω, ἅχθομαι moleste vel aegre fero, indignor, gravor եւ այլն. որ եւ ԴԺՈՒԱՐԱՆԱԼ. Դժկամակիլ. զայրանալ. նեղիլ. ծանր համարել. չախորժել. ընդդիմութիւն կրել.

Ոչ տրտմեցաւ, կամ դժուարեցաւ ընդ այն։ Ոչ դժուարիմ ես յայդ. (Վրք. հց. ՟Բ. եւ ՟Ը։)


Դժուարիմաց

adj.

difficult to understand, ohscure, unintelligible.


Դժուարին

adj.

difficult, hard, impracticable, painful, laborious, fatiguing, grievous, unpleasant, vexatious, thorny, delicate, imposing;
heavy, weighty, onerous, rough, rugged.

NBHL (2)

ԴԺՈՒԱՐԻՆ որ եւ ԴԺՈՒԱՐ. δύσκολος, δυσχερής, χαλεπός եւ այլն. difficilis, operosus, molestus, gravis, durus, saevus Աշխատալի. տարժանելի. ծանր. խիստ. նեղիչ. սաստիկ. անհնարին. դժկամակելի. դժար, ծանտր.

Դժուարիմ եմ բնութեամբ առ ամենայն անկատար. (Բրս. գոհ.) իմա՛, դժկամակ եմ, դժուարիմ։


Դժուարոտ

adj.

vexatious, difficult.

NBHL (2)

Իբր Անկար ոտիւք. կամ Դժուարուտ, ունօղ զդժուարութիւն ինչ.

Թէ դժուարոտիցէ եպիսկոպոսն, համարձակեալ լիցի երիցանց. յն. արտուղի կամ հեռագնաց. (Կանոն.։)


Դժուարորս

adj.

difficult to be caught in hunting or fishing.

NBHL (1)

ԴԺՈՒԱՐՈՐՍ եւ ԴԺՈՒԱՐՈՐՍԱԼԻ. δυσθήρατος difficilis venatu, vel intellectu Զոր դժուար է որսալ, ըմբռնել՝ իրօք կամ մտօք.


Դժուարորսալի

cf. Դժուարորս.

NBHL (1)

ԴԺՈՒԱՐՈՐՍ եւ ԴԺՈՒԱՐՈՐՍԱԼԻ. δυσθήρατος difficilis venatu, vel intellectu Զոր դժուար է որսալ, ըմբռնել՝ իրօք կամ մտօք.


Դժուարութիւն, ութեան

s.

difficulty, trouble, fatigue, distress, perplexity, intrigue, inconvenience, contrariety;
difficult point, knot, hinderance, obstacle;
asperity, rigidity;
բայց ոչ առանց դժուարութեան, but not without fatigue;
բառնալ զ—, to smoothe difficulties;
— կրել, to meet with difficulties;
—ս հանել, to make difficulties;
յաղթել դժուարութեանց, to overcome difficulties.

NBHL (2)

δυσκολία, δυσχέρεια, χαλεπότης difficultas, incommodum, molestia, acerbitas Դժուարին կամ դժուարն գոլ. ծանրութիւն. նեղութիւն.

Եւ Դժկամակութիւն. չկամութիւն.


Դժուարուտելի, լւոյ, լեաց

adj.

hard, raw, harsh.

NBHL (1)

Զոր դժուարին է ուտել՝ վասն թթուութեան, կամ պնդութեան, եւ այլն.